ท้องจนพุงป่องแล้ว เธอยังทำใจไม่ได้อีกหรือ

ตอนที่ 2 ยินดีทำทุกอย่างเลยหรือ?

7 นาที· 1.5K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

คู่ล่า ทหารหญิงเพียงหนึ่งเดียวของกองทัพผีมารโยวหมิง ดำรงตำแหน่งที่ปรึกษาการทหาร และยังเป็นรองหัวหน้าหน่วยย่อยซีม่อ ในช่วงที่อยู่ที่อาเอรื่อซี เธอคือดอกไม้ไฟชื่อดังที่ใครๆ ก็รู้จัก ในขณะเดียวกัน เพราะอายุของเย่เอี๋ยนยังน้อยอยู่เล็กน้อย คู่ล่าจึงเป็นรุ่นพี่ของเย่เอี๋ยนด้วย

“เพิ่งตื่นได้ไม่นาน ท่านแม่ทัพเรียกฉันกับหัวหน้าหน่วยทั้งสามไปประชุมที่ห้องควบคุม”

“ประชุม? หมายความว่าแผนโจมตีดาวฟ้าเหลืองกำลังจะเริ่มขึ้นแล้วหรือ?”

สายตาของคู่ล่าเปลี่ยนไป เธอคาดเดาเหตุผลที่ลู่ฟ่าเรียกเย่เอี๋ยนกับอีกสี่คน แต่แล้วก็ส่ายหน้า มองไปที่เย่เอี๋ยนอีกครั้ง ทว่าดวงตากลับมีบางอย่างที่แตกต่างออกไป

“ครั้งที่แล้วบนดาวอังคาร ฉันเป็นหนี้ชีวิตเธอหนึ่งครั้ง ความแค้นนี้ ฉันจะชดใช้ให้สุดกำลัง”

แม้เย่เอี๋ยนจะตกอยู่ภายใต้พิษทั้งสามของความโลภ ความโกรธ และความหลง แต่ตัวตนเดิมของเขานั้นไม่ได้อ่อนแอเลย มิเช่นนั้นไม่ว่าลู่ฟ่าจะเล่นพรรคเล่นพวกแค่ไหน ก็คงไม่เลื่อนขั้นให้เย่เอี๋ยนเป็นรองแม่ทัพของกองทัพผีมารโยวหมิงได้

เหตุผลที่ถูกพลังงานปืนใหญ่ยิงบนดาวอังคาร ก็เพราะตัวตนเดิมยอมสละตัวเองเพื่อปกป้องคู่ล่ากับสมาชิกหน่วยย่อยซีม่อหลายคน นี่คือเหตุผลที่คู่ล่ารู้สึกผิดหวังอยู่บ้างในตอนนี้

“อะไรก็ได้เลยหรือ?” เย่เอี๋ยนคิดในใจ ยกเลิกเกราะป้องกันบนศีรษะของตัวเอง เผยให้เห็นศีรษะ มองตรงไปที่คู่ล่า ดวงตามีแววหยอกเย้าเพิ่มขึ้น แล้วก็ก้าวไปข้างหน้าอีกหนึ่งก้าว

คู่ล่าถูกเย่เอี๋ยนมองแบบนั้นจนเริ่มตกใจ แต่ตอนนี้ด้านหลังของคู่ล่าคือกำแพง จะถอยก็ไม่มีที่ไป จึงได้แต่ยืดคอ เงยหน้าขึ้นพูดว่า

“ฉันขอสาบานด้วยชื่อของทหารอาเอรื่อซี!”

“เอาล่ะๆ รุ่นพี่ ทำไมต้องจริงจังขนาดนั้นด้วย รีบรักษาอาการบาดเจ็บเถอะ เรื่องตอบแทนบุญคุณค่อยว่ากันทีหลัง”

เย่เอี๋ยนตบไหล่คู่ล่าเบาๆ จากนั้นก็หมุนตัวเดินต่อไปยังห้องควบคุมของลู่ฟ่า ทิ้งให้คู่ล่ายืนนิ่งอยู่กับที่เพียงลำพัง

คู่ล่ามองเงาหลังของเย่เอี๋ยน ยกมือขึ้นลูบแก้มที่ร้อนผ่าวของตัวเอง ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ

“เจ้าเด็กนี่ ถูกยิงนัดเดียวแล้วกลับฉลาดขึ้นมาได้ยังไง?”

ภายในห้องควบคุมของลู่ฟ่า ตอนนี้หัวหน้าหน่วยทั้งสามมาถึงกันแล้ว ลู่ฟ่ายืนอยู่หน้าตารางดาวเพียงลำพัง จ้องมองข้อมูลบนนั้นโดยไม่พูดอะไร

เย่เอี๋ยนเดินเข้ามา ยกมือข้างหนึ่งกำหมัดวางไว้ที่หน้าอก คำนับลู่ฟ่าแล้วพูดว่า “ท่านแม่ทัพ ข้าพเจ้ามาแล้ว”

ลู่ฟ่าเงยหน้ามองเย่เอี๋ยน แววตาประกายความยินดีเล็กน้อย แต่สีหน้าไม่ได้แสดงอะไรออกมามากนัก ในเวลานี้เขาคือแม่ทัพของกองทัพผีมารโยวหมิง ไม่ใช่พ่อคนหนึ่ง การทำงานแบบแยกเรื่องส่วนตัวกับงานเป็นเรื่อง เป็นหลักการบริหารกองทัพของลู่ฟ่าเสมอมา

“ในเมื่อมาแล้ว ก็รีบเข้าประจำที่ได้เลย”

เย่เอี๋ยนพยักหน้า แล้วเดินไปยืนข้างๆ ทั้งสามคนอย่างอันมี่ซิ่ว

“ยานสำรวจรายงานกลับมาแล้ว คริสตัลพลังงานอยู่ใต้ดินลึกหนึ่งร้อยเมตรจากจุดนี้” เมื่อเห็นว่าคนครบแล้ว อันมี่ซิ่วเป็นคนแรกที่เอ่ยขึ้น “ดาวฟ้าเหลืองมีการพัฒนาอารยธรรมระดับกลางถึงต่ำ สิ่งมีชีวิตที่ครองโลกคือมนุษย์ เป็นประเภทที่มียีน มีสติปัญญาสูง ยืนเดินได้สองขา เทคโนโลยีล้าหลังดาวของเราไปสามพันปี อาวุธยุทโธปกรณ์ล้าหลังไปสามพันสองร้อยปี แต่ละภูมิภาคแบ่งการปกครองกันเป็นประเทศ”

“มนุษย์บนดาวดวงนี้ตอนนี้หลอมเหล็กและฝึกดาบ มีหน้าไม้ที่ยิงได้ต่อเนื่อง สร้างความเสียหายให้กองทัพเราได้น้อยมาก แต่จำนวนคนค่อนข้างมาก จุดนี้ยังมีความเสี่ยง”

หลังจากรายงานข้อมูลดาวฟ้าเหลืองเสร็จ อันมี่ซิ่วก็หยุดพูด หันไปมองลู่ฟ่า

“เราเหลือแค่คริสตัลพลังงานสุดท้ายแล้ว การศึกที่ดาวอังคารทำให้เราสูญเสียกำลังไปมาก กองทัพบนดาวฟ้าเหลืองแม้จะไม่น่ากลัว แต่เราก็ยังต้องระวังไว้ก่อน พักอีกสองวัน สองวันต่อมา บุกดาวฟ้าเหลือง”

กระดูกที่แข็งที่สุดในระบบสุริยะอย่างดาวอังคารถูกกัดเคี้ยวลงไปแล้ว จิตใจของลู่ฟ่าตอนนี้ผ่อนคลายไปไม่น้อย แต่สีหน้ายังคงเคร่งขรึม เพราะสิ่งที่เขาคิดตอนนี้ไม่ใช่วิธีเอาชนะและยึดคริสตัลพลังงานบนดาวฟ้าเหลือง แต่เป็นวิธีลงโทษกษัตริย์ปีเอ่อร์หลังจากได้คริสตัลพลังงานแล้วกลับไปที่อาเอรื่อซี

ส่วนเย่เอี๋ยนจ้องมองดาวฟ้าเหลืองบนหน้าจอใหญ่ของยานอวกาศ คิดว่าตอนนี้ ทีมลาดตระเวนชุดเกราะของกอเอ่อร์ฟาคงเตรียมการซุ่มโจมตีพวกเขาที่ดาวฟ้าเหลืองแล้ว

“เย่เอี๋ยน เธอคิดยังไง?”

ลู่ฟ่าขัดจังหวะความคิดของเย่เอี๋ยน แล้วถามเขา ตลอดหลายปีนี้เขาพยายามฝึกฝนความสามารถของเย่เอี๋ยน เพื่อที่เมื่อพวกเขากลับไปบุกอาเอรื่อซี เย่เอี๋ยนจะได้เป็นกำลังสำคัญได้ด้วยตัวเอง

“ท่านแม่ทัพ ผมแค่กำลังคิดปัญหาหนึ่ง”

เย่เอี๋ยนครุ่นคิดเล็กน้อย แต่ไม่ได้ตอบคำถามของลู่ฟ่า

ลู่ฟ่ารู้สึกสงสัยอยากรู้ขึ้นมาเล็กน้อย ลูกชายโง่ๆ ของตัวเองที่ถูกพลังงานปืนใหญ่จากดาวอังคารยิงเข้าไปแล้ว ดูเหมือนจะฉลาดขึ้นมาไม่น้อย หรือว่าการฟื้นคืนชีพจะรีเฟรชค่าคุณสมบัติ? ตอนที่เขาฟื้นคืนชีพก่อนหน้านี้ดูเหมือนจะไม่มีความรู้สึกอะไรเลยนี่นา?

“โอ้? พูดมาสิ”

“จากที่เราออกจากอาเอรื่อซีมาเกือบพันปี ตลอดเส้นทางนี้เราชนะตลอด ไม่ว่าจะเป็นดาวอังคารที่แข็งแกร่งที่สุดในระบบสุริยะก็พ่ายแพ้ให้เรา”

เย่เอี๋ยนดูเหมือนไม่ได้กำลังพูดถึงปัญหา แต่เหมือนกำลังอวดผลงานตลอดเส้นทางของพวกเขา

“แต่ กองกำลังชุดเกราะของอาเอรื่อซีมีหน้าที่ลาดตระเวนในกาแล็กซีทางช้างเผือกนะ”

“และถึงแม้การควบคุมของยานอาฟาสของเราจะไม่ได้อยู่ฝั่งอาเอรื่อซี แต่หมายเลขยานกลับถูกบันทึกไว้ในระบบของอาเอรื่อซี”

“ทุกอย่างมันราบรื่นเกินไป ผมมีความรู้สึกว่า เราอาจถูกทีมลาดตระเวนชุดเกราะของอาเอรื่อซีจับตามองแล้ว สาเหตุที่ยังไม่ลงมือกับเรา ก็เพราะรอให้กองกำลังชุดเกราะหลักมาถึง”

คำพูดนี้ทำให้ทั้งสี่คนที่อยู่ตรงนั้นตกตะลึง ลู่ฟ่าทำสีหน้าเคร่งเครียดยืนนิ่ง เริ่มคิดทบทวน ส่วนหัวหน้าหน่วยทั้งสามต่างก็มีความคิดเป็นของตัวเอง

อันมี่ซิ่วไตร่ตรองคำพูดของเย่เอี๋ยนอย่างละเอียด กลับรู้สึกว่าคำพูดของเย่เอี๋ยนไม่ใช่เรื่องเหลวไหล และมีเหตุผลอยู่บ้าง พวกเขาซึ่งเป็นกลุ่มอาชญากรที่ออกค้นหาหนึ่งลำ ถ้าหนีไปซ่อนตัวในมุมใดมุมหนึ่งของจักรวาลก็คงดี

แต่เวลาพันปีนี้ พวกเขาขับเรือรบที่ล้ำหน้าที่สุดของอาเอรื่อซีในอดีต ออกทำศึกในจักรวาลอย่างต่อเนื่อง ยึดคริสตัลพลังงานจากดาวเคราะห์ได้สองหมื่นหกพันดวง เท่ากับเป็นการยั่วเย้าอาเอรื่อซีถึงหน้าประตูบ้าน

“เป็นไปไม่ได้ ไม่มีทางเด็ดขาด ปีเอ่อร์เจ้านั่นมันโง่เขลา ถึงขนาดยกเลิกรัฐธรรมนูญอาเอรื่อซีและการประชุมลงคะแนน บางทีแม้แต่ทีมลาดตระเวนชุดเกราะก็อาจถูกยุบไปแล้ว”

คู่เฟินซือโบกมือไปมาอย่างบ้าคลั่งใส่เย่เอี๋ยน สำหรับคำพูดของเย่เอี๋ยน คู่เฟินซือกลับคิดว่าไม่น่าเป็นไปได้ ตอนแรกเขาก็กลัวว่าจะถูกทีมลาดตระเวนชุดเกราะพบ แต่พันปีผ่านไป ไม่ต้องพูดถึงทีมลาดตระเวนเลย แม้แต่เงาของชุดเกราะก็ไม่เห็นสักครั้ง

มันคงไม่เหมือนเนื้อเรื่องในละครทีวี ที่ต้องมาขัดขวางพวกเขาในตอนที่กำลังจะยึดคริสตัลพลังงานสุดท้ายได้หรอก นั่นมันเป็นไปไม่ได้เกินไป

ส่วนเฉียวเช่อเฟย กลับแสดงสีหน้าไม่แยแสเต็มที่

“ฮึ กองกำลังชุดเกราะ วิชาต่อสู้ของพวกนั้นล้วนเป็นสิ่งที่เราสอนมา มาคนเดียวฉันก็ปราบคนเดียว ดีที่สุดคือมาหมดเลย ฉันจะได้ปราบพวกมันทั้งหมด เมื่อกลับไปอาเอรื่อซีจะได้ลดอุปสรรคลงบ้าง”

“นี่แค่การคาดเดาของผมเท่านั้น ท่านแม่ทัพ ถึงยังไงก็ควรระวังตัวไว้ก่อน”

เย่เอี๋ยนหวังเป็นอย่างยิ่งว่าลู่ฟ่าจะข้ามดาวฟ้าเหลืองไปหาดาวเคราะห์ดวงอื่นเพื่อยึดคริสตัลพลังงาน เพราะด้วยความแข็งแกร่งในตอนนี้ของพวกเขา ดาวฟ้าเหลืองอาจกลายเป็นที่ฝังศพของพวกเขาได้เลยทีเดียว

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป