ผู้อำนวยการหวังพลิกดูเอกสารหน้าปกที่โจวเฉิงเซวียนยื่นให้ ดวงตากวาดไปหยุดอยู่ที่พาดหัวตัวหนาด้านบนสุด——《เทียนหยูกรุ๊ป จำกัด รายงานสรุปผลการตรวจสอบบัญชีการเงินประจำปี 2014》
แรกเริ่มเขาตั้งใจแค่จะอ่านคร่าวๆ แต่เมื่อสายตากวาดผ่านตัวเลขสำคัญสองสามบรรทัด รูม่านตาก็หดวูบทันที นิ้วที่จับขอบเอกสารกำแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว
“นี่...” เขาเผลอส่งเสียงสั้นๆ ออกมาโดยสัญชาตญาณ ลูกกระเดือกขยับขึ้นลงหนึ่งครั้ง ก่อนจะหยิบเอกสารเข้ามาใกล้ขึ้นราวกับต้องการยืนยันว่าตัวเองไม่ได้อ่านผิด
ผู้อำนวยการสำนักวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีที่นั่งอยู่ข้างๆ อดที่จะเหล่ตามองไม่ได้ แล้วก็ต้องสูดลมหายใจเฮือกใหญ่ “รายได้ทั้งปี... 5.9 พันล้าน?! กำไรสุทธิ 1.06 พันล้าน?!” น้ำเสียงของเขาดังกังวานชัดเจนผิดปกติในห้องประชุมที่เงียบสงบ ปนไปด้วยความตกตะลึงจนแทบไม่เชื่อหูตัวเอง
ปี 2014 สำหรับบริษัทที่เพิ่งเปลี่ยนผ่านจากธุรกิจผลิตแบบดั้งเดิม มีสำนักงานใหญ่อยู่ในเมืองระดับจังหวัด แถมยังขยายธุรกิจใหม่ไปหลายสายพร้อมๆ กัน การที่ยังส่งมอบงบกำไรชุดนี้ออกมาได้ ประสิทธิภาพการดำเนินงานและความสามารถในการแข่งขันของผลิตภัณฑ์นั้นน่าจับตามองจริงๆ
ในห้องประชุมเกิดเสียงกระดาษถูกพลิกอย่างรวดเร็วขึ้นมาทันที
เจ้าหน้าที่ระดับผู้อำนวยการและรองผู้อำนวยการคนอื่นๆ ต่างก็ก้มดูรายงานสรุปผลการเงินในมือตัวเอง ใบหน้าเต็มไปด้วยสีหน้าแสนซับซ้อนที่คละเคล้ากันระหว่างความตกตะลึง การจับผิด และการประเมินค่านายหน้าใหม่
บรรยากาศการประชุมที่เดิมเต็มไปด้วยพิธีรีตอง ถูกตัวเลขชุดนี้ฉีดยาพิษบางอย่างที่จับต้องได้และหนักอึ้งเข้าไป
ผู้อำนวยการสำนักส่งเสริมการลงทุนเลื่อนแว่นตาขึ้น นัยน์ตาเฉียบคมกวาดไปที่ข้อมูลอัตรากำไรและกระแสเงินสด ก่อนจะพูดเสียงเบา “กระแสเงินสดแข็งแรง อัตราหนี้สินต่ำมาก... นี่ไม่ใช่แค่การอัดขนาดยอดขายให้โต แต่คุณภาพกำไรสูงมากจริงๆ”
ในฐานะคนที่คลุกคลีกับบริษัทสารพัดประเภทมานาน เขารู้ดีว่าการรักษาสถานะทางการเงินแบบนี้ไว้ได้ท่ามกลางช่วงขยายธุรกิจอย่างรวดเร็วนั้นยากแค่ไหน