ฉู่อีอีกลับจากโรงพยาบาลเพียงลำพัง เมื่อเปิดประตูเข้าบ้าน ก็เห็นพ่อแม่แท้ ๆ กับพี่ชายทั้งสามกำลังฉลองวันเกิดให้กู้หมิงจู
กู้หมิงจูนั่นแหละคือตัวการที่ทำให้เธอต้องเข้าโรงพยาบาล
ไฟโทสะพุ่งขึ้นสมอง ฉู่อีอีก้าวเข้าไปคว้าผมกู้หมิงจู แล้วกดหัวเธอลงไปในเค้กอย่างแรง
กู้เยี่ยน พี่ชายคนโต ตวาดว่า “ฉู่อีอี เธอบ้าอะไรขึ้นมา รีบขอโทษหมิงจูเดี๋ยวนี้!”
“เพียะ!”
ฉู่อีอีฟาดฝ่ามือลงบนหน้ากู้เยี่ยน “ขอโทษหัวแกสิ หุบปากไป!”
กู้ชิง พี่ชายคนที่สอง ถามว่า “เธอกินยาผิดมาหรือเปล่า?”
“เพียะ!”
ฉู่อีอีตบหน้ากู้ชิงกลับไปอีกฉาด “แกก็หุบปากไปด้วย!”
กู้เสวียน พี่ชายคนที่สามขยับปากเหมือนจะพูด
“เพียะ!”
กู้เสวียนยกมือกุมแก้มตัวเอง ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ “ฉันยังไม่ได้พูดอะไรเลย ตบฉันทำไม?”
ฉู่อีอีหัวเราะเย็นชา “ฉันอยากตบก็เลยตบ ต้องมีเหตุผลด้วยหรือไง?”
“เธอ...” กู้เสวียนโกรธจนพูดไม่ออก
พ่อของเธอกำลังจะระเบิดอารมณ์ ฉู่อีอีกลับชิงถ่มน้ำลายใส่เขาก่อน “ถุย! ฉันไม่อยากฟังแกพูด หุบปากไว้ให้ดี!”
จากนั้นเธอก็หยิบเครื่องดื่มบนโต๊ะขึ้นมาหนึ่งแก้ว แล้วสาดใส่แม่ของเธอ
“ใครอยู่ตรงนี้ก็โดนกันถ้วนหน้า ฉันไม่ลำเอียงเหมือนพวกแกหรอก ที่รักคนนี้แต่ลงโทษคนนั้น”
ทุกคนต่างตกตะลึง
ไม่มีใครคิดว่า ฉู่อีอีที่เมื่อสามเดือนก่อนยังพยายามเอาใจพวกเขาอยู่ พอฟื้นจากอาการโคม่าได้ก็กลายเป็นเหมือนคนบ้า ทั้งด่าทั้งลงไม้ลงมือกับพวกเขา
ฉู่อีอีคือลูกสาวแท้ ๆ ของตระกูลกู้
วันที่เธอเกิด เธอถูกสลับตัวกับลูกสาวของแม่บ้าน
กว่าตระกูลกู้จะรู้ความจริงและตามตัวเธอกลับมาได้ ก็ผ่านไปจนถึงเมื่อหนึ่งปีก่อน
แต่ครอบครัวกู้เสียดายที่เลี้ยงดูกู้หมิงจูมาถึงสิบเก้าปี จึงอยากให้กู้หมิงจูอยู่ในตระกูลกู้ต่อไป
พวกเขากลัวกู้หมิงจูจะน้อยใจ จึงยิ่งทำดีกับเธอเป็นทวีคูณ ส่วนฉู่อีอี ลูกสาวแท้ ๆ กลับถูกเมินและทำตัวห่างเหินใส่
กู้หมิงจูแสดงเก่งมาก คอยวางแผนใส่ร้ายเธอทุกทาง เพื่อให้คนในตระกูลกู้เกลียดเธอ
เมื่อสามเดือนก่อน กู้หมิงจูผลักเธอตกจากเวทีสูงห้าเมตร
แต่คนตระกูลกู้กลับเมินเธอที่นอนเลือดท่วมร่าง แล้ววิ่งไปปลอบกู้หมิงจูที่ขวัญเสีย
ตอนวิ่งไปปลอบกู้หมิงจู พวกเขายังเหยียบตัวเธอไปด้วย
ทั้งห้าคนเหยียบตัวเธอไปหมดทุกคน
ทำให้ร่างกายที่บอบช้ำอยู่แล้วของเธอยิ่งทรุดหนักลงไปอีก
หลังจากนั้นเธอก็กลายเป็นเจ้าหญิงนิทรา
ฉู่อีอีรวบรวมสติ สายตาเย็นเยียบกวาดมองทุกคนรอบหนึ่ง ก่อนจะหยุดลงที่กู้หมิงจู
กู้หมิงจูสะดุ้งตัวสั่นโดยไม่รู้ตัว แล้วหลบไปซ่อนหลังพี่ชายคนโตด้วยความกลัว
ฉู่อีอีหัวเราะเย็นชา “บ้านหลังนี้มีเธอก็ไม่มีฉัน ถ้าอยากให้ฉันอยู่ต่อ ก็ไล่เธอออกไปเดี๋ยวนี้ ต่อจากนี้อย่าให้เธอเหยียบเข้าบ้านแม้แต่ครึ่งก้าว!”
เมื่อก่อนเธอพยายามมาตลอดที่จะเข้ากับพวกเขาให้ได้ พยายามหลอมรวมตัวเองเข้ากับครอบครัวนี้ คอยหาทางเอาใจทุกคน หวังให้พวกเขาเห็นข้อดีของเธอและยอมรับเธอเป็นคนในครอบครัว
แต่คนพวกนี้มันโง่ไม่มีสมอง ทิ้งลูกแท้ ๆ ของตัวเอง แล้วพากันไปห้อมล้อมดอกบัวขาวจอมปลอมอย่างกู้หมิงจู
ตอนนี้เธอเลิกพยายามแล้ว
เธอทำให้พวกเขาทุกคนชอบเธอไม่ได้
แต่เธอทำให้พวกเขาทุกคนเกลียดเธอได้
พวกเขาทำให้เธอไม่มีความสุข งั้นเธอก็จะทำให้พวกเขาไม่มีความสุขยิ่งกว่าเดิม!
พ่อของเธอพูดอย่างโกรธจัดว่า “หมิงจูจะเป็นแก้วตาดวงใจของตระกูลกู้เราตลอดไป ตราบใดที่พวกเรายังมีชีวิตอยู่ ที่นี่ก็จะเป็นบ้านของเธอตลอดไป!”
พี่ชายคนที่สามพูดว่า “ทำไมเธอถึงได้ใจร้ายขนาดนี้? หมิงจูดีกับเธอขนาดนั้น ทำไมถึงคอยเล่นงานเธออยู่เรื่อย ยังคิดจะไล่เธอออกจากบ้านอีกเหรอ?”
“เพียะ!”
ฉู่อีอีตบหน้าเขาอีกฉาด
พี่ชายคนที่สามโกรธจนแทบอกแตกตาย
“ฉู่อีอี เธอทำเกินไปแล้ว วันนี้ฉันจะสั่งสอนเธอให้ดี!”
พี่ชายคนที่สามลุกขึ้น เตรียมลงมือ
ตอนนั้นสมาชิกครอบครัวคนอื่น ๆ ก็ได้สติกลับมา ต่างลุกขึ้นยืน เตรียมเข้ามารุมทำร้ายเธอ
ทุกคนคิดว่าวันนี้ต้องสั่งสอนนังอกตัญญูคนนี้ให้ดี ให้รู้จักกฎระเบียบเสียบ้าง
ไม่อย่างนั้นพวกเขาจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน?
แม้พวกเขาจะมีคนมากกว่า แต่ฉู่อีอีกลับลงมือสกปรกและบ้าคลั่ง ทั้งถ่มน้ำลายใส่ ทั้งเตะเป้า ใกล้มืออะไรหยิบได้ก็เอามาขว้างใส่พวกเขา
ผู้ชายตัวโตสี่คนกลับสู้ผู้หญิงตัวเล็ก ๆ อย่างฉู่อีอีไม่ได้!
ฉู่อีอีฉวยจังหวะชุลมุนวิ่งขึ้นชั้นบน พลางพูดไปด้วยว่า “ในเมื่อพวกแกไม่มีใครอยากไล่กู้หมิงจู งั้นฉันไปเอง ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ฉันจะตัดขาดกับตระกูลกู้ของพวกแก เราไม่ต้องข้องเกี่ยวกันไปจนตาย!”
“ต่อไปถ้าเจอกันข้างนอก อย่าพูดว่ารู้จักฉัน แล้วก็อย่าทักฉันด้วย ฉันถือ!”
เธอวิ่งกลับเข้าห้อง ค้นหาเอกสารประจำตัวของตัวเอง แล้วกระโดดออกทางหน้าต่าง
ชั้นสองค่อนข้างสูง
แต่เธอฝึกศิลปะการต่อสู้มา ความสูงแค่นี้ไม่ได้เป็นปัญหาอะไรสำหรับเธอ
ในห้องรับแขก
กู้หมิงจูกอดแม่ของกู้พลางร้องไห้ราวกับใจสลาย
“ฮือ ๆ ฉันอยากปรับความสัมพันธ์กับน้องสาวมาตลอด มีของดีอะไรก็นึกถึงเธอเป็นคนแรก ไม่คิดเลยว่าเธอจะทนเห็นฉันอยู่ที่นี่ไม่ได้ขนาดนี้”
“พ่อคะแม่คะ หนูออกจากตระกูลกู้ไปเสียก็ดีกว่า อย่างไรเสีย น้องสาวก็เป็นลูกแท้ ๆ ของพวกคุณ ต่อให้นิสัยไม่ดีแค่ไหน แต่ในตัวเธอก็ยังมีสายเลือดของพวกคุณ ส่วนหนูเป็นแค่คนนอก”
“ตอนนี้หนูจะไปขอร้องเธอเอง ต่อให้ต้องคุกเข่าขอร้องก็ยอม ขอแค่เธอกลับมาและดูแลพ่อกับแม่แทนหนูได้ หนูก็ไม่มีอะไรต้องเสียใจแล้ว...”
กู้หมิงจูพูดอย่างจริงใจ
คนตระกูลกู้ทั้งเจ็บปวดใจและซาบซึ้ง
แม่ของกู้พูดว่า “อย่าพูดเหลวไหล ในสายตาแม่ ลูกจะเป็นลูกสาวสุดที่รักของแม่ตลอดไป ใครจะออกจากตระกูลกู้ก็ได้ แต่ลูกห้ามไปเด็ดขาด!”
พ่อของกู้พูดว่า “นังตัวซวยอย่างฉู่อีอีจะมาเทียบกับลูกได้ยังไง? ต่อให้รับมันกลับมา มันก็มีแต่จะทำให้บ้านวุ่นวาย ไม่รู้จักกตัญญูพวกเราเลยด้วยซ้ำ ถึงขั้นลงมือกับพ่อแม่ แบบนี้มันอกตัญญูเหลือขอ!”
พี่ชายคนที่สามพูดว่า “ฉู่อีอีมีความหมายก็แค่ทำให้เธอ เทพธิดาตัวน้อยผู้แสนดี ได้เข้ามาอยู่ในตระกูลกู้ ทำให้พวกเรามีน้องสาวที่แสนดีและรู้ความอย่างเธอ”
กู้หมิงจูกัดริมฝีปาก “แต่ก่อนคุณปู่เสีย ท่านยกหุ้นของบริษัทสามสิบเปอร์เซ็นต์ให้น้องสาว ถ้าเธอใช้หุ้นไปก่อเรื่องที่บริษัทจะทำยังไงคะ?”
พ่อของกู้ขมวดคิ้ว “หุ้นที่อยู่ในมือเธอเป็นปัญหาจริง ๆ แต่ในเมื่อเธอจะออกจากตระกูลกู้ หุ้นของตระกูลกู้ก็ห้ามปล่อยให้เธอเอาไปด้วย!”
“พรุ่งนี้ฉันจะพาคนไปหาเธอ แล้วเอาหุ้นในมือเธอกลับมา!”
……
หน้าโรงแรม
ฉู่อีอีกอดอกพิงเสาหน้าประตูอย่างไม่ใส่ใจ
รถมายบัคคันหนึ่งแล่นเข้ามาช้า ๆ
จากนั้นชายหนุ่มที่หล่อจนคนและเทพยังต้องอิจฉาก็ก้าวลงจากรถ
ชายหนุ่มสูงเกือบหนึ่งร้อยเก้าสิบเซนติเมตร รูปร่างดีสุด ๆ ใบหน้าสมบูรณ์แบบ รอบตัวแผ่รังสีอำนาจและความเย็นชาที่ไม่อาจลบหลู่
ฟู่ยวี้
ผู้กุมอำนาจของกลุ่มบริษัทฟู่
มหาเศรษฐีอันดับหนึ่งแห่งไห่เฉิง
ฉู่อีอีก้าวเข้าไปขวางทางฟู่ยวี้
ฟู่ยวี้หยุดเดิน สายตาเย็นเยียบจับจ้องไปที่ฉู่อีอี
ก่อนที่เขาจะทันพูด ฉู่อีอีก็เอ่ยขึ้นก่อน “ประธานฟู่ ฉันอยากคุยธุรกิจกับคุณ”
“ฉันมีหุ้นกลุ่มบริษัทกู้อยู่สามสิบเปอร์เซ็นต์ อยากขายหุ้นทั้งหมดนี้ให้คุณ”
ตระกูลกู้เคยเป็นมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งแห่งไห่เฉิง แม้ตอนนี้จะถูกกลุ่มบริษัทฟู่แซงหน้าไปแล้ว แต่ก็ยังมีอำนาจไม่น้อย
ทั้งสองตระกูลเป็นคู่แข่งกันมาตลอด
ถ้าฟู่ยวี้ได้หุ้นกลุ่มบริษัทกู้มาสามสิบเปอร์เซ็นต์ การจะฮุบกลุ่มบริษัทกู้ก็เป็นแค่เรื่องของเวลาเท่านั้น
ฟู่ยวี้ที่ใบหน้าเย็นชาอยู่ก่อนแล้วหรี่ตาลงเล็กน้อยเมื่อได้ยินเธอพูด แล้วเริ่มพิจารณาเธออย่างจริงจัง
ฉู่อีอีดูออกว่าเขาสงสัย จึงหยิบบัตรประจำตัวของตัวเองออกมาให้เขาดูทันที
“ขอแนะนำตัว ฉันชื่อฉู่อีอี เป็นลูกสาวแท้ ๆ ของตระกูลกู้ ฉันคิดว่าคุณฟู่คงรู้เรื่องที่ก่อนคุณปู่ตระกูลกู้เสีย ท่านยกหุ้นกลุ่มบริษัทกู้สามสิบเปอร์เซ็นต์ให้ลูกสาวแท้ ๆ อยู่แล้วใช่ไหม?”
ฟู่ยวี้เหลือบมองบัตรประจำตัวของเธอ แล้วเลิกคิ้วอย่างสนอกสนใจ
“ตามผมเข้ามา”
ฉู่อีอีตามฟู่ยวี้ขึ้นไปยังห้องชุดประธานาธิบดีบนชั้นบนสุดของโรงแรม
พอเข้าห้องแล้ว ฟู่ยวี้ก็ถามตรง ๆ ว่า “หุ้นสามสิบเปอร์เซ็นต์ของคุณ อยากขายเท่าไร?”
ฉู่อีอีตอบว่า “สามสิบล้าน!”
ฟู่ยวี้ชะงักไป แววประหลาดใจปรากฏขึ้นในดวงตา เขาจ้องเธออยู่นาน
“คุณฉู่ คุณรู้ไหมว่าตัวเองกำลังพูดอะไร?”
ฉู่อีอีตอบว่า “ฉันรู้ดีว่ากำลังพูดอะไร ฉันต้องการสามสิบล้าน!”
ฟู่ยวี้หรี่ตา “คิดให้ดีก่อนค่อยพูด ผมไม่มีเวลามาเล่นกับคุณ”
ฉู่อีอีพูดอย่างจริงจัง “ฉันไม่ได้ล้อเล่น ฉันพูดจริง ขอแค่คุณยอมซื้อ ฉันก็จัดการโอนหุ้นได้ทุกเมื่อ!”
ฟู่ยวี้พูดเสียงเข้ม “คุณรู้ไหมว่ามูลค่าของกลุ่มบริษัทกู้เท่าไร?”
ฉู่อีอีพยักหน้าอย่างจริงจัง “รู้ มูลค่าประเมินอยู่ที่สามหมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐ”
อดีตมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งแห่งไห่เฉิง ย่อมมีมูลค่าไม่น้อยอยู่แล้ว
ฟู่ยวี้ถามว่า “มูลค่าประเมินสามหมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐ หุ้นสามสิบเปอร์เซ็นต์ของคุณกลับขายแค่สามสิบล้าน คุณกำลังล้อผมอยู่หรือเปล่า?”
ฉู่อีอีตอบอย่างเปิดเผยว่า “ฉันไม่ได้ล้อคุณ ฉันต้องการเงินสดสามสิบล้าน แต่ยังอยากทำสัญญากับคุณเพิ่มเติมอีกฉบับ”
ฟู่ยวี้เลิกคิ้ว ส่งสัญญาณให้เธอพูดต่อ
ฉู่อีอีพูดว่า “ครอบครัวกู้ต้องตอบโต้ฉันแน่ ฉันอยากให้คุณคุ้มครองความปลอดภัยให้ฉัน อีกข้อที่สำคัญที่สุด...”
“ฉันหวังว่าจะได้เห็นกลุ่มบริษัทกู้เปลี่ยนเจ้าของภายในหนึ่งปี”
“แม้ตระกูลกู้จะเสียตำแหน่งมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งแห่งไห่เฉิงไปแล้ว แต่รากฐานของพวกเขาลึกมาก มองไปทั่วทั้งหัวเซี่ย คนที่ทำให้ตระกูลกู้ล้มละลายได้มีไม่กี่คน”
“การสกัดกลุ่มบริษัทกู้จนทำให้ตระกูลกู้ล้มละลายต้องจ่ายราคามหาศาล สุดท้ายจะได้กำไรหรือขาดทุน ก็ขึ้นอยู่กับฝีมือของคุณฟู่แล้ว”
แน่นอนว่ายังมีอีกเหตุผลหนึ่ง แต่ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาบอกเขา
ถ้าเป็นไปได้ เธอก็ไม่อยากพูดถึงมันไปตลอดชีวิต
ฟู่ยวี้ดูประหลาดใจกับสิ่งที่เธอขอ ก่อนจะพูดอย่างสนอกสนใจว่า “คุณปู่ดีกับคุณขนาดนั้น ยกหุ้นสามสิบเปอร์เซ็นต์ให้คุณ แต่คุณกลับอยากให้กลุ่มบริษัทกู้หายไป คุณไม่กลัวว่าเขาจะตายตาไม่หลับหรือ?”
แววเยาะเย้ยปรากฏขึ้นในดวงตาของฉู่อีอี
“ฉันก็อยากให้คนตระกูลกู้ที่ตายไปแล้วตายตาไม่หลับ ส่วนคนที่ยังมีชีวิตอยู่ก็เสียใจไปตลอดชีวิต”
ทุกคนคิดว่าคุณปู่กู้ยกหุ้นสามสิบเปอร์เซ็นต์ให้เธอเพราะรักและเอ็นดูเธอ
แต่ไม่มีใครรู้ว่าหุ้นพวกนี้เธอข่มขู่ชายชราให้ยกให้
คนตระกูลกู้พวกนั้นเน่าเฟะตั้งแต่หัวจรดเท้า ส่วนตาแก่คนนั้นก็เน่าเฟะและน่าขยะแขยงที่สุด!
ฟู่ยวี้ไม่ได้ถามอะไรเพิ่ม เขาเรียกทนายให้พิมพ์สัญญาแล้วนำมาส่งทันที
ฉู่อีอีเซ็นสัญญา รวมถึงเอกสารโอนหุ้นเรียบร้อย
เมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้น ฟู่ยวี้ก็ก้มหน้าลงเขียนเช็คทันที
ฉู่อีอีคิดว่าเขากำลังเขียนเช็ค
แต่เมื่อฟู่ยวี้ยื่นสิ่งที่เขียนเสร็จแล้วมาให้ เธอมองข้อความบนนั้นจนตาค้าง
บนกระดาษเขียนว่า “ขอให้มีความสุข ขอให้มีความสุข ขอให้สุขภาพแข็งแรง”
สามสิบล้านที่ว่านี่ช่างยอดเยี่ยมจริง ๆ
ไม่ขาดไม่เกิน พอดีเป๊ะสามสิบล้าน
“คุณฉู่เป็นอะไรไปครับ คิดว่าสามสิบล้านน้อยเกินไปหรือ? ถ้าคุณคิดว่าน้อย ผมเพิ่มให้อีกยี่สิบล้านก็ได้”
ฉู่อีอีพูดอย่างหมดคำจะพูดว่า “ดูไม่ออกเลยนะว่าคุณจะใจกว้างขนาดนี้”
ฟู่ยวี้เลิกคิ้ว “ไม่เป็นไร แค่เขียนเพิ่มอีกไม่กี่คำเอง”
มุมปากฉู่อีอีกระตุก “ดูไม่ออกเลยนะว่าคุณมีอารมณ์ขันเหมือนกัน”
ฟู่ยวี้หัวเราะเบา ๆ “เอาละ ไม่แกล้งคุณแล้ว ตอนนี้ดึกเกินไป โอนเงินจำนวนมากไม่ได้ พรุ่งนี้ผมค่อยโอนเงินให้คุณ”
ฉู่อีอีพยักหน้า เธอไม่ได้กังวลว่าฟู่ยวี้จะเบี้ยวไม่ยอมจ่ายเงิน
เธอเชื่อถือในความประพฤติของเขา
“คุณฟู่ ฉันขออะไรสักอย่างได้ไหม?”
“ได้ คุณมีสิทธิ์ขอได้ทุกเมื่อ แต่ผมก็มีสิทธิ์ไม่ตอบตกลงเหมือนกัน”
ฉู่อีอี “...”
“ขอโทษที่รบกวน ลาก่อน”
คนทำธุรกิจล้วนมีหลักการของตัวเอง
การซื้อขายที่ตกลงกันเรียบร้อยแล้ว จะมาเพิ่มเงื่อนไขทีหลังไม่ได้
ฉู่อีอีลุกขึ้น เตรียมตัวจะกลับ
“คุณฉู่ ลองบอกคำขอของคุณมาก่อนก็ได้ บางทีผมอาจจะตกลงก็ได้”