หลังจากฟางซินออกจากสถานีรถไฟใต้ดิน
เขามองข้ามถนนใหญ่เส้นหนึ่งก็เห็นฉู่ซินเหยาอยู่ฝั่งตรงข้าม
ดวงตาสวยของฉู่ซินเหยาจับจ้องที่ทางออกสถานีตลอดเวลา
พอเห็นฟางซิน
ก็รีบโบกมือให้สัญญาณ
"รอนานแล้วใช่ไหม" ฟางซินเดินเข้าไปถาม
"เพิ่งถึงน่ะ"
"งั้นไปกันเลย"
วันนี้ฉู่ซินเหยาใส่กระโปรงสั้น JK ขาเรียวงามสีไข่มุกที่เดินสลับไปมา รองเท้าหนังหุ้มส้น ถุงเท้าสั้นลูกไม้สีขาว เพิ่มเสน่ห์สดใสน่าทะนุถนอมขึ้นอีกหลายส่วน
พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำทะเลเพิ่งเปิดให้บริการเมื่อปลายเดือนที่แล้ว แต่การประชาสัมพันธ์ทำได้ไม่เลว ดังนั้นตอนที่มาถึงก็มีคนไม่น้อย
กลางศตวรรษก่อน
หลังจากที่มนุษย์ปลุกพรสวรรค์ได้กว่าสิบปี ก็พบว่าสัตว์มากมายต่างเริ่มพัฒนาสติปัญญาขึ้นมา ซึ่งรวมถึงสัตว์ทะเลด้วย
จุดเด่นของพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำทะเลที่เพิ่งเปิดใหม่นี้ คือการจับสัตว์ทะเลที่ปลุกพรสวรรค์พิเศษมาได้ไม่น้อย
รูปทรงภายนอกของพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำทั้งหลัง มองไปคล้ายวาฬเพชฌฆาตที่หมอบอยู่บนพื้นดิน
ตอนเข้าประตูตรวจตั๋ว
พนักงานยิ้มพูดว่า "เชิญสองท่านครับ วันนี้ใช้ตั๋วแลกรับบริการและการแสดงทั้งหมดภายในฟรีได้เลย"
ในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำมีสัตว์ทะเลหลากหลายชนิด
มีโลมาโผล่ขึ้นจากน้ำโบกครีบทั้งสองข้าง พูดด้วยสำเนียงติดตลกว่า "มาแล้วเหรอน้อง"
แล้วก็มีหมึกที่กำลังเป่าขลุ่ยและเล่นเปียโนไปด้วย ไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือเปล่า ฟางซินรู้สึกว่าเพลงที่หมึกตัวนี้เล่นออกมาเต็มไปด้วยความดุร้ายรุนแรง ให้ความรู้สึกเหมือนจะถีบเปียโนพังได้ทุกเมื่อ