ห้องรับชมของเหล่าเศรษฐี
“ฮ่า ๆ ๆ ในที่สุดฉู่อีอีก็ล้มแล้ว!”
“นึกว่าเก่งกาจขนาดไหน ที่แท้พอโดนฤทธิ์ยาเข้าไป ก็ทนได้ไม่ถึงนาทีเหมือนกันนี่?”
จอห์นหน้าตาเบิกบาน ยิ้มจนใบหน้าเหี่ยวย่น เดินไปเดินมาอย่างตื่นเต้น
ชายหนวดจิ๋มก็ยิ้มอย่างยินดี “ฮ่า ๆ ๆ ในที่สุดก็ได้แก้แค้นให้ฮิกาวะ โอกาซากะกับพัค ชาง แถมยังใช้เธอหาเงินได้อีก พอเธอกลายเป็นนักโทษ หน้าของประเทศหัวเซี่ยก็ถูกประเทศอเมริกาเหยียบย่ำอีกครั้ง เรียกว่าครั้งเดียวได้ถึงสามต่อ!”
พัค ซังอินหัวเราะ “ฉันบอกตั้งนานแล้ว ไม่ว่าฉู่อีอีจะเก่งแค่ไหน สุดท้ายก็ต้องแพ้อยู่ดี”
“ต่อหน้าพวกเรา เธอก็เป็นแค่มดตัวหนึ่ง พวกเราอยากทำอะไรกับเธอก็ทำได้ทั้งนั้น!”
จอห์นพูดอย่างได้ใจ “หึ ประเทศอเมริกาของฉันถูกเธอตบหน้ามาตั้งหลายครั้ง คราวนี้ฉันจะทำให้เธอชดใช้ให้สาสม!”
“พอทำภารกิจค่าหัวกับเธอเสร็จแล้ว ค่อยทรมานเธอให้หนัก!”
ห้องถ่ายทอดสดของประเทศหัวเซี่ย
[นี่มันเกิดอะไรขึ้น? พี่อีเป็นลมไปได้ยังไง?]
[ทาน่ากับลอฟฟ์ รวมถึงเสือพวกนั้นก็เป็นลมกันหมด ผิดปกติแน่ ๆ!]
[ในป่ามีควันเยอะขนาดนั้นได้ยังไง? หรือมีคนวางยาพิษในควัน?]
[ต้องมีพิษอยู่ในควันแน่ ๆ ควันกระจายไปทั่ว พี่อีอยู่ในป่าไม่มีทางหลบได้เลย เลวเกินไปแล้ว!]
[ฝั่งประเทศอเมริกาปิดถ่ายทอดสดมาตลอด ต้องเป็นฝีมือเจย์ บาวเออร์ไอ้เวรนั่นแน่ ๆ เกินไปแล้ว ประเทศอเมริกาชอบใช้วิธีสกปรกแบบนี้ พอสู้คนอื่นไม่ได้ก็หันมาใช้วิธีไร้ยางอาย!]