"วิศวกรเฉียน ผมมีเรื่องจะเล่าให้ฟังหน่อย" สวีเฉินดึงเก้าอี้ตัวหนึ่งมานั่ง "คลิปวิดีโอนั้นคุณดูไปหรือยัง?"
วิศวกรเฉียนพยักหน้า
"คุณรู้ไหมว่ายังไง? รถสี่ล้อเดือนมิถุนายนขายได้หนึ่งหมื่นหกพันคัน เพิ่มขึ้นเท่าตัวจากเดือนที่แล้วอีก" สวีเฉินมองพวกเขา "ทำไมล่ะ? เพราะมีคนดู ชื่อเทียนหยูก็แพร่กระจายออกไปแล้ว"
เขาหยุดครู่หนึ่ง: "รถสามล้อไม่ได้ออกแรงมาก แต่ก็ขายดีตามไปด้วย เรียกว่าปรากฏการณ์แบรนด์"
วิศวกรเฉียนครุ่นคิด
สวีเฉินยืนขึ้น ตบมือสองที: "ตลาดรถสองล้อไฟฟ้าและรถสามล้อโดยสารใหญ่กว่ารถผู้สูงวัยสิบเท่า พวกคุณลำบากกันหน่อยตอนนี้ ทำมอเตอร์ออกมาให้ได้ เทียนหยูจะได้กินตลาดตรงนี้ พอเสร็จแล้ว โบนัสเพิ่มเท่าตัว ค่าล่วงเวลาเพิ่มเท่าตัว โรงอาหารเพิ่มน่องไก่ ผมจะจัดเก้าอี้นวดแผนกวิจัยให้พวกคุณโดยเฉพาะ"
ช่างเทคนิคคนหนึ่งพูดเสียงเบา: "คุณสวี เก้าอี้นวดที่คุณพูดถึง ครั้งที่แล้วก็บอกว่าจะจัดให้แล้วนะ..."
สวีเฉินชะงัก: "ผมพูดไปแล้วเหรอ?"
วิศวกรเฉียนนำหัวเราะ: "พูดแล้ว เดือนที่แล้วเอง"
สวีเฉินโบกมือ: "โอเคๆ เดี๋ยวก็สั่งคนไปซื้อให้ แต่เรื่องมอเตอร์ ปล่อยช้าไม่ได้"
เขาเดินไปที่ไวท์บอร์ด หยิบปากกาเขียนคำสองคำ: สมรรถนะสูงสองล้อ, รถสามล้อโดยสาร
"วิศวกรเฉียน ผมให้เวลาคุณสองสัปดาห์ ทำแผนออกมา ภายในหนึ่งเดือน ผมต้องเห็นการทดสอบต้นแบบ"
วิศวกรเฉียนทำหน้าลำบากใจ: "คุณสวี คุณจะใช้งานพวกเราจนตายเลยหรือไง"
