ทุกคนแห่กันเข้าไปดูแบบวาด
เทียนหยู 02 ในแบบวาด แตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากดีไซน์โค้งมนลื่นไหลของรุ่น 01 กลายเป็นทรงเหลี่ยมแข็งแกร่งโดยสิ้นเชิง
เส้นสายตัวรถตรงไปตรงมา ด้านหน้าเป็นกันชนกันกระแทกสีดำทรงหยาบ พร้อมไฟหน้ากลมสไตล์วินเทจสองดวง
หลังคามีชั้นวางสัมภาระโลหะแข็งแรงเป็นอุปกรณ์มาตรฐาน ท้ายรถยังมีฝาครอบยางอะไหล่เต็มขนาดเล็กๆ ห้อยอยู่
โดยรวมแล้ว ดูเหมือนรถออฟโรดทรงแกร่งรุ่นจิ๋ว
“ทรงนี้หล่อแบบผู้ชายชัดๆ” ตงจิ้นตาเป็นประกาย “ชาวนาผู้ใหญ่ต้องชอบทรงเหลี่ยมๆ แบบนี้แน่นอน”
“ระบบแชสซีเปลี่ยนหรือยัง?” สวีเฉินถาม
“เปลี่ยนแล้ว” จางหมิงหยวนชี้ไปที่พารามิเตอร์ต่างๆ “สูงกว่ารุ่นเทียนหยู 01 อยู่หกเซนติเมตร เปลี่ยนเป็นยางออฟโรดกันลื่นหน้ากว้าง ดอกยางลึกกว่าเดิม เพื่อให้เหมาะกับถนนขรุขระ สปริงกันสะเทือนก็ทำให้หนาขึ้น รองรับได้ดีขึ้น”
วิศวกรเฉียนพูดต่อทันที “เรื่องกำลัง เรายังไม่ได้ใช้มอเตอร์ที่เน้นความนุ่มนวลแบบรุ่น 01 เราเปลี่ยนเป็นมอเตอร์ขับเคลื่อนล้อหลังแรงบิดสูง 3000 วัตต์ที่ปรับจูนใหม่ล่าสุด ออกตัวมีแรงขึ้น ความสามารถในการปีนเขาเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว บรรทุกปุ๋ยสองสามร้อยจินลงนา ไม่มีทางจอดกลางทางแน่นอน”
สวีเฉินดูภาพเรนเดอร์ภายในครู่หนึ่ง “ภายในคิดไว้ยังไง?”
“ยังคงจอ LCD และเครื่องปรับอากาศไว้ นี่คือจุดขายหลักของเรา จะทิ้งไม่ได้”
จางหมิงหยวนตอบอย่างชัดถ้อยชัดคำ “แต่ตัดแผงสีที่รอยขีดข่วนง่ายในรถรุ่น 01 ออก เปลี่ยนเป็นพลาสติกวิศวกรรมสีเข้มทนทานต่อการเสียดสีทั้งหมด ที่สำคัญที่สุดคือเบาะแถวหลัง เมื่อพับเบาะลงแล้วจะได้พื้นที่เรียบเสมอกัน ใช้เป็นรถกระบะเล็กๆ ขนของได้เลย”