ฉู่อีอีปัดมือเขาออกอย่างหงุดหงิด จากนั้นพลิกตัวแล้วดึงผ้าห่มขึ้นคลุมหัว ไม่อยากสนใจเขา
จวินเช่อยื่นมือมาดึงผ้าห่มลง เผยให้เห็นศีรษะของเธอ
ฉู่อีอีนอนนิ่งไม่ขยับ
เขานั่งลงข้างเตียง แล้วยื่นนิ้วไปจิ้มแก้มเธอเบา ๆ
“เธอนอนมา 12 ชั่วโมงแล้ว เลิกนอนได้แล้ว”
ฉู่อีอีหันขวับมากัดนิ้วเขาทันที
เพราะกำลังโมโห เธอจึงกัดแรงไปหน่อย ไม่นานในปากก็เริ่มได้รสคาวเลือดจาง ๆ แต่จวินเช่อกลับไม่ส่งเสียงสักแอะ ทั้งยังไม่ชักมือกลับด้วย
ฉู่อีอีลืมตาขึ้น คลายปากแล้วผลักมือเขาออก
“นายโง่หรือไง? ไม่รู้จักดึงมือกลับเลยเหรอ?”
“ผมกลัวฟันพี่จะเจ็บ”
ฉู่อีอีถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ
เธอพลิกตัวอย่างหงุดหงิดจนกลายเป็นท่านอนคว่ำ จากนั้นก็ขยับตัวไถลลงจากเตียง
ตอนที่ใกล้จะไถลถึงพื้น จวินเช่อก็รวบเอวเธอขึ้นมา “พี่ครับ ช่วยทำตัวให้สง่างามหน่อย”
“อ้อ รู้แล้ว” ฉู่อีอีถีบเขาออกไปทีหนึ่ง พลิกตัวลงไปบนพื้น แล้วยกนิ้วก้อยอย่างอ่อนช้อย ก่อนจะคลานอย่างสง่างาม
จวินเช่อ “...”
ฉู่อีอีคลานไปถึงหน้าห้องน้ำแล้วจึงลุกขึ้นยืน
หลังขยับร่างกายเล็กน้อย เธอก็ตื่นเต็มตา อาการง่วงงุนบนเตียงหายไปจนหมด
เธอเดินเข้าห้องน้ำ กำลังจะเอื้อมมือไปหยิบแปรงสีฟัน จวินเช่อก็ชิงหยิบไปก่อน
จวินเช่อบอกว่า “พี่ล้างมือก่อนนะ เดี๋ยวผมบีบยาสีฟันให้”
ฉู่อีอีมองฝ่ามือตัวเอง
ก็สะอาดดีนี่นา
ตอนเด็ก ๆ เขายังกระโดดลงบ่อโคลนเป็นประจำอยู่เลย ตอนนี้กลับกลายเป็นคนรักสะอาดไปได้
ฉู่อีอีเปิดก๊อกล้างมือ จากนั้นรับแปรงสีฟันจากจวินเช่อแล้วเริ่มแปรงฟัน
พอเธอแปรงเสร็จ จวินเช่อก็ยื่นผ้าขนหนูชุบน้ำให้