จูเก๋อเหิงเคยบอกไว้
พ่อแม่ของฟางซินค้นพบสารชนิดหนึ่งที่สามารถเปลี่ยนแปลงยีนได้โดยใช้ต้นทุนน้อยที่สุด
ดังนั้นอุบัติเหตุทางรถยนต์ที่คร่าชีวิตพวกเขาจึงแฝงด้วยแผนร้าย
เท่าที่ฟางซินรู้ตอนนี้ เบื้องหลังย่อมมีมือมืดซ่อนอยู่
ความคิดของฟางซินวกกลับไปที่ข้อความของฉู่ซินเหยา
ข้อความนี้ของฉู่ซินเหยาเก้าในสิบส่วนคงเห็นมาจากพ่อของเธอ
แถมยังเตือนให้ฟางซินระวังตัวมากขึ้น ดูท่าทางคนที่มาคงไม่หวังดีแน่
ส่งข้อความตอบฉู่ซินเหยาไปว่า “คราวหน้าเจอกัน เลี้ยงมื้อใหญ่เลย!”
“งั้นฉันจำไว้แล้วนะ! อ้อ นายสอบย่อยได้ที่หนึ่ง พ่อฉันชมว่าเก่งมาก แล้วก็เรื่องที่เราเคยตกลงกันไว้ก่อนหน้านี้ หลังจากสอบกลางภาคพวกนายมีวันหยุด พ่อฉันอยากเชิญนายมาบ้านฉัน ขอบคุณที่นายเคยช่วยฉันไว้!”
“ไม่มีปัญหา! ฉันไปอาบน้ำก่อนนะ!”
“จ้ะ! อากาศหนาวแล้ว อย่าลืมใส่เสื้อผ้าหนาๆ กินข้าวตรงเวลา เวลาว่างทักมาหาฉันด้วยนะ!”
พอตอบข้อความเสร็จ ฟางซินก็ไปอาบน้ำ
หกโมงเย็น ฉื่อไท่ล่างเริ่มตั้งวงหม้อไฟอยู่ในห้องพักของตัวเองแล้ว
ของสดสารพัดเตรียมพร้อมหมดแล้ว
เจ้าหมอนี่ยังไม่รู้ไปเอาผลน้ำเต้าเหล็กยักษ์มาจากไหน ข้างในบรรจุเหล้าจนเต็มลูก
ฟางซิน ไป๋อวี่หลิน และเสิ่นยวีดื่มเบียร์ จางเย่าจู่กับหลี่เป่าเอ๋อดื่มน้ำผลไม้
ฉื่อไท่ล่างกอดผลน้ำเต้าเหล็กที่ใส่เหล้าขาวไว้ ยกขึ้นจอกใหญ่รวดเดียว
เห็นคนอื่นๆ ประหลาดใจ จางเย่าจู่เพื่อนสนิทของฉื่อไท่ล่างก็อธิบายว่า “อย่าแปลกใจเลย ไอ้อ้วนนี่คอแข็งมาก เป็นธรรมเนียมเก่าแก่ของตระกูล แถมตอนก่อนกินเหล้าเขามีพรสวรรค์หมัดมวยระดับ S กินเสร็จปุ๊บกลายเป็นพรสวรรค์หมัดมวยระดับ SS เลย”
เห็นทุกคนประหลาดใจ ฉื่อไท่ล่างกอดผลน้ำเต้าเหล็ก “อยู่ข้างนอกฉันยังเป็นพี่ใหญ่ได้ แต่ต่อหน้าพวกนายฉันก็เป็นแค่น้องแถวสุดท้าย โดยเฉพาะต่อหน้าพี่ซินกับพี่เป่าเอ๋อ ฉันยิ่งเป็นน้องที่กระจอกที่สุดเลย”
ไป๋อวี่หลินถามด้วยความสงสัย “พี่ซิน นายเก่งขนาดนี้ พ่อแม่หรือผู้อาวุโสในบ้านนายก็ต้องเก่งมากแน่ๆ เลยใช่ไหม”