หลังจบการประชุม สวีเฉิน โจวเฉิงเซวียน เจ้ามิ่น และเฉิน ลี่เฟิง สี่คนมาที่ห้องทำงานของสวีเฉิน
มองดูเนื้อหาบนแท็บเล็ต ทุกคนเงียบไปครู่หนึ่ง
สวีเฉินนิ้วมือเคาะที่วางแขนโซฟาเบา ๆ เขากำลังคิดถึงชาติก่อน หลังจากนโยบายนี้ประกาศออกมา ยอดขายของเราติง จินเผิง และคู่แข่งเหล่านี้ลดลงครึ่งหนึ่งทันที ทำอะไรไม่ได้ เป็นกฎของนโยบาย ใครจะกล้าสวนทางกับประเทศ?
ตอนนี้เทียนหยูขายเดือนละเกือบสี่หมื่นคัน เป็นบริษัทหัวแถวของรถยนต์ไฟฟ้าความเร็วต่ำสี่ล้อแล้ว
ถึงแม้นโยบายจะประกาศใช้จริง ๆ ต้องใช้เวลาอีกครึ่งปี แต่พอประกาศใช้ ยอดขายของเทียนหยูจะได้รับผลกระทบ แน่นอนว่าจะเกิดปฏิกิริยาลูกโซ่
แล้วเทียนหยูควรเดินไปทางไหนดีล่ะ?
โจวเฉิงเซวียนสีหน้าเป็นกังวล ส่วนเฉิน ลี่เฟิงและเจ้ามิ่นเพิ่งมาทำงานที่บริษัทได้ไม่นาน ก็ยังคิดหาทางออกไม่เจอ
ครู่ใหญ่ สวีเฉินค่อย ๆ เอ่ยปาก: "นโยบายของประเทศเราเปลี่ยนไม่ได้แน่นอน!"
"ดังนั้นเราทำได้แค่หาทางใหม่!"
สวีเฉินดึงไวท์บอร์ดที่เขาโปรดปรานมาตรงหน้า หยิบปากกาเขียนตัวหนังสือโต ๆ บนไวท์บอร์ดอย่างพลิ้วไหว: รถยนต์พลังงานใหม่!
"ในเมื่อประเทศจะจำกัดรถยนต์ไฟฟ้าความเร็วต่ำสี่ล้อ งั้นเราก็ไปสร้างรถ!"
สวีเฉินยิ้มเล็กน้อยให้เจ้ามิ่นและเฉิน ลี่เฟิง: "บอกตรง ๆ นะ ที่จริงผมมีความฝันเรื่องการสร้างรถมาตลอด!"
"จะสร้างรถยนต์พลังงานใหม่อย่างแท้จริง!"
เฉิน ลี่เฟิงคิดเล็กน้อยแล้วถามขึ้น: "คุณสวี ถึงจะสร้างรถ ก็ต้องมีคุณสมบัติการผลิตรถก่อนนี่ครับ"
"ใช่! นี่คือสิ่งที่เทียนหยูจะทำต่อไป เข้าซื้อกิจการบริษัทสร้างรถสักแห่ง!" สวีเฉินพูดแผนการขั้นต่อไป
"คุณเฉิน เทียนหยูเรามีเงินในบัญชีเท่าไหร่?"
เฉิน ลี่เฟิงพลิกแท็บเล็ต: "คุณสวี ณ วันที่ 30 พฤศจิกายน เงินที่ใช้ได้ในบัญชีประมาณ 520 ล้านบาท บวกลูกหนี้ของบริษัทย่อยอีกประมาณ 60 ล้านบาท รวมทั้งหมดประมาณ 580 ล้านบาทครับ"