บทที่ 4 ร่องรอยที่เขาทิ้งไว้บนลำคอของเธอ
ในกระจก ด้านข้างของลำคอที่ขาวนวลเนียนดุจหยก ปรากฏรอยจูบสีแดงเข้มประทับเด่นชัด
สีสันสดใสสะดุดตาอย่างยิ่ง บนผิวขาวราวหิมะ มันช่างโอ้อวดถึงขีดสุด!
ไม่ยากที่จะจินตนาการ ผู้ที่ก่อเรื่องนี้ขึ้น ในยามที่ฝังรอยนี้ลงไป——มันเปี่ยมด้วยอารมณ์ และใช้แรงมากเพียงใด
“ผู้ชายใจร้าย! เป็นหมาหรือไง?!”
เฉียวซินซินในใจอดสาปแช่งไอ้หน้าบึ้งผู้เย็นชาราวยมทูตนั่นไปถึงสิบแปดรุ่นตระกูลอีกครั้งไม่ได้
นี่มันจะเอาชีวิตกันชัดๆ!
ไม่ได้!
ร่องรอยนี้มันอยู่สูงเกินไป
ทำยังไงดี?
ยุคนี้ไม่เหมือนในอนาคต ที่มีคอนซีลเลอร์ รองพื้น ให้เลือกครบ
นี่มันยุคแปดสิบ นอกจากครีมบํารุงผิวก็มีแต่น้ำมันหอยทาก จะเอาอะไรไปปกปิด?!
ขณะที่นางร้อนใจเดินวนไปวนมา ในห้วงความคิดพลันมีประกายแวบขึ้นมา!
กำไลข้อมือมิติ!
เฉียวซินซินตื่นเต้นจนตบต้นขาตัวเอง ในนิยายต้นฉบับ หลังจากเจ้าของร่างเดิมถูกหลอก ทุกคนต่างบอกว่านางแย่งคู่หมั้นของเฉียวหมิงจูไป เพื่อเป็นการชดเชยให้เฉียวหมิงจู จึงให้เจ้าของร่างเดิมยกของสินสอดส่วนใหญ่ให้แก่เฉียวหมิงจู
หนึ่งในนั้น มีกำไลข้อมือมิติ และกำไลวงนั้น สามารถซื้อหาสิ่งของที่ไม่มีในโลกนี้ได้
เฉียวซินซินรีบนั่งยองลงข้างเตียง
เอื้อมมือเข้าไปใต้เตียงที่มีฝุ่นเกาะบางๆ ลากหีบไม้ออกมาอย่างทุลักทุเล
นางเปิดฝาหีบออก ที่ก้นสุด ควานเจอกล่องไม้ขนาดเท่าฝ่ามือ
นางสูดลมหายใจเข้าลึก หัวใจเต้นรัวราวกับกลอง แล้วเปิดกล่องออก
ภายในกล่องถูกห่อหุ้มอย่างแน่นหนาด้วยผ้าสักหลาดเก่าสีน้ำเงินเข้มหลายชั้น
เฉียวซินซินคลี่ผ้าสักหลาดออกอย่างทะนุถนอม กำไลหยกขาวมันแกว ปรากฏสู่สายตา
มันเป็นสมบัติตกทอดจากย่าผู้ให้กำเนิดของเจ้าของร่างเดิม หยกนั้นสัมผัสแล้วอุ่น เนื้อละเอียดอย่างยิ่ง
เฉียวซินซินไม่รีรอ สวมกำไลลงบนข้อมือขาวผ่องบางของนางทันที
ทันทีที่กำไลหยกสัมผัสผิว ความเย็นสดชื่นแผ่ซ่านไปทั่วร่าง ทำให้นางซึ่งหัวใจเต้นแรง สงบลงอย่างน่าอัศจรรย์
นางหาเข็มเงินมา แล้วจิ้มลงบนปลายนิ้วโดยตรง
เลือดสีแดงสดไหลซึมออกมา ส่องประกายภายใต้แสงไฟนีออนสีขาว
เฉียวซินซินรีบแนบปลายนิ้วที่เปื้อนเลือดลงบนกำไลหยก
หยดโลหิตสีสดนั้น ราวกับหยดลงบนฟองน้ำแห้งผาก ไม่ไหลไปตามผิวหยก แต่ถูกกำไลดูดซับจนหมดสิ้นในพริบตา!
ต่อจากนั้น ภายในกำไลหยกก็ระเบิดแสงสีขาวเจิดจ้าออกมา!
แสงสว่างแรงกล้านั้นโอบล้อมร่างของนางทั้งหมด ทำให้นางต้องหลับตาแน่นโดยไม่รู้ตัว สมองรู้สึกหมุนคล้ายจะเป็นลมเล็กน้อย
เพียงไม่กี่วินาที ความรู้สึกนั้นก็หายไป เมื่อนางค่อยๆลืมตาขึ้นอีกครั้งด้วยความระมัดระวัง นางก็ตกตะลึงไปทั้งตัว
ในตอนนั้นเอง ข้างหูก็มีเสียงหญิงกลไกเย็นชา ไม่มีอารมณ์ใดๆ ดังขึ้นกะทันหัน——
【ติ๊ง! ยินดีด้วยเจ้าบ้าน สัญญาสถาปนาแล้ว! ยินดีต้อนรับสู่ห้วงมิติต่างโลก!】
เฉียวซินซินสูดลมหายใจเข้าลึก สะกดหัวใจที่เต้นแรง แล้วเริ่มสํารวจภาพตรงหน้า
เมื่อมองดู ก็รู้สึกถึงความอบอุ่นเป็นกันเองอย่างอธิบายไม่ถูกพวยพุ่งเข้ามา
ภายในนี้ เต็มไปด้วยบรรยากาศของยุคใหม่!
สิ่งที่เห็นตรงหน้า เป็นคฤหาสน์สไตล์ชนบทจีนสูงสามชั้นที่งดงามอลังการ ให้ความรู้สึกโบราณแต่หรูหราอย่างยิ่ง
ด้านหน้าคฤหาสน์ เป็นสนามหญ้ากว้างเขียวขจีที่ถูกตัดแต่งอย่างเป็นระเบียบ
ในลานบ้าน ดอกไม้สารพัดสีต่างแข่งกันเบ่งบาน ลมอ่อนพัดผ่าน อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมลึกที่สดชื่น
เฉียวซินซินเดินตามทางเดินหินกรวดเล็กๆเข้าไปใกล้ มองเห็นบ่อน้ำพุใสกระจ่างอยู่ทางด้านซ้ายของคฤหาสน์ประมาณยี่สิบเมตร ไหลพรั่งพรูออกมาจากรอยแยกของหินในสวนจำลอง
เสียงน้ำไหลนั้นไพเราะเสนาะโสต ราวกับเสียงสวรรค์ในห้วงมิติอันเงียบสงบ
ได้ยินเสียงน้ำ เฉียวซินซินอดกลืนน้ำลายไม่ได้ ลําคอพลันรู้สึกแสบร้อนดั่งไฟเผา
ตั้งแต่ถูกฤทธิ์ยาที่หอพักหน่วยงาน ถูกไอ้ลู่ไป๋โจวนั่นทำราวกับหมาป่าหิวโหยทรมานอยู่ครึ่งค่อนคืน แล้วยังต้องรีบกลับสกุลเฉียวอีก นางตึงเครียดจนไม่มีเวลาแม้แต่จะดื่มน้ำสักอึก ป่านนี้ก็กระหายน้ำจนคอเป็นไฟแล้ว
ยิ่งไม่ต้องพูดถึง ขานั้นยังสั่นอยู่เลย บั้นเอวก็ปวดราวกับจะหัก
นางอดใจไม่ไหวอีกต่อไป สาวเท้าเร็วๆวิ่งไป หมอบลงข้างสระน้ำ เอื้อมมือขาวนวลสองข้างวักน้ำขึ้นมาดื่ม "อึกอึก" หลายอึกใหญ่
ทันทีที่น้ำพุผ่านลําคอ——
“ว้าว… หวานจัง!”
เฉียวซินซินอดร้องครางออกมาด้วยความสุขไม่ได้
น้ำนั้นไม่เพียงหอมหวานเย็นช่ํา เมื่อไหลลงท้อง ยังกลับกลายเป็นพลังร้อนที่อธิบายไม่ได้ แผ่ซ่านจากภายในออกสู่ภายนอกไปทั่วร่างอย่างรวดเร็ว!
เพียงชั่วพริบตา ความรู้สึกสดชื่นโล่งโปร่งอย่างบ้าคลั่งก็แผ่ไปทั่วร่าง!
นางประหลาดใจที่พบว่า บั้นเอวที่ปวดเมื่อยอย่างรุนแรงนั้นหายปวด ขาสั่นกลับมีแรง แม้กระทั่งจุดที่ไม่อาจเอ่ยถึงซึ่งถูกชายนั่นทรมาน ความเจ็บปวดแบบฉีกขาดก็หายไปอย่างไร้ร่องรอยในทันใด!
ทั้งร่างราวกับได้เกิดใหม่ เบาสบายจนเหมือนจะบินได้!
กระทั่งบัดนี้ นางจึงสังเกตเห็นว่าข้างสระน้ำพุมีแผ่นศิลาโบราณหนาหนักตั้งอยู่ บนนั้นสลักอักษรจวนด้วยลายมือแข็งแรงไว้สองตัว——【น้ำพุวิญญาณ】!
“ที่แท้นี่ก็คือน้ำพุวิญญาณในตำนานที่สามารถชำระล้างเอ็นและไขกระดูกนี่เอง! มิน่าล่ะน้ำนี้เมื่อดื่มลงไป รสชาติและผลลัพธ์ถึงได้เหนือธรรมชาติถึงเพียงนี้!”
นางยืดตัวขึ้น
คฤหาสน์หลังนี้ไม่เพียงมีสวนที่จัดวางอย่างลงตัว แต่ในทิวทัศน์งดงามราวภาพวาดนี้ สิ่งที่เด่นชัดและน่าตื่นตะลึงที่สุด ก็คือตึกกระจกที่ดูขัดแย้งกับสถาปัตยกรรมจีน!
บนยอดตึกมีสี่ตัวอักษรสีทองห้อยเด่น——【ห้างสรรพสินค้าครบวงจร】!
นางหันตัวยกเท้า ตรงดิ่งไปยังตึกกระจกนั่น
ออกแรงผลักประตูกระจกอันหนักอึ้งของห้าง อากาศเย็นปะทะหน้า ภาพตรงหน้าทำให้เฉียวซินซินมึนงงไปชั่วขณะ ราวกับนางได้ข้ามเวลากลับไปปี 2026 อีกครั้ง!
ภายในสว่างไสว ชั้นวางของที่มองไม่เห็นจุดสิ้นสุด เรียงรายอย่างเป็นระเบียบ ราวกับเป็นซูเปอร์มาร์เก็ตอัจฉริยะขนาดมหึมา!
บนชั้นเต็มไปด้วยสินค้านานาชนิด ตั้งแต่อาหารสด ขนม ไปจนถึงเครื่องใช้ไฟฟ้า เสื้อผ้า มีครบทุกอย่าง
แต่ตอนนี้ เฉียวซินซินไม่มีอารมณ์มาเดินเล่น สายตาของนางกวาดมองอย่างรวดเร็วราวกับเรดาร์ ตามป้ายบอกทางบนเพดาน วิ่งตรงไป ระบุตำแหน่ง【โซนเครื่องสําอางและผลิตภัณฑ์บำรุงผิว】ได้อย่างรวดเร็ว
เมื่อเห็นขวดโหลที่คุ้นตาเรียงรายกันเต็มชั้น นางก็อดถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอกไม่ได้ เส้นประสาทที่ตึงเครียดคลายลงอย่างสมบูรณ์
“ดีจัง! มีรองพื้นให้เลือกทุกรุ่นทุกยี่ห้อ!”
นางหยิบรองพื้นขวดหนึ่งที่มีประสิทธิภาพการปกปิดสูงจากชั้น เดินตรงไปที่โต๊ะลองแต่งหน้าซึ่งมีกระจกส่องสว่างขนาดใหญ่ ทาครีมรองพื้นลงบนรอยจูบ
เพียงชั่วครู่ รอยจูบที่สะดุดตาก็ถูกปกปิดจนมิด ไม่อาจเห็นร่องรอยใดๆอีก