เย่ซีเฉิงร้อนใจจนแทบรอไม่ไหว รีบปลดแผนที่ซึ่งแขวนอยู่บนเต็นท์ลงมาวางบนโต๊ะทันที
เฉินสืออันค่อย ๆ เดินมาหยุดหน้าแผนที่ ทำท่าทางราวกับกำลังพินิจพิเคราะห์
เมื่อสายตาตกลงบนผืนป่าที่เป็นที่ตั้งของเหมืองเหล็กดำ หัวใจของเขาก็พลันตึงเครียดขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด เกรงว่าสวรรค์จะส่งสัญญาณเตือนมาให้
เขายืนนิ่งอยู่หน้าแผนที่นานถึง 30 ลมหายใจ ทว่าสัญญาณเตือนก็ยังไม่ปรากฏ
จากนั้นจึงโน้มตัวลงเล็กน้อย ยื่นมือชี้ไล้ไปบนแผนที่อย่างแผ่วเบา คล้ายกำลังยืนยันตำแหน่งของเหมืองเหล็กดำ
ฟูชิงหยางกับเย่ซีเฉิงยืนอยู่ด้านข้าง สีหน้าของทั้งคู่เคร่งขรึม
เมื่อปลายนิ้วหยุดลงตรงผืนป่าที่ตั้งของเหมืองเหล็กดำ เฉินสืออันจงใจเว้นจังหวะไป 6 ลมหายใจ
สัญญาณอันตรายยังไม่ปรากฏ ดูท่าสวรรค์จะจงใจปล่อยผ่านเขา
เฉินสืออันวางใจลงได้อย่างสิ้นเชิง
เขากระแอมเบา ๆ ก่อนเอ่ยว่า “นายพันฟู หัวหน้ากองเย่ ข้าค่อนข้างมั่นใจว่าเหมืองเหล็กดำอยู่ที่นี่”
ระหว่างกล่าว เขาก็เคาะลงบนผืนป่าบนแผนที่ซึ่งเป็นที่ตั้งของเหมืองเหล็กดำไปด้วย
ดวงตาเย่ซีเฉิงเป็นประกาย “คนที่ข้าส่งไปก็เคยสรุปคล้ายกัน พวกเขาคิดว่าบริเวณนี้มีโอกาสสูงที่จะมีเหมืองเหล็กดำ
เมื่อประกอบกับข่าวจากเฉินสืออันแล้ว เหมืองเหล็กดำก็น่าจะอยู่ที่นี่”
ฟูชิงหยางเผยสีหน้ายินดี “ดีมาก! เฉินสืออัน ครั้งนี้เจ้าสร้างความดีความชอบครั้งใหญ่ให้หน่วยล่าสัตว์ปีศาจอีกแล้ว!”
เฉินสืออันตอบเสียงขรึม “เพื่อหน่วยล่าสัตว์ปีศาจ เพื่อหัวหน้าหน่วย นี่เป็นสิ่งที่ข้าควรทำ”
กล่าวถึงตรงนี้ เขาก็ก้มหน้าลงเล็กน้อย รอยยิ้มผุดขึ้นบนใบหน้า “นายพันฟู โอสถชำระไขกระดูกสามเม็ดนั้น...”
ยังไม่ทันที่ฟูชิงหยางจะตอบ เย่ซีเฉิงก็ขมวดคิ้ว “ข่าวที่เจ้าให้มายังไม่ได้รับการยืนยัน ก็รีบทวงรางวัลแล้วหรือ ไม่ใจร้อนไปหน่อยหรือไร”
เย่ซีเฉิง เจ้าก็มีน้ำใจและเล่ห์เหลี่ยมแค่นี้เองหรือ? หากเทียบกับกู้ชิงเหยาแล้ว เจ้าห่างชั้นกันเกินไป
เฉินสืออันแอบด่าในใจ แต่บนใบหน้ากลับเผยความกระอักกระอ่วน “หัวหน้ากองเย่ ข้ารับรองได้ว่าเหมืองเหล็กดำอยู่ที่นี่แน่นอน ไม่มีทางผิดพลาด
หากป้อมปราการหลิวซือไม่ได้ระวังพื้นที่นี้อย่างเข้มงวด ข้าคงหาหลักฐานที่แน่ชัดมาได้แล้ว”