“ลอฟฟ์!”
ฉู่อีอีหยิบค้อนเหล็กขึ้นมา แล้วหันไปมองลอฟฟ์
“เข้าใจแล้ว!”
แค่สบตากัน ลอฟฟ์ก็รู้ทันทีว่าเธออยากทำอะไร
เขาพุ่งเข้าใส่เสือตัวหนึ่งทันที เลียนแบบวิธีที่ฉู่อีอีจัดการหมาป่าสีเทาเมื่อครู่ เขากระโจนจากด้านหลังขึ้นไปบนหลังเสือ ใช้สองมือรัดคอมันไว้แน่น แล้วใช้ขาทั้งสองข้างหนีบลำตัวของมัน
เสือตัวนี้กำลังโจมตีคนอื่นอยู่ จึงไม่ทันสังเกตเห็นลอฟฟ์ที่อยู่ด้านหลัง เขาเลยกระโจนขึ้นหลังมันได้อย่างง่ายดาย
“โฮก!”
เสือคำรามด้วยความโกรธ แล้วปล่อยคนที่มันกดไว้ลงทันที ก่อนจะบิดตัวดิ้นอย่างบ้าคลั่ง พยายามหันไปจัดการลอฟฟ์ที่อยู่ด้านหลัง
แต่แทบจะในวินาทีที่ลอฟฟ์ควบคุมเสือไว้ได้ ฉู่อีอีก็พุ่งเข้ามา เงื้อค้อนเหล็กฟาดใส่หัวมันเต็มแรง
“ปัง!”
หัวเสือยุบลงไปทันที
ต่อให้เก่งแค่ไหน ถ้าหัวถูกทุบจนแหลกก็ต้องตายอยู่ดี
ลอฟฟ์ปล่อยเสือใต้ร่างทันที โดยไม่สนว่ามันยังดิ้นอยู่ แล้วพุ่งเข้าใส่หมีดำตัวหนึ่งที่สูงกว่าคนอยู่ช่วงหัว
คนประเทศหมีดำดูเหมือนจะมีข้อได้เปรียบแต่กำเนิดในการรับมือกับหมีดำ
หลังพุ่งเข้าไป ลอฟฟ์ก็ชกหน้าหมีดำติดกันสองหมัด จากนั้นจึงอ้อมไปด้านหลัง ใช้มือกับเท้าควบคุมมันไว้
“ปัง!”
ฉู่อีอีฟาดค้อนเหล็กลงไปอีกครั้ง
สัตว์ดุร้ายตัวอื่น ๆ ที่เหลือก็ถูกทั้งสองจัดการจนตายด้วยวิธีเดียวกัน
มีเพียงเสือชีตาห์ตัวหนึ่งที่เห็นท่าไม่ดีแล้วหนีไปได้ จึงรอดพ้นชะตากรรมถูกทุบหัว
มันวิ่งเร็วเกินไป ลอฟฟ์ตามไม่ทัน
แต่ลูกธนูของฉู่อีอีเร็วยิ่งกว่าเสือชีตาห์!
“ฟิ้ว!”
ลูกธนูพุ่งเข้าใส่หัวใจของเสือชีตาห์
มันดิ้นรนวิ่งต่อไปข้างหน้าได้อีกไม่กี่ก้าว ก่อนจะล้มลงแน่นิ่ง