โซนอีของพื้นที่จัดแสดงนวัตกรรมสตาร์ทอัพนั้นคับแคบและแออัดกว่าโซนซีและดีเสียอีก บูธส่วนใหญ่เป็นเพียงฉากกั้นเรียบง่าย มีโลโก้และข้อมูลแนะนำของบริษัทน้องใหม่ติดอยู่ด้านบน
บูธของบริษัทเทคโนโลยีควงถงนั้นไม่สะดุดตาเลยแม้แต่น้อย มีเพียงโต๊ะตัวหนึ่ง บนโต๊ะวางอุปกรณ์ทรงสี่เหลี่ยมสีดำขนาดไม่ใหญ่ ตัวกล่องค่อนข้างหยาบเล็กน้อย ข้างๆ กันมีออสซิลโลสโคปและโน้ตบุ๊กเชื่อมต่ออยู่
ชายหนุ่มคนหนึ่งซึ่งหน้าตาดูอายุไม่ถึงสามสิบ สวมแว่นตากรอบหนา กำลังจดบันทึกข้อมูลบนโน้ตบุ๊กอย่างตั้งใจ บางครั้งก็เหลือบมองอุปกรณ์สีดำเครื่องนั้น
"ขอถามหน่อยครับ ที่นี่บริษัทเทคโนโลยีควงถงใช่ไหม?" เมิ่งเสวี่ยจวินเดินเข้าไปถาม
ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้น ปรับแว่นตา แล้วพยักหน้าอย่างเขินๆ นิดหน่อย: "ใช่ครับ ผมเป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งบริษัทเทคโนโลยีควงถง ผมชื่อหลินเฟิง คนนี้เป็นวิศวกรด้านทัศนศาสตร์ของเรา" เขาชี้ไปที่เพื่อนร่วมทีมอีกคนซึ่งกำลังง่วนอยู่กับการปรับเลนส์
"พวกเรามาจากเทียนหยูกรุ๊ป สนใจเทคโนโลยีลิดาร์อยู่ พอจะแนะนำผลิตภัณฑ์ของคุณได้ไหม?" สวีเฉินพูดตรงไปตรงมา สายตาจับจ้องไปที่อุปกรณ์สีดำเครื่องนั้น
หลินเฟิงไม่ถนัดการพูดคุยทางธุรกิจอย่างเห็นได้ชัด พอได้ยินว่ามีคนสนใจผลิตภัณฑ์จริงๆ ดวงตาก็เป็นประกายขึ้นมาทันที น้ำเสียงพูดเร็วขึ้นโดยไม่รู้ตัว: "นี่คือต้นแบบหลักการทำงานของโซลิดสเตตลิดาร์รุ่นแรกที่เราพัฒนาขึ้น ใช้แผนการสแกนแบบระบบไมโครอิเล็กโตรแมคคานิคัล"
เขาค่อยๆ หยิบอุปกรณ์สีดำเครื่องนั้นขึ้นมา ชี้ไปที่หน้าต่างเล็กๆ ด้านหน้า: "ลิดาร์แบบดั้งเดิมอาศัยการหมุนเชิงกลเพื่อให้ได้การสแกนในมุมกว้าง แต่มีขนาดใหญ่ ต้นทุนสูง และกลัวการสั่นสะเทือน เราตัดชิ้นส่วนที่เคลื่อนไหวทั้งหมดออกไป หัวใจสำคัญคืออันนี้..." เขาชี้ไปที่กระจกชิ้นเล็กขนาดเท่าเล็บมือด้านในอุปกรณ์ "กระจกสั่นสะเทือนขนาดเล็กแบบสองมิติระบบไมโครอิเล็กโตรแมคคานิคัลที่เราพัฒนาขึ้นเอง ด้วยการเบี่ยงเบนเล็กน้อยที่ความถี่สูงและแม่นยำ เพื่อควบคุมทิศทางลำแสงเลเซอร์ ทำให้ได้ผลการสแกนที่เทียบเท่า"
"มุมสแกน ความละเอียด และระยะการวัด?" คำถามของสวีเฉินพุ่งตรงไปที่ประสิทธิภาพหลักทันที