เจ้าดาวรุ่งขยะพิภพ: !!!
เจ้าดาวรุ่งขยะพิภพ: ท่านหัวหน้ากลุ่ม ท่านไม่ได้ตายไปแล้วหรือ?
หลายปีผ่านไป อดีตดาวขยะหน้าใหม่ผู้นั้นได้กลายเป็นเจ้าดาวพิภพไปแล้ว
เทพจันทรา: ท่านหัวหน้ากลุ่มสามารถฟื้นคืนชีพจากความตายได้หรือ?
มารเฒ่าอูซาน: ข้าเพิ่งไปตรวจดูมา เครื่องหมายของท่านหัวหน้ากลุ่มกลับสว่างไสวดังเดิมจริงๆ
เด็กแดง: ครั้งนี้ท่านหัวหน้ากลุ่มหายไปห้าสิบปี
เจ้าดาวรุ่งขยะพิภพ: ฝ่ายข้าผ่านไปเพียงยี่สิบปีเอง
มังกรน้อยวัยห้าขวบครึ่ง: อาจารย์อยู่มาตลอดนี่นา
เทพจันทรากับมารเฒ่าอูซานไม่แยแสต่อการผ่านเลยของเวลามานานแล้ว ยี่สิบปีหรือห้าสิบปีในสายตาของนางทั้งสองล้วนเป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ
ผู้เล่นเนือยโลกพิลึก: ข้ารู้อยู่ว่าแม้แต่คนธรรมดาอย่างข้ายังมีชีวิตอยู่ได้ถึงสองร้อยปี ท่านหัวหน้ากลุ่มจะลงจากออนไลน์ไปง่ายๆ ได้อย่างไร!
ผู้เล่นเนือยโลกพิลึก: น้องมังกรน้อย โอ้โฮ เจ้าไม่ใช่เด็กสี่ขวบแล้วนี่นา!
มังกรน้อยวัยห้าขวบครึ่ง: แน่นอน ข้าไม่ใช่เด็กสี่ขวบอีกต่อไปแล้ว
ผู้เล่นเนือยโลกพิลึก: ฮ่าๆๆๆ ดีจริงๆ เป็นเด็กน้อยวัยห้าขวบครึ่ง
มังกรน้อยวัยห้าขวบครึ่ง: ข้าไม่เด็กแล้ว (เน้นย้ำ)
ผู้เล่นเนือยโลกพิลึก: เอาล่ะๆ เพื่อนตัวน้อยวัยห้าขวบครึ่ง ฮ่าๆ
เมื่อเห็นสมาชิกในกลุ่มยังคงเป็นเช่นเดิม จินซุ่ยรู้สึกได้ว่าความโกรธเคืองในใจของนางถูกปลอบประโลมลงไปมาก
การข้ามภพมาครั้งนี้ เมื่อนางเห็นต้นร่างเดิมตั้งแต่เกิดจนตายไม่เคยมีวันดีๆ เลยแม้แต่วันเดียว
ความทุกข์ทรมานและความยากลำบากติดตามตัวต้นร่างเดิมไปตลอดชีวิต