ซ่างเทียนเชวี่ยหน้าดำยิ่งกว่าก้นหม้อ
อยากจะเข้าไปกระทืบไอ้หนุ่มี่สักตั้ง
เดิมทีพวกเด็กใหม่ก็กลัวกันอยู่หรอก
แต่พอเห็นฟางซินแล้วก็ไม่รู้จะพูดยังไง
ซ่างเทียนเชวี่ยชี้นิ้วไปที่ฟางซิน กัดฟันกรอดๆ "แกไสหัวมานี่เลยนะ! มานั่งดีๆ!"
ฟางซินยิ้มแห้งๆ แล้วกลับไปนั่งที่แถวหน้าเหมือนเดิม
เด็กคนอื่นก็ทำท่าจะเดินตามมานั่งแถวหน้า
ไม่คิดว่าซ่างเทียนเชวี่ยจะบอกว่า "นอกจากฟางซิน พวกที่นั่งแถวหน้าแต่เดิมน่ะ ถอยไปนั่งข้างหลังให้หมด"
พวกเด็กพากันคิดว่าซ่างเทียนเชวี่ยกำลังโมโห บางคนก็หาว่าเขาเล่นพรรคเล่นพวก
ไม่คิดว่าซ่างเทียนเชวี่ยจะพูดต่อว่า "เจ้าตัวกิ้งก่าเกล็ดไฟนี่ดุร้ายมาก พวกเธอนั่งแถวหน้ามันจะพลอยโดนลูกหลงเอา"
พวกเด็กใหม่ที่เมื่อกี้ยังหน้าบูดอยู่ พอได้ยินก็หัวเราะออกมาได้
หันไปมองฟางซินเป็นตาเดียว
จางเฉียงที่นั่งอยู่ข้างหลังยิ่งยิ้มสะใจหนัก
แต่คราวนี้ตาฟางซินดำแล้วล่ะ "เฮ้ย ท่านซ่าง... นี่มัน..."
ซ่างเทียนเชวี่ยทำหน้าขรึมถามว่า "อะไร"
"ท่านนี่มัน... ขี้เล่นจริงๆ เลยนะครับ!"
ซ่างเทียนเชวี่ยยิ้มๆ ถ้าตอนนี้คนไม่เยอะ กะอีแค่ต่อยไอ้หมอนี่สักหมัดจริงๆ
พอเห็นซ่างเทียนเชวี่ยกับฟางซินคุยกันแบบนั้น จางเฉียงก็หัวเราะไม่ออก เด็กใหม่ก็เริ่มซุบซิบกัน ถามว่าฟางซินมันมีที่มาไหน ถึงกล้าคุยกับซ่างเทียนเชวี่ยแบบนี้
เจ้าตัวกิ้งก่าเกล็ดไฟมันแยกเขี้ยวใส่พวกเด็กข้างล่าง แล้วส่ายหัวโตๆ พุ่งมายังฟางซิน เด็กที่หนุนฟางซินพากันลุ้น แต่พวกที่อยู่ฝั่งจางเฉียงต่างก็หน้าได้ใจ อยากดูฟางซินขายหน้า
บางคนถึงกับแอบหยิบมือถือขึ้นมา ตั้งใจจะอัดคลิปตอนฟางซินขายหน้าเก็บไว้ เอาไปโพสต์ในบอร์ด ให้ทุกคนได้หัวเราะเยาะ พวกเถื่อนสายพละกำลังน่ะ เวลาอยู่ต่อหน้าผู้ใช้สัตว์อัญเชิญ มันกระจอกแค่ไหน
ฟางซินมองหัวขี้เหร่ดุร้ายที่เข้ามาใกล้ขึ้นทุกที ก็ผลักมันด้วยความรังเกียจ "ถอยไปไกลๆ เลย อย่ามาแตะข้า!"
กลิ่นอายมังกรแท้จริงที่ได้รับมาจากบันไดมังกรของวังหมื่นอสูรเมื่อคราวก่อนพลันปรากฏขึ้น