“ผู้จัดการกู่ แบตเตอรี่ของรถยนต์พลังงานใหม่เราเตรียมพร้อมแค่ไหนแล้ว?”
เสียงของกู้อวิ๋นเฟยปลายสายเต็มไปด้วยความตื่นเต้นที่ไม่อาจกลั้นไว้ได้: “คุณสวี ท่านมาได้พอดีเลย ความหนาแน่นพลังงานของแบตเตอรี่ลิเธียมเหล็กฟอสเฟตเพิ่งทะลุ 110Wh/kg และยังมีพื้นที่ให้พัฒนาอีก ตามความคืบหน้าของการวิจัยตอนนี้ เมื่ออู๋เจี๋ยมินิออกวางตลาด ทำได้ถึง 120Wh/kg ไม่น่าจะมีปัญหา”
สวีเฉินถือโทรศัพท์ มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย การก้าวข้ามจาก 110 ไป 120 หมายถึงชุดแบตเตอรี่เดียวกัน ระยะทางวิ่งจะเพิ่มขึ้นเกือบยี่สิบกิโลเมตร
สำหรับรถยนต์ไฟฟ้าขนาดเล็กที่ตั้งราคาไว้สี่หมื่นหยวนคันหนึ่ง ตัวเลขระยะทางนี้เพียงพอที่จะอวดในตลาดได้แล้ว
“พรุ่งนี้ผมไปเทียนชิง คุยกันต่อหน้า”
เช้าวันรุ่งขึ้น รถของสวีเฉินจอดที่หน้าประตูโรงงานเทียนชิงเอนเนอร์จี้ กู้อวิ๋นเฟยรออยู่ในห้องแล็บแล้ว บนไวท์บอร์ดเต็มไปด้วยสูตรเคมีไฟฟ้าและแผนผังสัดส่วนวัสดุ บนโต๊ะวางเซลล์แบตเตอรี่ที่แกะออกมาหลายชิ้น
“คุณสวี ดูนี่สิครับ” กู้อวิ๋นเฟยหยิบเซลล์แบตเตอรี่สีเงินขาวขึ้นมา ชั่งในมือ “ความหนาแน่นพลังงาน 110Wh/kg อายุรอบการชาร์จหนึ่งพันห้าร้อยครั้ง อุณหภูมิติดลบสิบองศาการคงความจุร้อยละแปดสิบห้า ตัวชี้วัดเหล่านี้ หากเทียบกับแบตเตอรี่ลิเธียมเหล็กฟอสเฟตในปี 2014 ถือว่าอยู่ในกลุ่มแรกแล้ว”
สวีเฉินรับเซลล์แบตเตอรี่มาพลิกดูไปมา: “รุ่นผลิตจริงของอู๋เจี๋ยมินิ ทำได้เท่าไหร่?”
“ถ้ารักษาจังหวะการวิจัยตอนนี้ไว้ กลางปีหน้า 120Wh/kg ไม่มีปัญหา” กู้อวิ๋นเฟยเลื่อนแว่นตา “แต่คุณสวี มีเรื่องหนึ่งที่ผมอยากพูดกับท่าน”
สวีเฉินพิงขอบโต๊ะทดลอง รอให้เขาพูด
กู้อวิ๋นเฟยเงียบไปครู่หนึ่ง ราวกับตัดสินใจอะไรบางอย่าง: “เทียนชิงเอนเนอร์จี้ตั้งแต่ก่อตั้งมา ท่านลงทุนเพิ่มเรื่อย ๆ หุ้นของผมถูกเจือจางจนแทบไม่เหลืออะไรแล้ว เก็บเศษที่เหลือนี้ไว้ก็ไม่มีประโยชน์ สู้ขายให้ท่านตรง ๆ เลยดีกว่า”