"ได้"
หัวหน้ากองพลพยักหน้า
จินซุ่ยตกลงเรื่องเงินและบัตรกับหัวหน้ากองพลแล้ว ต่อจากนี้เธอจะสบายขึ้นมาก
เรื่องแรงงาน ค่าจ้าง และเวลาสร้างบ้าน หัวหน้ากองพลจะจัดการให้เรียบร้อย
จินซุ่ยมีข้อเรียกร้องเพียงอย่างเดียว คืออยากย้ายเข้าบ้านใหม่โดยเร็วที่สุด!
"ขอบคุณหัวหน้ากองพลมาก ท่านเป็นเหมือนที่ประธานกล่าวไว้ เป็นผู้รับใช้ประชาชนอย่างแท้จริง"
"ท่านคือแบบอย่างที่พวกเราควรเรียนรู้!"
ถูกสวมหมวกสูงขนาดนี้ หัวหน้ากองพลยืดหลังตรงทันที สายตาที่มองจินซุ่ยยิ่งมีเมตตามากขึ้น
ป้าสุยฮวาถือถาดผักเดินเข้ามา พอได้ยินคำพูดของจินซุ่ยก็ยิ้มกว้างจนปากแทบฉีก
"หนูน้อยเฉินถือไปสิ ผักเหล่านี้เพิ่งเก็บเมื่อเช้านี้ สดใหม่มาก"
เรื่องสร้างบ้านตกลงกันแล้ว ของก็ได้แล้ว เป้าหมายของจินซุ่ยสำเร็จอย่างสมบูรณ์
ออกจากบ้านหัวหน้ากองพล ภายนอกมืดสนิทแล้ว
โชคดีที่แสงจันทร์คืนนี้สว่างจ้า
จินซุ่ยเดินกลับบ้านของหมู่บ้านปัญญาชนท่ามกลางแสงจันทร์
บ้านของหมู่บ้านปัญญาชนยังเปิดไฟอยู่
ประตูเปิดกว้าง ฮั่วเซี่ยงวี่กำลังอ่านหนังสืออยู่ใต้ชายคา
พอได้ยินเสียงฝีเท้า
ฮั่วเซี่ยงวี่เงยหน้าขึ้น
จินซุ่ยสบตากับเขาครู่หนึ่ง
ฮั่วเซี่ยงวี่พยักหน้าให้เธอ ถือว่าเป็นการทักทาย
จากนั้นเขาก็หันหลังกลับเข้าห้องของปัญญาชนชาย
จินซุ่ยงงไปหมด
เธอถามระบบว่า "สิบเอ็ด เขาหมายความว่ายังไง เห็นข้าก็เดินหนี ข้าทำอะไรให้เขาขุ่นเคืองหรือ?"
สิบเอ็ด [ข้าไม่ใช่เขา จะรู้ได้ยังไง]