สองเดือนต่อมา
จินซุ่ยกำลังร่วมโต๊ะอาหารค่ำกับชีหลินกวง
จินซุ่ยคีบเนื้อปลาชิ้นหนึ่งใส่ชามของชีหลินกวง
ทันใดนั้น
ชีหลินกวงก็มีอาการคลื่นไส้อย่างรุนแรง
"อ้วก..."
จินซุ่ยตบหลังให้เขา พลางถามด้วยความเป็นห่วง "เป็นอะไรไป? อาหารวันนี้ไม่ถูกปากหรือ?"
"ใครอยู่แถวนี้ ไปตามแพทย์หลวงมา!"
จินซุ่ยเรียกระบบ "สิบเอ็ด รีบสแกนดูหน่อยว่าเขาท้องหรือเปล่า"
สิบเอ็ดทำการสแกนร่างกายของชีหลินกวงทั่วทั้งตัว
แล้วพูดด้วยความประหลาดใจ [ยินดีด้วยโฮสต์ ชีหลินกวงท้องได้สองเดือนแล้ว]
สิบเอ็ดรู้สึกอยากรู้อยากเห็นอย่างมากว่าชายหนุ่มอย่างชีหลินกวงจะคลอดลูกได้อย่างไร?
ไม่ใช่แค่สิบเอ็ด จินซุ่ยเองก็อยากรู้ไม่แพ้กัน
ชีหลินกวงท้องเป็นลูกของนางนะ!
นี่คือลูกคนแรกของจินซุ่ยในหลาย ๆ ชาติรวมกัน
สายตาที่จินซุ่ยมองชีหลินกวงจึงแฝงไปด้วยความเอ็นดูโดยไม่รู้ตัว
ก็แค่พ่อของเด็กต้องลำบากหน่อย
คิดถึงตรงนี้ จินซุ่ยก็เร่งเร้าออกไป "แพทย์หลวงมาถึงหรือยัง!"
ชีหลินกวงยังรู้สึกไม่สบายท้องอย่างมาก
แต่การที่ชายหนุ่มอย่างเขาต้องเรียกแพทย์หลวงเพราะแค่อาการคลื่นไส้
ดูจะเกินเหตุเกินไปหน่อย
ชีหลินกวงจึงปฏิเสธ "ไม่ต้องเรียกแพทย์หลวงหรอก ก็แค่ปลาตัวนั้นจัดการไม่ดี กลิ่นคาวแรงเกินไป ข้าได้กลิ่นแล้วเลยอยากอาเจียน"
จินซุ่ยสีหน้าเต็มไปด้วยความกังวล "ไม่ได้หรอก จะหลีกเลี่ยงการรักษาเพราะกลัวหมอไม่ได้"
"เจ้าเป็นคนของข้า ข้าอยากให้เจ้าสุขภาพแข็งแรง อยู่เคียงข้างข้าไปจนแก่เฒ่า"
"เชื่อฟังหน่อย เดี๋ยวแพทย์หลวงมาก็ให้ความร่วมมือ ให้เขาตรวจชีพจรอย่างดี"
คำปฏิเสธของชีหลินกวงพูดไม่ออกอีกต่อไป
แก้มของเขาแดงเรื่อ หลุบตาลงในชั่วขณะ ไม่กล้าสบตากับจินซุ่ย