ถูกต้อง แผงหน้าปัดสิ!
ในหัวสวีเฉินมีความคิดวาบขึ้นมา ตอนนี้แผงหน้าปัดของรถสามล้อไฟฟ้ายังเป็นแบบเข็มที่ล้าสมัย การแสดงแบตเตอรี่อาศัยจุดสีแดงเพียงไม่กี่จุด หลังจากนั้นก็ต้องเดาจากความรู้สึกของคน
ถ้าเพิ่มแผงหน้าปัดดิจิทัลแบบ LCD เข้ากับรถไฟฟ้าส่งของของเทียนหยูล่ะ?
ระดับความหรูหราจะพุ่งทะยานทันที แถมความเร็ว ปริมาณแบตเตอรี่ รหัสความผิดปกติก็มองเห็นได้ชัดเจน ประสบการณ์ของผู้ใช้จะดีสุดๆ
เขารีบเปิดไป่ตู้ค้นหาอย่างหนัก ยิ่งค้นหน้ายิ่งมีรอยยิ้มมากขึ้น
เทคโนโลยียานพาหนะแผงหน้าปัดดิจิทัลแบบจอแอลซีดีนั้นโตเต็มที่มานานแล้ว ต้นทุนแพงกว่าแบบเข็มแค่สองสามสิบหยวนเท่านั้น ตอนขายก็เพิ่มราคาขึ้นอีกหนึ่งร้อยถึงสองร้อยหยวน ไม่มากเกินไปใช่ไหม?
ไม่แปลกใจเลยที่บริษัทใหญ่ไม่ยอมอัปเดต เพราะรถสามล้อใช้ในบ้านมีกำไรน้อยอยู่แล้ว ถ้าเพิ่มสิ่งนี้เข้าไปอีก คงยิ่งแทบไม่มีกำไร
แต่รถสามล้อใช้ในบ้านจะไปเกี่ยวกับรถไฟฟ้าส่งของของฉันได้ยังไง?
เพิ่มสิ! ต้องเพิ่มแน่ๆ!
สวีเฉินหยิบโทรศัพท์ออกมาโทรหาสวีหยานจากฝ่ายจัดซื้อทันที ให้เขามาที่ออฟฟิศหน่อย
ห้านาทีต่อมา สวีหยานผลักประตูเข้ามา: "คุณสวี มีอะไรด่วนขนาดนั้น? ผมกำลังติดต่อซัพพลายเออร์อยู่ เดี๋ยวต้องออกไปดูสถานที่จริงอีก"
สวีเฉินไม่พูดอะไร หมุนหน้าจอคอมพิวเตอร์ไปทางเขาโดยตรง: "ดูนี่สิ"
สวีหยานโน้มตัวเข้าไป อ่านทีละบรรทัด คิ้วขมวดเล็กน้อย: "คุณสวี ต้องการใช้แผงหน้าปัดดิจิทัลแบบจอแอลซีดีบนรถส่งของเหรอ?"
"ใช่แล้ว" สวีเฉินพยักหน้า "เราจะขายสินค้าให้ได้ หรือแม้แต่ขายดีต้องสร้างความแตกต่าง"
เขาหยุดเล็กน้อย แล้วพูดทีละคำ: "ต้องมีในสิ่งที่คนอื่นไม่มี มีในสิ่งที่คนอื่นมีก็ต้องดีกว่า"
สวีหยานตาเป็นประกาย: "คุณสวีมีความเห็นสูง! พอดีผมมีเพื่อนที่ทำชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ ผมจะไปติดต่อเดี๋ยวนี้"
"ได้ ฝากด้วยนะ นี่คือสินค้าตัวแรกของการเปลี่ยนแปลงของเทียนหยู ต้องทำให้ออกมาสวยงาม!"
"เข้าใจแล้ว! ผมไปก่อนนะ" สวีหยานหันหลังเดินออกไป ฝีเท้าเร็วกว่าปกติเล็กน้อย
——
วันถัดมา
นักศึกษาสิบคนจากมหาวิทยาลัยครูกุยเต๋อมาครบทุกคน ถูกเรียกไปรวมตัวที่ห้องประชุม
ทุกคนเป็นสถาบันเดียวกัน รู้จักกันอยู่แล้ว แถมวัยเดียวกัน ตอนนี้มาเป็นเพื่อนร่วมงานกันอีก บรรยากาศคึกคักมาก
สวีเฉินผลักประตูเข้าไป เห็นท่าแบบนี้ก็ยิ้ม: "เห็นพวกคุณคุยกันสนุกขนาดนี้ ฉันก็อุ่นใจแล้ว"
เฉินอี้เฟินจำเจ้านายหนุ่มคนนี้ได้ทันที ลุกขึ้นพรวด: "สวัสดีคุณสวี!"
อีกเก้าคนที่เหลือก็รู้ตัว พร้อมกันลุกขึ้นทักทาย
"นั่งเถอะ อย่าเกร็ง" สวีเฉินนั่งลงที่หัวโต๊ะ "ฉันแค่อยากมาบอกให้พวกคุณเข้าใจสถานการณ์"
ทุกคนได้ยินก็ทรุดตัวนั่งลง
"ที่ทุกคนมาอยู่เทียนหยูได้ ฉันดีใจมาก ต่อจากนี้ทุกคนคือกำลังหลักของเทียนหยู" สวีเฉินพูดตรงไปตรงมา "ก่อนอื่นฉันจะพูดถึงแผนการของเทียนหยูต่อจากนี้..."
...
"สรุปคือ ทำงานให้ดี ในเรื่องผลตอบแทน เทียนหยูจะไม่ทำให้พวกคุณต้องเสียใจ"
ทันทีที่พูดจบ เฉินอี้เฟินก็ลุกขึ้นพรวด เสียงกังวาน:
"ถ้าคุณสวีไม่รังเกียจ ข้าน้อยขอยกย่องท่านเป็นพ่อบุญธรรม!"
สวีเฉินเกือบสำลักกับเสียงตะโกนนั้น รีบโบกมือ: "ไม่ๆๆ ฉันยังหนุ่ม รับไม่ได้ที่จะเป็นพ่อบุญธรรมของนาย ทำงานดีๆ ก็พอ!"
"ฮ่าๆๆๆ——"
ห้องประชุมเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะที่ครึกครื้นในทันที
สวีเฉินยิ้มและจบการสนทนานี้ ยังไงก็เป็นบัณฑิตจบใหม่รุ่นแรก ที่เจ้าของบริษัทออกมาพูดคุยด้วยตัวเอง เพื่อให้พวกเขารู้สึกเป็นส่วนหนึ่ง ก็จำเป็นอยู่
แต่เรื่องแบบนี้เขาโผล่หน้าครั้งเดียวก็พอ ต่อจากนี้ก็ปล่อยให้ฝ่ายบุคคลจัดการ
เขาส่งฝ่ายบุคคลข้างๆ พาพวกเขาไปทำขั้นตอนการเข้าทำงาน แล้วให้ไปรายงานตัวที่แผนกวิจัยกับวิศวกรเฉียนโดยตรง
เพิ่งออกจากห้องประชุม ก็ชนกับโจวเฉิงเซวียนพอดี
"คุณสวี หาตัวคุณจนเจอแล้ว!" โจวเฉิงเซวียนสีหน้าตื่นเต้น ลากเขาออกไปข้างนอก "รถต้นแบบส่งของเสร็จแล้ว! ไปดูเร็ว!"
สวีเฉินได้ยินก็ดีใจด้วย ยังไม่ถึงหนึ่งวันเอง ประสิทธิภาพใช้ได้เลย
สองคนเดินนำหลังกันออกจากอาคารสำนักงาน มุ่งหน้าไปที่โรงงานผลิตโดยตรง
บนสายการผลิตที่เปิดใหม่ มีรถไฟฟ้าส่งของสีขาวบริสุทธิ์จอดนิ่งอยู่
สวีเฉินเดินวนรอบรถหนึ่งรอบ ยิ่งดูยิ่งพอใจ: "ไม่เลว ตรงกับที่ฉันคิดไว้ทุกอย่าง!"
เกาเฟิงเดินเข้ามา มีรอยคล้ำใต้ตาสองข้าง มาอวดความดีความชอบ: "ตามที่คุณสั่ง แผนกออกแบบของพวกเรานอนไม่หลับทั้งคืน ในที่สุดก็ทำรถต้นแบบคันนี้ออกมาได้"
สวีหยานที่อยู่ข้างๆ ได้ยินก็ไม่พอใจ: "อะไรที่ว่าแผนกออกแบบนอนไม่หลับ? เราแผนกจัดซื้อไม่ได้นอนหรือไง?"
"เราแหละตัวหลัก!"
"พอได้แล้วๆ!" สวีเฉินรีบขัดจังหวะคู่ปรับเก่าคู่นี้ "พวกนายเลิกทะเลาะกันเถอะ ทะเลาะกันมากี่ปีแล้วตั้งแต่รู้จักกัน? ยังไม่เบื่ออีกเหรอ?"
สองคนสบตากัน แล้วก็รู้จักพอหุบปาก
สวีเฉินหันไปทางสวีหยาน: "แบตเตอรี่ตะกั่วกรดตกลงกันได้ยังไง? ราคาสูงกว่าเดิมหน่อยก็รับได้ ราคารถส่งของตั้งไว้แล้ว พื้นที่กำไรเหลือเฟือ"
"ตกลงแล้วครับ" สวีหยานรีบรายงาน "ชุดแรก 500 ก้อน จ่ายมัดจำ 10 เปอร์เซ็นต์ เริ่มส่งมอบในสามวัน"
สวีเฉินพยักหน้า แล้วหันไปทางวิศวกรเฉียน: "วิศวกรเฉียน บุคลากรและอุปกรณ์พร้อมแล้ว เหลือแต่มอเตอร์ของคุณ ตามข้อมูลรถต้นแบบคันนี้ ตั้งค่าภาวะโหลดเต็มที่ แล้วพัฒนามอเตอร์เฉพาะทางขึ้นมา"
"วางใจได้ครับคุณสวี!" วิศวกรเฉียนตบหน้าอกรับประกัน "ภายในห้าวัน รับรองว่าคุณจะได้เห็นผลงาน!"
ความคืบหน้าของการวิจัยสองวันนี้เร็วจนตัวเขาเองก็ตกใจ ไม่เจอปัญหาใหญ่ๆ ประสิทธิภาพดีขึ้นเป็นเท่าตัวเมื่อเทียบกับก่อนหน้า ไม่ใช่แค่เขา ทั้งแผนกวิจัยก็เหมือนเปิดโหมดโกง
คิดไปคิดมา คงต้องสรุปว่าช่วงนี้บรรยากาศการทำงานของเทียนหยูดีเกินไป
"อ้อ วิศวกรเฉียน" สวีเฉินพูดเสริม "ตอนพัฒนามอเตอร์ ต้องคำนึงถึงความต้องการของรถรุ่นอื่นๆ ในอนาคตด้วย รถบ้านสำหรับขนของ รถทำความสะอาด พวกนี้ สิ่งที่เราจะทำไม่ใช่แค่รถส่งของ แต่เป็นซีรีส์ทั้งหมด"
"เข้าใจแล้ว!" วิศวกรเฉียนพยักหน้า
สวีเฉินมองไปที่หวังเจิ้งจากฝ่ายผลิตเป็นคนสุดท้าย: "ให้คนงานช่วงนี้ทำความคุ้นเคยกับขั้นตอนการประกอบรถส่งของ ตอนผลิตจริงจะได้ไม่พลาด"
หวังเจิ้งพยักหน้ารับคำ
มองดูคนงานที่ยุ่งวุ่นวายในโรงงาน สวีเฉินรู้สึกซับซ้อน อีกไม่กี่วันรถผลิตจริงจะออกมา จะขายได้อย่างราบรื่นหรือไม่ เขาเองก็ไม่แน่ใจ
เขาส่ายหน้า ปัดความกังวลนั้นทิ้ง ก้าวยาวๆ ออกจากโรงงาน
——
สาขากุยเต๋อของไอเม่มอเตอร์
"ผู้จัดการ ลดอีกเหรอครับ?" หัวหน้าฝ่ายการตลาดถามอย่างระมัดระวัง "ถ้าลดอีก คันหนึ่งก็เหลือกำไรแค่ร้อยกว่าหยวน"
หวังรุ่ยผู้จัดการใหญ่พ่นควันบุหรี่ออกมา น้ำเสียงเต็มไปด้วยความจนใจ: "ทำยังไงได้ล่ะ เป็นกลยุทธ์ของบริษัทแม่ พวกเราทำได้แค่ปฏิบัติตาม"
"แต่ช่วงนี้เร่งงานกันหนักมาก พวกคนงานเริ่มบ่น และฝ่ายตรวจสอบคุณภาพรายงานว่ารถที่ออกมาล่าสุดมีปัญหาค่อนข้างมาก หลายคันต้องส่งกลับมาแก้"
หวังรุ่ยกดบุหรี่ลงที่เขี่ยบุหรี่ น้ำเสียงเรียบเฉย: "ปัญหาเล็กๆ ไม่ต้องสนใจ ส่งออกไปตรงๆ เลย ตัวแทนจำหน่ายเร่งอยู่ มีปัญหาใหญ่ค่อยส่งกลับมาแก้"
"แต่..." หัวหน้าฝ่ายการตลาดอ้าปากจะพูด สุดท้ายก็พยักหน้า "ก็ได้ครับ ผมไปจัดการ"
ในตลาดที่ไฟกำลังโหมกระหน่ำ การลดราคาครั้งนี้ของไอเม่กดปุ่มเร่งความเร็วโดยตรง
โรงงานเล็กๆ ล้มละลายไปทีละแห่ง ที่เหลือก็ต้องปรับตัว ไม่งั้นก็จำใจเป็นโรงงานรับจ้างผลิต
ถ้าไม่ใช่เพราะสวีเฉินเปลี่ยนมาทำรถส่งของทันที เทียนหยูก็คงหนีไม่พ้นชะตากรรมนี้เช่นกัน
......