"ผมคิดว่า จากจุดที่พบรอยแยกเมื่อกี้ ถ้าขุดลงไปอีกประมาณสองถึงสามเมตร จะเจอชั้นหินที่ค่อนข้าง 'เปราะ' หรือ 'บาง' อาจเป็นโพรงที่ถูกบีบอัด จากนั้นเลี้ยวไปทางตะวันออก ขุดไปตามทิศทางที่ชั้นหินค่อนข้าง 'อ่อน' กว่า อาจจะเข้าถึงพวกเขาได้เร็วกว่า"
สวีเจิ้งอธิบายโดยใช้ศัพท์ธรณีวิทยาให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ตามการรับรู้ของตัวเอง
เขา "รู้สึก" ว่า รอยแยกธรรมชาติที่ว่านั้น ที่ตำแหน่งใดตำแหน่งหนึ่งด้านล่าง ดูเหมือนจะตัดกับรอยแตกหรือชั้นหินรองที่มีขนาดเล็กกว่า แต่ทิศทาง 'เหมาะสม' กว่า
และทิศทางนั้น ดูเหมือนจะนำไปยังบริเวณที่มีปฏิกิริยาของสิ่งมีชีวิตหนาแน่นที่สุดโดยตรง
หัวหน้าทีมเฉินจ้องสวีเจิ้งแวบหนึ่ง คราวนี้ไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย
"ได้! ปรับแผนตามที่คุณบอก! เหล่าจาง ได้ยินไหม? สังเกตการเปลี่ยนแปลงของชั้นหินด้วย!"
การขุดเจาะอย่างเร่งด่วนเริ่มต้นขึ้นทันที
เครื่องทุบหินไฮดรอลิกขนาดเล็กส่งเสียง "หึ่งๆ" ต่ำ หินกรวดสีน้ำตาลแดงแข็ง ภายใต้แรงดันของลิ่มไฮดรอลิกที่แม่นยำ ค่อยๆ แตกออกตามรอยแตกเล็กๆ
สมาชิกทีมใช้สว่านเจาะหินค่อยๆ ทุบและแยกออก
เศษหินที่ขุดได้ถูกตักใส่ถังเล็กๆ อย่างรวดเร็ว แล้วส่งต่อกันขึ้นไปด้านบน
พื้นที่ทำงานแคบ มืดครึ้ม เต็มไปด้วยฝุ่น มีเพียงตะเกียงเหมืองไม่กี่ดวงให้แสงสว่าง ทุกคนก้มตัวลง เคลื่อนไหวอย่างระมัดระวังที่สุด เหงื่อผสมกับฝุ่นหิน เปื้อนชุดกู้ภัยสีส้มแดงจนกลายเป็นสีแดงเข้มไปอย่างรวดเร็ว
ส่วนสวีเจิ้งถอยไปยังจุดที่ค่อนข้างปลอดภัย แต่เขาไม่ได้พักผ่อน กลับนั่งขัดสมาธิ หลับตา และทุ่มเทจิตใจทั้งหมดไปกับการรับรู้ใต้ดิน