เบโลบ็อก ห้องลับในปราสาทคลิพอท
“อืม...”
วันรุ่งขึ้นหลังม่านฟ้าสิ้นสุดลง คอคอเลียที่ถูกไฟฟ้าช็อตก็ฟื้นขึ้นมา เธอพบว่าตัวเองอยู่ในห้องมืดสลัว แสงริบหรี่พอให้มองเห็นผังห้องได้เลือนราง
คอคอเลียเพิ่งคิดจะลุกขึ้น ก็พบว่าขยับตัวไม่ได้ มือเท้าถูกมัดไว้
ห้องลับ? ถูกมัด?
“ใครมัดฉัน?”
“แม่ หนูเองค่ะ”
บรอนย่านั่งอยู่ข้างเตียง พูดเสียงเบา
“บรอนย่า?”
“แม่คะ ก่อนจะแน่ใจว่าแม่ฟื้นดีแล้ว หนูคงต้องขอให้แม่อยู่ที่นี่ไปก่อนนะคะ”
คอคอเลียโกรธจนหัวเราะออกมา แต่ตอนนี้เธออ่อนแรงมาก ไม่มีทางดิ้นหลุดได้เลย
……
【เนื้อหาบนม่านฟ้า: จุดเริ่มต้นของฮงไคครั้งที่สอง】{เนื้อหามังงะ}
【ฮานาบิ: ตอนนี้ยังพอไหว ฮานาบิจังได้ที่หนึ่งอีกแล้ว】
【ซิลเวอร์วูล์ฟ: เกมกระตุก ไม่งั้นที่หนึ่งต้องเป็นฉัน】
【ฮานาบิ: ฮิ ๆ ฝีมือแค่นี้เองเหรอ พวกกระจอก ๆ~】
【ซิลเวอร์วูล์ฟ: เธอจบเห่แน่ ฉันพูดเอง อาหาก็ช่วยเธอไม่ได้】
【ซวีจ้าว: ใช่ ๆ ฮานาบิหมดทางเยียวยาแล้ว สมควรปิดโรงเตี๊ยมครึ่งวันเพื่อไว้อาลัย】
【ไก่ตัวผู้: ?】
ค่านิยมของเทพดาราแห่งความเริงรมย์องค์นี้ พอ ๆ กับหมอนั่นเลยแฮะ
【วอลเตอร์ (ฮงไค: สตาร์เรล): แค่เห็นหัวข้อนี้ ความทรงจำที่ตายไปแล้วก็กลับมาโจมตีผมอีกครั้ง】
วอลเตอร์รู้สึกเจ็บเหงือกไปหมด ร่างกายก็เริ่มเกิดอาการเจ็บหลอนขึ้นมาด้วย
ถึงจะโดนจับกดลุกนั่งมาหลายครั้ง แต่ความเสียหายที่ได้รับก็เป็นรองแค่ตอนถูกเควินสังหารในทะเลควอนตัมเท่านั้น
ช่วยไม่ได้ เควินเป็นพวกค่าสถานะโกงเกินไป อย่างน้อยกับซีรีนยังพอรับมือได้บ้าง แต่ถ้าเป็นเควิน แค่ยังไม่ทันเห็นตัวจริงก็โดนใช้เป็นแถบชะลอความเร็วไปแล้ว
【จิ่งหยวน: ผมจำได้ว่าคลิปก่อนหน้านี้พูดถึง 《ฮงไค: รถไฟดาวตก》 แต่ที่นี่ไม่มีบันทึกเกี่ยวกับฮงไคเลย คุณวอลเตอร์พอจะทราบไหมครับ?】