เรื่องแต่งงานจึงตกลงกันได้เช่นนี้ ตลอดทั้งงานฟู่ถิงเป็นคนจัดเตรียม เวินลิ่งเจาไม่ต้องยุ่งอะไรเลย
ถังเว่ยหยางชวนเธอออกไปเดินเล่น
“กลับมาเร็วหน่อยนะ” ฟู่ถิงยุ่งจนแทบไม่มีเวลา ช่วงนี้เขาไม่มีเวลามาอยู่เป็นเพื่อนเธอ กลัวเธอจะเบื่อจนเฉา จึงได้แต่ปล่อยให้เธอออกไปข้างนอก
“ได้ค่ะ พี่” ก่อนออกไป เธอยังไม่ลืมโน้มตัวไปจุ๊บเขา
เพราะจุ๊บส่ง ๆ เกินไป ชายหนุ่มที่กำลังยุ่งจึงรู้สึกไม่พอใจ คว้าตัวเธอมาลงโทษอย่างหนักจนหายขุ่นเคือง
เวินลิ่งเจาได้แต่โกรธแต่ไม่กล้าพูดอะไร พอวิ่งออกจากห้องหนังสือแล้วถึงค่อยเติมลิปสติก ไม่อย่างนั้นคงถูกเขากินจนหมดแน่
“จะแต่งงานกันจริง ๆ แล้วเหรอ?” ถังเว่ยหยางถาม
ตอนแรกเธอยังกังวลว่าความสัมพันธ์ของทั้งคู่จะไปกันไม่รอด เพราะช่วงเริ่มต้นมีเรื่องไม่ลงรอยกันจนคนอื่นเห็นกันทั่ว แต่ใครจะคิดว่าในช่วงเวลาที่เธอคบผู้ชายไปแค่สามคน ทั้งคู่ก็จะแต่งงานกันแล้ว
“อืม จริงสิ”
คนของทั้งสองตระกูลนั่งหารือเรื่องงานแต่งกันแล้ว ตอนนี้ไม่ใช่แค่เรื่องของเธอกับฟู่ถิง แต่ยังเป็นเรื่องของตระกูลเวินกับตระกูลฟู่ด้วย
ทางตระกูลเวินย่อมไม่มีความเห็น ส่วนทางตระกูลฟู่ ฟู่ถิงเป็นคนตัดสินใจเอง
เธอไม่รู้ว่าพ่อแม่ของเขาคิดอย่างไร แต่ตอนพบหน้ากัน พวกท่านก็มีท่าทีดีมาก ไม่ได้ทำให้เธอลำบากใจแม้แต่น้อย คิดว่าฟู่ถิงคงช่วยจัดการปัญหาแทนเธอไว้ล่วงหน้าไม่น้อย
ตอนนี้เจ้าสาวอย่างเธอสบายที่สุด ไม่ต้องทำอะไรสักอย่าง ฟู่ถิงก็ไม่ให้เธอเข้าไปยุ่ง แค่บอกให้ดูแลสุขภาพให้ดี ถึงวันงานค่อยแต่งตัวให้สวยที่สุดก็พอ