กู้เสวียนเบิกตากว้าง มองฉู่อีอีอย่างไม่อยากเชื่อ
เขาเอาตัวบังมีดให้เธอ เธอไม่รู้สึกซาบซึ้งก็แล้วไป ยังจะรังเกียจว่าเขาสกปรกอีกเหรอ?
เธอเลือดเย็นจริง ๆ!
ความโกรธพุ่งขึ้นจู่โจมหัวใจ ประกอบกับบาดแผลสาหัส ในที่สุดกู้เสวียนก็ฝืนต่อไม่ไหว หมดสติไป
จวินเช่อสีหน้าหม่นคล้ำ เตะกู้เสวียนไปหนึ่งที ก่อนจะก้มเก็บมีดพกที่ตกอยู่บนพื้น จากนั้นยกขึ้นหมายจะฟันมือลงไป
ฉู่อีอีคว้าข้อมือเขาไว้ได้อย่างรวดเร็ว คิ้วขมวดเล็กน้อย “นายจะทำอะไร?”
จวินเช่อพูดอย่างน้อยใจ “มือเขาแตะพี่ ผมจะสับมันทิ้ง”
ฉู่อีอีพูดเสียงอ่อน “อย่าทำอะไรบุ่มบ่าม คนตั้งเยอะมองอยู่ แถมยังมีกล้องวงจรปิดด้วย ถ้าสับเขาเข้า ภาพลักษณ์คงไม่ดี”
จวินเช่อเม้มปาก มองกู้เสวียนอย่างอาฆาตแวบหนึ่ง ก่อนจะโยนมีดพกทิ้งในที่สุด
เขาย่อตัวลงตรงหน้าฉู่อีอี ล้วงกระดาษทิชชูออกจากกระเป๋า แล้วค่อย ๆ เช็ดคราบเลือดบนข้อเท้าของเธอ
ฉู่อีอีถอนหายใจอย่างโล่งอก หยิบโทรศัพท์ออกมาโทรแจ้งตำรวจ
ส่วนเบอร์ฉุกเฉิน 120…
น่าจะมีคนโทรแล้วมั้ง?
เธอไม่อยากใช้สายโทรฉุกเฉินให้เปลือง เผื่อคนอื่นที่จำเป็นต้องใช้จะโทรไม่ติด
ส่วนสายแจ้งตำรวจ ก็น่าจะมีคนโทรไปก่อนแล้วเหมือนกัน
ไม่นานตำรวจก็มาถึง
ฉู่อีอีเป็นบุคคลสำคัญของเรื่อง จึงถูกพาตัวไปให้ปากคำที่สถานีตำรวจอย่างไม่มีข้อยกเว้น
เรื่องนี้แพร่ไปทั่วอินเทอร์เน็ตอย่างรวดเร็ว และขึ้นกระแสยอดนิยมของเว็บไซต์ใหญ่ ๆ
#แม่ชุยถือมีดแก้แค้นฉู่อีอี#
#กู้เสวียนเอาตัวบังมีดให้ฉู่อีอี#