ระหว่างงานเลี้ยงค่ำคืน โทรศัพท์ของบีเกิลก็ดังขึ้น
เขาชำเลืองดูหน้าจอแล้วเดินออกจากโต๊ะอาหาร ไปยังมุมเงียบแห่งหนึ่ง กดรับสาย
"ท่านโคลส์ ท่านโทรมาเวลานี้มีเรื่องอะไรหรือ?" บีเกิลถามด้วยความสงสัย
"แค่เตือนนายอย่าได้ใจร้อนไปล้างแค้นให้ตระกูลอะไรนั่น ก่อนจัดการเรื่องสำคัญให้เสร็จ" โมนี·โคลส์กำชับ
"ท่านวางใจเถิด เป้าหมายหลักที่ข้ามาหัวเซี่ยคือแก้แค้นให้ศิษย์ อะไรหนักเบาข้ายังแยกออก" บีเกิลตอบ
ทันใดนั้นบีเกิลก็ถามขึ้นว่า "เพียงแต่ข้อมูลของท่านแม่นยำเพียงใด?"
"วางใจเถอะ ข้อมูลที่ 'ปีศาจราตรี' ของตระกูลเคอเอ่อร์ซื่อข้าตรวจสอบมา ไม่เคยผิดพลาด ไอ้ฆาตกรที่ฆ่าศิษย์นายซ่อนตัวอยู่ในอู่หลิงแน่นอน" โมนี·เคอเอ่อร์ซื่อพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
"เช่นนั้น ท่านคิดว่าข้าเข้ามาในอู่หลิงจะถูกอีกฝ่ายรู้ตัวหรือ? แล้วอีกฝ่ายจะบุกมาหาข้าถึงที่งั้นรึ?" บีเกิลถามด้วยความฉงน
"ตามที่ปีศาจราตรีของเราสืบทราบ ในเหตุการณ์ที่ทะเลสาบจื่อหยาง เขี้ยวมังกรของหัวเซี่ยก็มีส่วนร่วมด้วย เห็นได้ชัดว่าร่วมมือกับฆาตกรผู้นั้น ทำงานร่วมกัน" โมนีพูดต่อ "หน่วยข่าวกรองของเขี้ยวมังกรในประเทศนี้ไม่มีใครเทียบได้ นายเข้ามาในอู่หลิงอย่างเปิดเผยเช่นนี้ เขี้ยวมังกรจะไม่รู้ได้อย่างไร แล้วจะไม่บอกให้ฆาตกรที่ฆ่าหลานชายข้ารู้ได้อย่างไร"
พอนึกขึ้นได้ว่าหลานชายและบุตรชายถูกฆ่าอย่างโหดเหี้ยมในหัวเซี่ย ไฟแค้นในใจของโมนีก็ลุกโชนไม่รู้ดับ