จางชงไม่เคยคิดเลยว่าสักวันหนึ่ง แม้แต่เซียวกวนไห่ผู้ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของเมืองหลิวอวิ๋น ยังต้องคารวะตนอย่างนอบน้อม!
ทว่าขณะนั้นเอง
จางฝานก็ก้าวออกมาจากหอจิตวิญญาณศาสตรา
ไม่มีใครเหลียวมองจางฝาน ลืมกระทั่งว่าจางฝานกับจางชงเข้าไปปลุกพลังในหอจิตวิญญาณศาสตราพร้อมกัน
มีเพียงครอบครัวของจางฝานที่รีบเดินเข้ามาหา
“จางชงโชคดีมาก ปลุกจิตวิญญาณศาสตราระดับเก้าได้ ส่วนเจ้าคือระดับห้า แต่อย่าท้อแท้ อย่าสลดใจ ระดับห้าก็นับว่ายอดเยี่ยมมากแล้ว”
ยามจางจื่อเฉินกล่าวคำนี้ ใจคอไม่เป็นสุขเอาเสียเลย
ก่อนหน้านี้เขายังสงสัยว่าผู้ปลุกระดับเก้าได้คือลูกชายตนหรือว่าจางชง
พอเห็นจางชงออกมาก่อน ผู้คนพากันประจบประแจงเขาถึงเพียงนั้น เขาจึงด่วนสรุปว่าเป็นจางชง
“แต่พรสวรรค์ของเจ้าเหนือกว่าข้าเสียอีก ตามหลักควรปลุกระดับหกได้ไม่ใช่หรือ…”
จางจื่อเฉินรู้สึกฉงน
ผู้คนล้วนรู้ว่าจางฝานมีพรสวรรค์สูงส่ง เหตุใดจึงปลุกได้เพียงระดับห้า?
“พี่ชง ยินดีกับท่านด้วยนะเจ้าคะ ท่านเป็นบุคคลเดียวในราชวงศ์ซวนอู่ที่มีจิตวิญญาณศาสตราระดับเก้า พวกเราแต่งงานกันเมื่อไหร่ดี?”
ฉู่เมิ่งหลีสาวเท้าเข้าหาจางชงด้วยสีหน้าเย้ายวน ถึงขั้นยื่นมือเข้าโอบเขา
ณ สถานที่ซึ่งมีผู้คนมากมายถึงเพียงนี้ นางก็ตั้งใจให้ทุกคนได้ประจักษ์
ว่าจางชงเคยรับปากจะแต่งงานกับนาง
ด้านฉู่สงฮุยก็ย่ามใจหยิ่งผยองนัก
จางชงคือบุตรแห่งฟ้า เมื่อได้เป็นสามีบุตรสาวตน เช่นนั้นทุกคนในตระกูลฉู่ก็จะพลอยเหยียบยอดหญ้าทะยานฟ้าไปด้วย!