ดาบเย็นเฉียบฟันฉับเข้ามา
กู้ชิงเหยาพลันตวาดเสียงหวาน นางไม่หลบหลีกอีกต่อไป ข้อมือพลิกเบา ๆ ใช้ฝ่ามือเปล่าทั้งสองข้างรับดาบเย็นของเย่ซีเฉิง
เหล่าบุรุษในหน่วยล่าสัตว์ปีศาจต่างพากันอุทานด้วยความตกใจ
แม้กู้ชิงเหยาจะยืนอยู่ฝ่ายตรงข้าม แต่เมื่อเห็นมือทั้งสองของหญิงงามบอบบางกำลังจะถูกดาบเย็นฟันจนพังยับ ก็อดเสียดายอยู่บ้างไม่ได้
ฟูชิงหยาง เฉียนซานเสวี่ย รวมถึงเย่ซีเฉิง ต่างมีแววประหลาดใจในดวงตา
ทว่า หลิวหยางกับมู่เถี่ยจู้กลับไม่เปลี่ยนสีหน้า ยังคงยืนนิ่งอยู่กับที่โดยไม่แสดงความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย
คมดาบแผ่ไอเย็นวูบวาบ พุ่งทะยานไปข้างหน้า มือเรียวยาวขาวผ่องของกู้ชิงเหยาพลันเปล่งประกายสีทองจาง ๆ
ประกายสีทองทับซ้อนและโอบพันกัน ก่อนจะก่อตัวเป็นเกราะแขนสีทองเลือนรางสองข้างขึ้นบนมือของนางอย่างรวดเร็ว
“หมัดแขนศักดิ์สิทธิ์!”
“ได้ยินว่าป้อมปราการหลิวซือได้รับการสืบทอดจากผู้อาวุโสแขนศักดิ์สิทธิ์ ที่แท้ก็เป็นเรื่องจริง!”
ฟูชิงหยางกับเฉียนซานเสวี่ยอุทานขึ้นพร้อมกัน
ทันทีที่เย่ซีเฉิงเห็นเกราะแขนสีทอง สีหน้าของเขาก็เคร่งขรึมขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
ชั่วพริบตาถัดมา ดาบเย็นฟาดลงบนมือทั้งสองของกู้ชิงเหยา กลับเกิดเสียงโลหะกระทบกันดังเคร้งสองครั้ง
กู้ชิงเหยาใช้เพียงฝ่ามือเปล่าก็สกัดดาบเย็นของเย่ซีเฉิงไว้ได้ ทั้งมือทั้งสองข้างไม่บาดเจ็บแม้แต่น้อย
เหล่าบุรุษในหน่วยล่าสัตว์ปีศาจต่างตกตะลึงสุดขีด
หลังจากกู้ชิงเหยาสกัดดาบเย็นไว้ได้ นางก็เป็นฝ่ายเปิดฉากโจมตีเป็นครั้งแรก
นางบิดเอว เหวี่ยงหมัดทั้งสองพุ่งเข้าใส่หน้าอกของเย่ซีเฉิงอย่างต่อเนื่อง
รวดเร็วประหนึ่งสายฟ้า ทิ้งเงาหมัดเป็นพวง
หมัดแขนศักดิ์สิทธิ์มีชื่อเสียงเลื่องลือ เย่ซีเฉิงไม่กล้าประมาท รีบถอยหลบฉับไว พร้อมฟันดาบเย็นในมืออย่างต่อเนื่อง
เสียงเคร้ง ๆ ดังไม่ขาดสาย
เมื่อกู้ชิงเหยาเริ่มบุก นางก็ไม่เปิดโอกาสให้คู่ต่อสู้ตั้งตัว หมัดทั้งสองร่วงใส่เย่ซีเฉิงประหนึ่งห่าฝน
แม้รูปร่างของนางจะบอบบาง หมัดทั้งคู่ดูเล็กกะทัดรัด ทว่ากลับหนักหน่วงทรงพลัง อานุภาพน่าตื่นตะลึง
ดาบของเย่ซีเฉิงรวดเร็ว ทุกครั้งที่ฟันออกไปก็สกัดหมัดของกู้ชิงเหยาได้