หลี่เสวียนชางเพื่อช่วยน้องร่วมสาบานหวังต้าหนิว ออกมา จึงพลาดโอกาสหนีที่ดีที่สุด พวกอนารยชนผู้บำเพ็ญจึงรีบรุดเข้าล้อมเขาไว้
“เสวียนชาง รีบไป”
จ้าวฉางหลินบุกมาถึงข้างกายหลี่เสวียนชาง สองคนร่วมมือกันสังหารเปิดทางเลือด
“ขึ้นพร้อมกัน ห้ามปล่อยให้พวกมันรอดชีวิตไปได้เด็ดขาด”
อนารยชนนับร้อยสวมเกราะตั้งแถวทัพหนาแน่น ถือทวนยาวขวานคม รุกคืบเข้ามาทุกที
ในแถวทัพยังมีผู้บำเพ็ญขั้นหลอมกายอีกกว่าสิบคน เลือดลมพลุ่งพล่าน จ้องเขม็งดุจเสือหมายเหยื่อ
เบื้องหน้าสุด หัวหน้าอนารยชนขั้นหลอมกายขั้นปลายสองนายร่างกำยำถือดาบยืนอยู่ ไอสังหารแผ่ปกคลุม สายตาจับจ้องสองคนนั้น มุ่งมั่นจะฟันพวกเขาให้ตายใต้ดาบ
จ้าวฉางหลินบิดคมดาบ สายตากวาดมองข้าศึกรอบด้าน แล้วเอ่ยเสียงทุ้ม
“เราสองร่วมมือกันสังหารฝ่าวงล้อมออกไป หนีเข้าสู่เทือกเขาสุดหลิงในเบื้องหน้า อาศัยภูมิประเทศหนีเอาชีวิตรอด”
ยังไม่ทันขาดคำ หัวหน้าอนารยชนขั้นหลอมกายขั้นปลายสองนายก็ชูดาบบุกเข้าจู่โจมแล้ว
“ฆ่า!”
ผู้บำเพ็ญขั้นหลอมกายนับสิบกรูกันเข้ามา อนารยชนทหารนับร้อยตั้งแถวโอบล้อม ปลายทวนดั่งป่า แสงดาบดั่งหิมะ ตัดขาดหนทางถอยของสองคนจนสิ้น
“เจ้าคุ้มกันปีกข้าง ข้าทะลวงด้านหน้า”
จ้าวฉางหลินคำรามก้อง พลังเลือดขั้นหลอมกายขั้นปลายระเบิดออกเต็มกำลัง ถือดาบพุ่งตรงเข้ากลางข้าศึก คมดาบฟาดกวาด คว่ำอนารยชนทหารลงสองนายในทันใด แล้วเผชิญหน้ากับหัวหน้าอนารยชนระดับเดียวกันทั้งสอง