สองคนนั้น คนหนึ่งแก่ คนหนึ่งหนุ่ม
คนที่แก่กว่าราวสี่สิบต้น ๆ สวมชุดจงซานสีน้ำเงินกรมท่าเนื้อผ้าดีโคร่ง สวมแว่นกรอบดำ ในมือถือถ้วยชา กำลังเป่าใบชาที่ลอยอยู่บนผิวน้ำอย่างใจเย็น แต่แววตากลับเต็มไปด้วยการประเมินและพิจารณา กวาดมองสวีเจิ้งที่เดินเข้ามา
นี่คงจะเป็นรองหัวหน้าจาง
ส่วนคนหนุ่มอายุยี่สิบกว่า สวมชุดวัยรุ่นสีเทา นั่งอยู่ข้าง ๆ มือถือสมุดบันทึกกับปากกา ท่าทางพร้อมจะจดบันทึกตลอดเวลา
"อ้าว หัวหน้าส่วนจาง สหายหลี่ ท่านนี้ก็คือผู้จัดการโรงงานอุปกรณ์ตกปลาและโรงงานเสื้อผ้าของเรา สวีเจิ้ง ท่านประธานสวีน่ะ!"
หงเต๋อเฉวียนเห็นสวีเจิ้งเดินเข้ามา ก็รีบลุกขึ้นแนะนำ พร้อมกับหันไปพูดกับสวีเจิ้งว่า
"อาเจิ้ง ท่านนี้คือรองหัวหน้าจาง จากฝ่ายจัดการวิสาหกิจ สำนักงานอุตสาหกรรมเบาประจำอำเภอ ส่วนท่านนี้คือสหายหลี่ เสมียนงานธุรการ ผู้นำเป็นห่วงการพัฒนาของวิสาหกิจตำบลและหมู่บ้านเรา จึงลงมาตรวจเยี่ยมและชี้แนะการทำงานเป็นพิเศษ"
สีหน้าของสวีเจิ้งพลันประดับด้วยรอยยิ้มกระตือรือร้นแต่แฝงความเก้อเขินเล็กน้อย เดินเร็ว ๆ เข้าไปหาแล้วยื่นมือออก
"หัวหน้าส่วนจาง สหายหลี่ ยินดีต้อนรับครับ! ผู้นำทั้งสองท่านลำบากแล้ว! ผมสวีเจิ้งเอง เห็นไหมครับว่าเมื่อกี้ผมกำลังดูตัวอย่างสินค้าอยู่ที่โรงงานเสื้อผ้า พอได้รับโทรศัพท์ก็รีบมาเลย ต้องขออภัยที่ไม่ได้ออกไปต้อนรับด้วยตัวเอง"
รองหัวหน้าจางวางถ้วยชาลง ลุกขึ้นยืน ยื่นมือออกมาจับมือกับสวีเจิ้งเบา ๆ แวบหนึ่ง สีหน้าก็บีบยิ้มตามพิธีการออกมา แต่แววตายังคงประเมินและสำรวจอยู่