พนักงานกลุ่มนั้นพากันล้อมกรงเหล็กขนาดใหญ่ จ้องพิจารณาเสือขาวตัวนั้นไม่วางตา
“ตัวใหญ่ขนาดนี้ ดูสง่างามสุด ๆ ตอนนี้โดนฉีดยาจนหมดเรี่ยวแรง ยังสัมผัสได้ถึงแรงกดดันจากมันเลย ไม่รู้พอฟื้นกำลังแล้วจะน่ากลัวขนาดไหน...”
“คนที่เพาะพันธุ์เจ้าตัวนี้ได้ต้องมีฝีมือจริง ๆ หลายสถาบันพยายามผสมข้ามสายพันธุ์สัตว์ดุร้าย หวังจะสร้างสายพันธุ์ใหม่ แต่แทบไม่มีใครทำสำเร็จ”
“ถ้าปล่อยมันเข้าไปในป่า ผู้เข้าแข่งขันคงจบเห่กันหมดใช่ไหม?”
“ฮ่า ๆ ๆ เอาชีวิตสุดขีดต้องกลายเป็นหนีตายสุดขีดแล้วสิ สนุกแน่ ๆ!”
“พวกนายทุนไม่กลัวว่าจะมีคนตายมากเกินไป จนเกิดเรื่องยุ่งยากตามมาหรือไง?”
“คิดมากไปแล้ว กฎหมายประเทศเอ็นมั่วซั่วจะตาย แค่เซ็นสัญญาไว้ ต่อให้เกิดเรื่องขึ้นก็ไม่มีใครสนใจหรอก”
“มิน่าล่ะ ซีซันนี้ถึงเลือกมาถ่ายที่ประเทศเอ็น ประเทศที่วุ่นวายที่สุดในโลก ไม่สนใจเรื่องพวกนี้หรอก สภาพแวดล้อมบนอินเทอร์เน็ตของที่นี่ก็น่ากลัวมาก ช่วงที่ฉันอยู่แถวนี้ยังเห็นไลฟ์ชันสูตรศพของนิติเวช แถมยังมีไลฟ์ชวนขนหัวลุกอีกตั้งเยอะ...”
พนักงานขนกรงเหล็กของสัตว์ดุร้ายทั้งหมดลงมา แต่ยังไม่ปล่อยพวกมันออกไปทันที ต้องรอคำสั่งจากเบื้องบนก่อน
การแข่งขันเพิ่งเริ่มต้น ผู้เข้าแข่งขันต้องมีเวลาปรับตัวกันก่อน
ขณะเดียวกัน ในห้องประชุมขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง มีมหาเศรษฐีจากหลายประเทศกว่าสิบคนนั่งรวมกัน ชมไลฟ์รายการ“เอาชีวิตสุดขีด”อยู่
ในห้องประชุมมีจอสามจอ กำลังฉายไลฟ์คนละภาพพร้อมกัน
จอหนึ่งเป็นไลฟ์ของผู้เข้าแข่งขันที่คนทั่วไปดูได้
อีกจอเป็นไลฟ์ภายในที่มีเพียงนักลงทุนเบื้องหลังอย่างพวกเขาเท่านั้นที่ดูได้
ส่วนอีกจอแสดงยอดผู้ชมทั่วโลกกับความเปลี่ยนแปลงของเงินเดิมพัน
ตอนนี้ภาพไลฟ์ภายในกำลังถ่ายทอดภาพพนักงานขนย้ายสัตว์ดุร้าย
บนโต๊ะประชุมยาวมีผลไม้หั่นเป็นชิ้นและขนมหน้าตาประณีตวางอยู่ตรงหน้าแต่ละคนยังมีไวน์แดงหนึ่งแก้ว
พวกเขาจิบไวน์ ชิมอาหารไปพลาง ดูไลฟ์ไปพลาง