เขาหันกลับมามองหลี่เหยียน "ลองคิดดูสิ รถสามล้อมีหลังคาคันนี้ ขายดีขนาดนี้ เพราะอะไร?"
หลี่เหยียนคิดอยู่ครู่หนึ่ง "ก็... เพราะพวกเขามีอุปกรณ์ครบ ผู้คนเลยเชื่อใจสินะ?"
"ใช่" หวังรุ่ยพยักหน้า "จอ LCD พัดลมเล็ก ช่องกันสาด ในราคาเดียวกัน คนอื่นไม่มี แต่พวกเขามีหมด คนทั่วไปไม่ได้โง่ ใครของดีก็ซื้อของคนนั้น"
หลี่เหยียนเข้าใจทันที "คุณหวัง งั้นพวกเราเร่งตามบ้างดีไหม?"
"ต้องตามสิ" หวังรุ่ยเดินกลับไปที่โต๊ะทำงาน หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาสำนักงานใหญ่เทียนจิน
"ท่านหลี่ ผมหวังรุ่ยครับ ฝั่งกุยเต๋อมีเรื่องเกิดขึ้น มีบริษัทชื่อเทียนหยู... ใช่ครับ ก็คือเจ้าที่ทำรถสามล้อมีหลังคานั่นแหละ... ผมอยากเสนอให้สำนักงานใหญ่ เราทำรถสามล้อมีหลังคาระดับสูงบ้าง จอ LCD พัดลม ช่องกันสาดจัดให้ครบ ราคากดให้ต่ำกว่า 7,000... ใช่ๆๆ อย่าให้พวกเขายึดตลาดไปหมด... โอเค ผมรอข่าวจากท่านอยู่นะครับ"
วางสายแล้ว หวังรุ่ยเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ มองเพดาน
จู่ๆ เขาก็นึกอะไรขึ้นได้ หันไปถามหลี่เหยียน "โรงงานใหม่ของเทียนหยู สองร้อยกว่าไร่ นายรู้ไหมพวกเขาจะสร้างอะไร?"
หลี่เหยียนส่ายหน้า "ไม่ชัดเจนนัก ได้ยินว่ามีโรงงานประกอบหลัก โรงงานมอเตอร์ ศูนย์วิจัย แล้วก็หอพักพนักงานกับโรงอาหาร"
หวังรุ่ยพยักหน้าคิดตาม "ที่ดินสองร้อยกว่าไร่ สามสิบสองล้าน แค่ค่าที่ดินก็สามสิบสองล้านแล้ว บวกโรงงาน อุปกรณ์ ไม่ถึงร้อยล้านก็ไม่จบ บริษัทที่ก่อตั้งยังไม่ถึงปี จะมีเงินมากมายขนาดนี้ได้ยังไง?"