หลังจากอาหารมาเสิร์ฟครบ เจียงเฮ่าก็สั่งเหล้าขาวสองขวด แล้วเริ่มดื่มกับซืออี๋หนาน
สองชั่วโมงต่อมา ทั้งสองคนดื่มเหล้าขาวไปแล้วหกขวด อาหารหกจานบนโต๊ะก็หมดเกลี้ยง
ทั้งคู่เริ่มเมาเล็กน้อย เดินออกจากร้านเหล้าด้วยสายตาพร่าเลือนเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์
กลับถึงห้องเช่า เจียงเฮ่าก็ล้มตัวลงนอนทันที
สำหรับเรื่องที่ซืออี๋หนานบอกว่าเซียนต่างชาติจะบุกเข้ามาในเขตแดนแปรเปลี่ยนเพื่อจัดการเขา เขาไม่ใส่ใจเลยแม้แต่น้อย
ในทางกลับกัน สำหรับการต่อสู้ เขารู้สึกราวกับนักกินที่ได้พบอาหารเลิศรส
ในการต่อสู้ที่ดุเดือดสะใจนั้นง่ายที่สุดที่จะก้าวข้ามขีดจำกัด
เช่นเดียวกับที่เขาก้าวจากระดับ A สู่ระดับ S ก็ทะลวงผ่านในการต่อสู้นั่นเอง
เพียงแต่ตอนนี้หาใครมาเป็นคู่มือให้เขาไม่ได้เลย
…………
เขาหลับยาวไปจนถึงราวหกโมงเย็น
เพิ่งตื่นมาก็ได้ยินเสียงเคาะประตูจากข้างนอก
เจียงเฮ่าไม่ต้องเปิดประตูไปดูก็รู้ว่าคนเคาะประตูคือเจียงชุ่ยฮวา
หลังจากเปิดประตู ก็เห็นเจียงชุ่ยฮวาพูดยิ้มๆ ว่า “พี่เฮ่า เย็นนี้ไปกินข้าวที่บ้านฉันนะ วันนี้ฉันทำกับข้าวดีๆ ไว้หลายอย่าง แถมเตรียมเหล้าไว้ด้วย”
เจียงเฮ่าชะงักไปเล็กน้อย สีหน้าประหลาดใจ “วันนี้เป็นวันอะไร หรือเป็นวันเกิดเธอ”
เจียงชุ่ยฮวาหน้าแดงเขิน “วันนี้… แฟนฉันมาหา”
เจียงเฮ่ากระจ่างขึ้นทันที แล้วพูดหยอกล้อด้วยน้ำเสียงขบขันว่า “แฟนมาหา นับว่าเป็นวันที่น่ายินดีจริงๆ ฉันล้างหน้าละก็ไปเลยนะ ช่วยเธอดูว่าเลือกแฟนสายตาเป็นยังไงบ้าง”
มาถึงห้องของเจียงชุ่ยฮวา เจียงเฮ่าก็เห็นชายหนุ่มคนหนึ่งหน้าตาดูอายุรุ่นราวคราวเดียวกับเจียงชุ่ยฮวา สูงพอประมาณ ผิวเข้ม ดูแข็งแรงและเปี่ยมไปด้วยชีวิตชีวา กำลังทำกับข้าวเหงื่อท่วมตัวอยู่ในครัว
“ชุ่ยฮวา เหลืออีกจานเดียวก็ครบแล้ว” ชายหนุ่มพลิกกระทะผัดไปด้วยพูดมองดูอาหารในกระทะไปด้วย
“หลิวเอ้อร์”
เจียงเฮ่าร้องเรียกชายหนุ่มที่กำลังผัดอาหารอยู่