สองวันต่อมา ที่ด่านเยียนเหมิน
ด่านเยียนเหมินเพิ่งผ่านศึกใหญ่ระหว่างซ่งและเหลียวมา ราษฎรแทบจะหนีไปหมดแล้ว เหลือเพียงซากปรักหักพัง
ลู่ฟ่าเดินนำหน้า ตามด้วยเย่เอี๋ยน อันมี่ซิ่ว เฉียวเช่อเฟย คู่เฟินซือ และข้างหลังคือทหารกองทัพผีมารโยวหมิงยี่สิบเอ็ดนาย หากมีราษฎรคนใดรอดชีวิตมาเห็นภาพนี้ คงคิดว่าวิญญาณร้อยตนจากนรกกำลังเดินขบวนกลางวันแสกๆ
ทุกคนมาถึงที่โล่งกว้าง แต่กลับหาตำแหน่งคริสตัลพลังงานไม่พบ
"แปลกนะ คอมพิวเตอร์อาฟาสแสดงว่าตำแหน่งคริสตัลพลังงานควรอยู่ใต้ดินตรงนี้ลึกลงไปร้อยเมตร"
อันมี่ซิ่วก้มลงสัมผัสกลิ่นอายของคริสตัลพลังงานแห่งดาวฟ้าเหลือง แต่กลับพบว่ากลิ่นอายนี้อยู่ไกลจากพวกเขามาก และลอยละล่องไม่แน่นอน ยากจะล็อกเป้าได้
ได้ยินคำพูดของอันมี่ซิ่ว ลู่ฟ่าหันกลับมา รู้สึกถึงความผิดปกติเล็กน้อย
"คริสตัลพลังงานสุดท้ายควรจะอยู่ตรงนี้ ทุกคนแยกย้ายกันไปสืบหา"
ได้ยินคำสั่งของลู่ฟ่า ปีศาจโยวหมิงทั้งยี่สิบเอ็ดตนก็แยกย้ายกันออกไป เริ่มค้นหากลิ่นอายคริสตัลพลังงานในด่านเยียนเหมิน
คู่เฟินซือสูดหายใจเข้าลึกๆ ถึงแม้จะยังหาคริสตัลพลังงานไม่พบในทันที แต่เขาก็ไม่ได้กังวลมากนัก เพราะเทคโนโลยีของดาวดวงนี้ล้าหลังเกินไปจริงๆ
"ไม่คิดว่าคนที่นี่จะไม่มีแม้แต่เรดาร์พื้นฐานที่สุด สำหรับเราแล้วนี่มันเหมือนเดินอยู่ในที่ไม่มีคน ยามาเมื่อไหร่ก็ได้ จะไปเมื่อไหร่ก็ไป"
"โอ้ มาเมื่อไหร่ก็ได้ จะไปเมื่อไหร่ก็ไป นี่มันเหมือนอิสระเสรีในนิยายวิทยาศาสตร์เลยนะ"
เฉียวเช่อเฟยมองคู่เฟินซือหนึ่งที ยืดเส้นยืดสายร่างกาย รู้สึกผ่อนคลายผิดปกติจริงๆ
"อิสระเสรี? ไม่มีองค์กร ไม่มีวินัย ไม่มีอาวุธ พวกเขาจะใช้อะไรปกป้องตัวเอง อิสระเสรีแล้วจะมีประโยชน์อะไร"
สำหรับแนวคิดที่เฉียวเช่อเฟยเสนอมา คู่เฟินซือไม่ค่อยจะยอมรับเท่าไหร่ เขาเชื่อเสมอว่ามีเพียงกำลังต่อสู้ที่เพียงพอเท่านั้น ถึงจะกำหนดชะตากรรมของตัวเองได้ นั่นถึงจะเป็นอิสระเสรีที่แท้จริง
อันมี่ซิ่วที่อยู่ข้างๆ ได้ยินคำพูดของเฉียวเช่อเฟยแล้วกลับนัยน์ตาเป็นประกาย อิสระเสรี นี่คือสิ่งที่อยู่ในใจของอันมี่ซิ่ว
"ถ้าอย่างนั้นก็ไม่ต้องมีอาวุธ กลับไปเป็นตัวเองในแบบดั้งเดิม เพลิดเพลินกับฟ้าดินนี้ เพลิดเพลินกับทุกสิ่งที่ได้สัมผัส!"
"อะไรนะ นายพูดอะไรกันแน่ ไม่มีอาวุธแล้วจะปกป้องตัวเองได้ยังไง?"
"ความหมายของอันมี่ซิ่วคือ การมีชีวิตอยู่อย่างอิสระเสรี ถึงจะรู้สึกถึงตัวตนของตัวเอง!"
ได้ยินแนวคิดของหัวหน้าทั้งสามเริ่มสั่นคลอนทีละน้อย ลู่ฟ่าหันกลับมาด้วยความโกรธ "ตัวตน? อิสระเสรี? อย่างกับคนบนดาวดวงนี้ ที่มีชีวิตอยู่ไม่กี่สิบปีแล้วจะรู้สึกถึงตัวตนได้งั้นเหรอ? เรื่องตลก"
ลู่ฟ่าจำเป็นต้องพูดขัดขวางบทสนทนานี้แล้ว เขารู้สึกได้ว่า แม้แต่เฉียวเช่อเฟยที่รักการต่อสู้ที่สุด เมื่อมาถึงที่นี่ก็เริ่มเบื่อหน่ายสงคราม นี่ในกองทัพคือการก่อกบฏ การลุกฮือ
เห็นลู่ฟ่าพูดขึ้น ทั้งสามคนก็ไม่พูดอะไรอีก แค่ยืนนิ่งอยู่กับที่
เย่เอี๋ยนยืนอยู่ข้างๆ แต่กลับนิ่งอยู่นานราวกับคนตกอยู่ในภวังค์
เพียงเพราะว่าต่อหน้าเย่เอี๋ยน ปรากฏแผ่นแสงโปร่งใสขึ้นมา
"ยินดีต้อนรับโฮสต์สู่ดาวฟ้าเหลือง เปิดใช้งานระบบสะสมอารมณ์สำเร็จ"
[โฮสต์: เย่เอี๋ยน]
[เพศ: ชาย]
[ระดับพลังงานจิต: ระดับดิน (ช่วงพีคคือระดับดาว)]
[พลัง: 120]
[ความว่องไว: 100]
[เวทมนตร์: 140]
[อาวุธ: ขวานปีศาจอำนาจมืด]
[สกิล: วิชาฝึกฝนอาเอรื่อซี, วิชาต่อสู้อาเอรื่อซี, วิชาสื่อสารเสียงทางไกลอาเอรื่อซี...]
[บัฟ: พิษสามอย่างครบถ้วน (ความโลภ ความโกรธ ความหลง จะกัดกร่อนพลังงานจิตอยู่ตลอดเวลา หากอารมณ์แปรปรวนรุนแรงจะถูกพิษสามอย่างครอบงำจิตใจ)
ยีนชุดเกราะ*ยังไม่เปิดใช้งาน (มียีนสามสุดยอดแห่งตะวัน จันทร์ ดวงดาว สามารถเรียกชุดเกราะทั้งหมดของอาเอรื่อซีได้)]
[คะแนนอารมณ์: 0]
[กระเป๋า: กล่องของขวัญสำหรับมือใหม่*1]
จริงด้วย สวรรค์ไม่ได้ทอดทิ้งเขาเย่เอี๋ยน ถึงแม้เขาจะกลายเป็นปีศาจโยวหมิง แต่ระบบคู่กายผู้ข้ามมิติก็ยังมีอยู่
เย่เอี๋ยนพูดในใจ "เปิดกล่องของขวัญสำหรับมือใหม่"
[ยินดีด้วยโฮสต์ได้รับบัฟ พลังสังหารหมื่นศึก]
[ยินดีด้วยโฮสต์ได้รับไอเทม ยันต์รักษาชีวิต*1]
ในเวลาเดียวกัน ในสมองของเย่เอี๋ยนก็ปรากฏคุณสมบัติเฉพาะของสองสิ่งนี้ขึ้นมา
พลังสังหารหมื่นศึก: รวบรวมพลังสังหารที่เกิดจากการผ่านศึกนับหมื่นครั้งในอดีตให้เป็นหนึ่งเดียว สามารถใช้พลังสังหารแทนพลังงานจิตเพื่อใช้งานได้ในเวลาสั้น มีระยะเวลาคูลดาวน์ ในอนาคตสามารถพัฒนาไปเป็นพลังชั่วร้ายที่แข็งแกร่งที่สุด
ยันต์รักษาชีวิต: หลังจากใช้ยันต์นี้ จะสามารถต้านทานการโจมตีที่ร้ายแรงถึงชีวิต ได้หนึ่งครั้ง และลดค่าพารามิเตอร์ร่างกายที่แสดงออกภายนอกให้เหลือน้อยที่สุด แต่จริงๆ แล้วจะฟื้นฟูสู่สภาวะพีคในเวลาสั้นๆ
เย่เอี๋ยนกำหมัดแน่น ถอนหายใจโล่งอกในใจ อย่างน้อยก็มีวิธีป้องกันตัวในโลกนี้บ้างแล้ว
"เย่เอี๋ยน นายรู้สึกว่ามันแปลกๆ ไหม?"
อันมี่ซิ่วเห็นเย่เอี๋ยนยืนนิ่งอยู่กับที่ ก็เดินเข้ามาถาม
ตอนนี้อันมี่ซิ่วยังคิดถึงคำพูดที่เย่เอี๋ยนพูดกับพวกเขาเมื่อสองวันก่อน ตอนนี้ดูเหมือนว่า ดาวฟ้าเหลืองที่พวกเขาไม่เคยใส่ใจ จะมีสถานการณ์ที่ยุ่งยากจริงๆ
"ข้าดูไอ้หนูนี่มันคงตกใจจนโง่ไปแล้วล่ะ"
เฉียวเช่อเฟยมองเย่เอี๋ยนด้วยสายตาเย็นชา พูดออกมา
"คริสตัลพลังงานไม่สามารถหนีไปเองได้ ถ้าไม่มีคนซ่อนมันไว้"
เย่เอี๋ยนกวาดตามองทุกคนอย่างราบเรียบ สิ่งที่เขาต้องทำตอนนี้คือรักษาอารมณ์ให้มั่นคง อย่าให้พิษสามอย่างความโลภ ความโกรธ ความหลงในร่างกายมาทำลายความสามารถในการต่อสู้
เสียงเพิ่งจบลง ลู่ฟ่าที่อยู่ข้างๆ ก็รู้สึกได้ถึงบางอย่าง จู่ๆ ก็มีความตื่นตระหนกขึ้นมา
"ให้ตาย มีกับดัก ทหารเสียชีวิตแล้ว"
ได้ยินคำพูดของลู่ฟ่า นอกจากเย่เอี๋ยนแล้ว ทั้งสามคนอันมี่ซิ่วต่างตกใจ ไม่คิดว่าเย่เอี๋ยนจะพูดถูก มีกับดักจริงๆ ด้วย
"ส่งคำสั่งเรา ทุกคนมารวมตัวกันที่ประตูเมือง ห้ามตะลุมบอน"
ลู่ฟ่าใช้วิชาสื่อสารเสียงทางไกลส่งคำสั่งทหารลงไป สามารถทำลายทหารหลายนายของเขาได้อย่างรวดเร็วขนาดนี้ คงมีเพียงหน่วยชุดเกราะอาเอรื่อซีเท่านั้น
ไม่นาน ก็มีสิบร่างรีบกลับมาที่ประตูเมือง
"ทำไมเหลือแค่พวกนายไม่กี่คน? คนอื่นล่ะ"
อันมี่ซิ่วตกใจ ทหารยี่สิบเอ็ดนาย ในเวลาอันสั้นกลับสูญเสียเกินครึ่ง นี่คือการต่อสู้ที่กองทัพผีมารโยวหมิงไม่เคยเจอมาก่อน
"ให้ข้าดูหน่อยสิ ว่าใครกล้าซุ่มโจมตีข้าลู่ฟ่าที่นี่"
ลู่ฟ่าโกรธจัดหยิบคทากางเขนเกิงหนูออกมา ใช้คทากางเขนเกิงหนูปล่อยโล่ป้องกันขึ้นมา ซ่อนกลิ่นอายของทุกคนไว้ และคนที่อยู่ด้านนอกโล่ก็มองไม่เห็นโล่ด้วย คิดว่าข้างหน้าเป็นแค่ที่โล่งว่างเปล่า
ไม่นาน ชุดเกราะสามนายก็หายใจหอบเหนื่อยมาชุมนุมกันที่นี่ คือ 1521, 2712, 3066 สามคนแปลงร่างเป็นชุดเกราะสิงเทียน ชุดเกราะเฟยอิง และชุดเกราะจินกัง
"ไม่คิดว่าพวกรุ่นพี่ถึงแม้ไม่มีชุดเกราะจะยังแข็งแกร่งขนาดนี้"
"รุ่นพี่ทุกคนมาแล้ว แสดงว่า ท่านแม่ทัพคงจะ..."
พูดยังไม่ทันจบ ลู่ฟ่าก็ได้ยกเลิกโล่ป้องกันแล้ว
"1521 นายเก่งขึ้นนะเนี่ย เป็นหัวหน้าหน่วยลาดตระเวนได้ด้วย"
เย่เอี๋ยนมองไปที่ 1521 พูดเป็นคนแรก