เลี่ยวเจิ้นเจียงและคนอีกกว่าสิบคนมาถึงหน้าโกดัง เมื่อเห็นศพเกลื่อนกลาดทั้งด้านในและด้านนอกโกดัง ใบหน้าก็เต็มไปด้วยความตกตะลึง
คนเหล่านี้คือนักสู้และมือปืนที่ซาตานส่งมาเฝ้าเหมืองทอง ไม่คิดว่าตอนนี้จะถูกสังหารจนหมดสิ้น
จากสภาพศพที่ไม่มีบาดแผลชัดเจน เลี่ยวเจิ้นเจียงต่อให้เป็นคนนอกก็ดูออกว่าคนเหล่านี้ล้วนถูกฆ่าตายในพริบตา โดยไม่มีโอกาสแม้แต่จะต่อต้าน
เมื่อเขาพบศพของบุคคลหมายเลขสองของซาตานที่หน้าโรงน้ำชา ความตกใจบนใบหน้าก็ยิ่งเกินคำบรรยาย
ไม่คิดว่าชายหนุ่มจากองค์กรคนนั้นจะมีความสามารถถึงเพียงนี้ ไม่เพียงแต่ฆ่านักสู้และมือปืนเหล่านี้ แม้แต่บุคคลหมายเลขสองของซาตานก็ถูกสังหารไปด้วย
พลังขององค์กรซาตานนั้นยิ่งใหญ่เพียงใด การตายของบุคคลหมายเลขสองย่อมต้องทำให้ซาตานเดือดดาลเป็นฟืนเป็นไฟแน่นอน
ในใจของเลี่ยวเจิ้นเจียงก็อดหวาดกลัวขึ้นมาไม่ได้ เขาไม่อยากจะคิดเลยว่าเรื่องราวมันใหญ่โตถึงเพียงนี้ องค์กรจะเตรียมหาทางออกอย่างไร!
ชายหนุ่มที่อ้างว่าเป็นน้องชายของอดีตราชาหมาป่าผู้นั้น แท้จริงแล้วเป็นใครกันแน่ในองค์กร?
เลี่ยวเจิ้นเจียงแม้จะหวาดกลัวการแก้แค้นของซาตาน แต่หากเขาไม่ทำตามคำสั่งขององค์กร ตัวเขาเองก็ต้องจบสิ้นอยู่ดี
เขาถอนหายใจยาว ทำได้เพียงเดินหมากไปทีละก้าว
ก่อนหน้านี้เขายังเคยฝันว่าจะเกษียณกลับประเทศ แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะเป็นเพียงความฝันลม ๆ แล้ง ๆ เท่านั้น
………………
เจียงเฮ่าเพิ่งกลับมาถึงโรงแรม หมาป่าม่วงและอีกสองคนก็ได้ยินเสียงแล้วจึงพากันมาที่ห้องของเขา
เมื่อเผชิญหน้ากับพี่น้องเก่าแก่ เจียงเฮ่าก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาก คำพูดจาก็มากขึ้นตามธรรมชาติ
หลังจากพูดคุยกันอยู่ครู่หนึ่ง เจียงเฮ่าก็พอจะเข้าใจสถานการณ์ปัจจุบันของหมาป่าแล้ว