หลังจากความเงียบงัน แขกทุกคนต่างพากันส่งเสียงฮือฮา สีหน้าตื่นตะลึงจ้องมองไปยังเจียงเฮ่าที่ยืนนิ่งไม่หวั่นไหวบนเวที
“เซียนอู่!”
จู๋ชิงซานที่ก่อนหน้านี้ไม่เห็นเจียงเฮ่าอยู่ในสายตา คิดว่าเจียงเฮ่าหากไม่ตายก็ต้องพิการ บัดนี้เห็นลูกชายถูกเจียงเฮ่าเตะกระเด็นไป แววตาดูแคลนนั้นหายไปหมดสิ้น สิ่งที่เข้ามาแทนที่คือความกังวลที่มีต่อลูกชาย
เขารีบลุกขึ้นอย่างลนลาน พุ่งไปที่น้ำพุ อุ้มจู๋เซียนอู่ลูกชายของตนขึ้นมาจากน้ำพุ
เวลานี้จู๋เซียนอู่กระอักเลือดออกมา สองตาปรือลง ใกล้หมดสติ เห็นได้ชัดว่าได้รับบาดเจ็บภายในอย่างหนัก ต่อให้ไม่ตายก็คงพิการ
ความหยิ่งผยองก่อนหน้านี้ไม่เหลืออยู่บนใบหน้าเขาอีกแล้ว
…………
แขกทุกคนเวลานี้ไม่กล้าดูแคลนเจียงเฮ่าอีกต่อไป
โดยเฉพาะแขกที่รู้เรื่องยุทธภพ ยิ่งเข้าใจดีว่า การออกทีหลังแต่มาถึงก่อน เอาชนะจู๋เซียนอู่ได้อย่างง่ายดาย แถมยังทำให้บาดเจ็บสาหัสได้ พลังต่อสู้ระดับนี้ เกรงว่านักสู้ระดับ A คงทำไม่ได้แล้ว
เจียงเฮ่าตอนนี้อายุยังไม่ถึง 28! หากอีกฝ่ายเป็นนักสู้ระดับ S จริง เช่นนั้นพรสวรรค์นี้ก็ช่างเหนือธรรมดาเสียจริง
มิน่าเล่า ก่อนหน้านี้เย่อู๋ซวง รองหัวหน้าหน่วยเขี้ยวมังกร ถึงได้ให้เกียรติเจียงเฮ่าถึงเพียงนั้น ถึงขนาดยอมยกตำแหน่งหลักให้อีกฝ่าย ยินยอมอยู่ต่ำกว่า
ที่แท้นี่คือความเคารพที่เจียงเฮ่าได้รับจากพลังฝีมือและพรสวรรค์ หาใช่การเชิดชูให้ตายอย่างที่พวกเขาคิดไม่
………………
โจวฉางเซิงนั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้ไม่ขยับเขยื้อน
พลังของเจียงเฮ่าทำให้เขาตกใจจริง ๆ
เดิมทีเขาคิดว่าหากฝ่ายไหนเกิดอันตรายขึ้นมา เขาจะขึ้นเวทีไปช่วย แต่ไม่คิดว่าการต่อสู้ครั้งนี้จะกินเวลาเพียงหนึ่งวินาที เขาอย่าว่าแต่คิดจะขึ้นเวทีช่วยเลย แค่จะลุกจากเก้าอี้ยังยาก