[หลังจากสก็อตต์ลองทำเป็นครั้งแรก ลักษมีก็พยักหน้า “เป็นไปตามที่คิดไว้เลย คุณทำได้ดีจริง ๆ งั้นฉันก็ไม่จำเป็นต้องออมมือแล้ว”
“ต่อไป ฉันจะประกาศ ‘ห้าองค์ประกอบของชุดเกราะกลไกคุณภาพเยี่ยม’ แล้วเริ่มการทดสอบอย่างเป็นทางการ…”
“ข้อ 1 รู้จักตัวเอง”
กุ้ยหน่ายเฟินบ่น “ฟังดูนามธรรมจัง… มาตรฐานนี่ปรัชญาขนาดนี้เลยเหรอ?”
“ข้อ 2 ฟันต้องแข็งแรง”
“ข้อ 3 จงเชื่อในสัตว์แห่งผืนดิน!”
“ข้อ 4 ฉันมา ฉันเห็น ฉันพิชิต”
ซิงรู้สึกว่าประโยคนี้คุ้นหูสุด ๆ จึงอดถามไม่ได้ “พิชิตอะไร? ตกลงคุณจะพิชิตอะไรกันแน่?”
ลักษมีหันไปมองสก็อตต์วิญญาณร้ายโดยไม่ต้องคิด “แน่นอนว่าต้องพิชิตสก็อตต์สิ♡”
“ข้อ 5 ความกล้าหาญและความรัก”
พอฟังองค์ประกอบทั้งห้าจบ กุ้ยหน่ายเฟินก็ทำหน้าเหวอ “นี่มันอะไรกันเนี่ย? มาตรฐานพวกนี้ไม่มีเหตุผลเอาซะเลยไม่ใช่เหรอ?”
ลักษมียอมรับตรง ๆ พลางพยักหน้า “ใช่เลย คุณฉลาดจัง!”
“เอาละ ทั้งสามคนสู้ ๆ นะ ฉันจะรอฟังข่าวดี~ จุ๊บ ๆ~”]
【นาเค่อเซี่ย: สัตว์แห่งผืนดินเหรอ? ใช่แล้ว ไม่ว่าเมื่อไหร่ สัตว์แห่งผืนดินก็น่าเชื่อถือ ฉันอยู่ข้างลักษมี สก็อตต์นั่นก็ยอม ๆ ไปเถอะ】
คนที่เชื่อในสัตว์แห่งผืนดินนี่คุยกันรู้เรื่องจริง ๆ ต่อให้ไม่เคยรู้จักหรือพบหน้ากันมาก่อนก็ตาม
【ไป๋เอ๋อ: อาจารย์นาเค่อเซี่ยยังคงชอบสัตว์แห่งผืนดินเหมือนเดิมเลย】
【ถีเป่า: ข้างนอกก็มีสัตว์แห่งผืนดินด้วยเหรอ?】
【อาเกลีย: ฉันมา ฉันเห็น ฉันพิชิต… ทำให้นึกถึงคำพูดของซีซาร์ขึ้นมาเลย: ข้ามาถึง ข้าเห็น ข้าพิชิต】