เจย์ บาวเออร์มองพัค ชางด้วยแววตาเย็นชา ก่อนตวาดอย่างเดือดดาลว่า “นายกำลังสงสัยในฝีมือฉันเหรอ?”
พัค ชางรีบส่ายหน้า “ไม่ ๆ ๆ ฉันไม่ได้สงสัยในฝีมือนายเลยสักนิด ในใจฉัน เจย์ บาวเออร์ นายเก่งที่สุดเสมอ ฉันแค่...”
เจย์ บาวเออร์ขัดขึ้น “พอแล้ว ฉันไม่อยากฟังข้อแก้ตัวของนาย ถ้าพวกนายไม่เชื่อฉัน ก็ไสหัวไปเอง อย่ามาตามฉัน!”
พูดจบ เขาก็ไม่สนใจคนพวกนั้นอีก แล้วเดินนำไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว
ปากเขาบอกให้พวกนั้นไปก็จริง แต่ในใจกลับจำเรื่องนี้ไว้แล้ว
ถ้ามีใครกล้าหักหลังเขาจริง ๆ พอได้หน้าไม้มาเมื่อไร คนแรกที่เขาจะฆ่าก็คือพวกมัน!
พัค ชางลังเลอยู่ไม่กี่วินาที ก่อนจะเร่งฝีเท้าตามเจย์ บาวเออร์ไป
คนที่เหลือคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็ตามไปด้วย
พวกเขาทำให้ฉู่อีอีไม่พอใจไปแล้ว จะไปทำให้เจย์ บาวเออร์ไม่พอใจอีกไม่ได้
ไม่นานเจย์ บาวเออร์ก็พบลานโล่งที่เหมาะสม แล้วเริ่มรอให้เสบียงถูกส่งลงมา
เฮลิคอปเตอร์ที่ทีมงานรายการส่งมา จงใจบินอ้อมเป็นวงกว้างเพื่อหลบฉู่อีอี ไม่ให้เธอได้ยินเสียง
เมื่อบินไปถึงเหนือพื้นที่โล่ง เฮลิคอปเตอร์ก็ปล่อยห่อเสบียงลงมา ก่อนจะบินอ้อมวงใหญ่จากไป
มาอย่างไร้ร่องรอย ไปก็ไร้ร่องรอย ฉู่อีอีไม่มีทางสังเกตเห็นเลย
พวกเขาไม่ได้แปลกใจที่เสบียงถูกส่งลงมาให้เจย์ บาวเออร์อย่างแม่นยำ
เพราะเสบียงเมื่อวานก็ถูกปล่อยลงมาตรงเหนือศีรษะเจย์ บาวเออร์พอดี เพียงแต่สุดท้ายถูกฉู่อีอีแย่งไปเท่านั้น