เซี่ยงไฮ้ โรงงานรับจ้างผลิตเวเฟอร์หัวหง
ในห้องควบคุมข้อมูลติดกับห้องคลีนรูม จัวว์จงกงของหัวหงจ้องรายงานข้อมูลการตรวจวัดเวเฟอร์บนจอแทบไม่กระพริบตา บุหรี่ที่คาบไว้ครึ่งมวนลืมดูดจนเถ้าบุหรี่ร่วงหล่นลงบนขากางเกง
“อาจารย์... ข้อมูลนี่มันไม่เพี้ยนไปใช่ไหม?” วิศวกรผู้ช่วยข้างๆ ขยี้ตาพร้อมเสียงที่สั่นเครือ “นี่มันครั้งแรกที่พวกเขาผลิตชิปทดลองนะครับ อัตราผ่านการใช้งานพุ่งไปถึง 95% ขึ้นไป? แล้วค่าพารามิเตอร์ทางไฟฟ้าต่างๆ นี่แทบจะเหมือนกับโมเดลจำลองที่พวกเขาส่งมาให้ก่อนหน้านี้เลย!”
จัวว์จงกงสะดุ้งเฮือก รีบบี้บุหรี่ลงในที่เขี่ยบุหรี่แล้วสูดหายใจลึกๆ “เพี้ยนอะไรกันเล่า! ตัวเครื่องฉันปรับเทียบเองสองรอบแล้ว! สุดยอด สุดยอดจริงๆ!”
เขาทำงานรับจ้างผลิตมานานครึ่งชีวิต เห็นบริษัทไฮเทคหน้าใหม่ที่เรียกตัวเองว่าสุดยอดมามากมาย ส่วนใหญ่ทุ่มเงินหลายล้านลงไป พอผลิตชิปทดลองรอบแรกกลับมา เวเฟอร์ไม่รั่วก็ลัดวงจร ได้อัตราผ่านการใช้งานสัก 30% ก็ต้องกราบขอบคุณฟ้าขอบคุณดินแล้ว แต่ชิปเฉิงหยิง-1 ของเทียนซินเซมิคอนดักเตอร์นี่ กลับเหมือนผลิตภัณฑ์ที่ลงตัวเต็มที่ที่วิ่งอยู่บนสายการผลิตมาสามปีแล้ว!
“พวกนี้ วาดวงจรสะอาดเรียบร้อยก็ว่าไปอย่าง ยังเผื่อค่าความคลาดเคลื่อนของกระบวนการผลิตได้เฉียบขาดขนาดนี้อีก!” จัวว์จงกงหยิบโทรศัพท์บนโต๊ะ กดสายตรงหาอู๋ฮั่นหมิง และก่อนที่ปลายสายจะทักก็ตะโกนขึ้นมาว่า “อู๋เฒ่า! แกกôรไปจองร้านอาหารในเมืองเจิ้งโจวให้ฉันด้วย เตรียมเลี้ยงข้าวได้เลย! การตรวจวัดเวเฟอร์ผ่านแล้ว ข้อมูลเพอร์เฟกต์! ฉันจัดการตัดแบ่งและประกอบให้ทันที ส่งให้แกโดยเร็วที่สุด!”
...
เมืองเจิ้งโจว สำนักงานใหญ่เทียนหยูกรุ๊ป ห้องเครื่องลับของเทียนซินเซมิคอนดักเตอร์
“ตึก” เสียงหูโทรศัพท์ในมืออู๋ฮั่นหมิงหล่นลงบนโต๊ะ
ตัวเขาอ่อนแรงทั้งร่าง ทรุดลงนั่งบนเก้าอี้ ถัดมา บนใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยแดงก่ำของนอนไม่หลับและรอยคล้ำใต้ตา กล้ามเนื้อเริ่มสั่นเทิ้มจนควบคุมไม่อยู่