เมื่อจอห์นรู้ว่าอุเมกาวะ คุโกะกับพัค ซังอินแอบหนีไป เขาก็โกรธจนทุบข้าวของทุกชิ้นในห้องชมการถ่ายทอดสดพังยับ
เขามองคนที่เหลือด้วยความโมโห ก่อนข่มขู่อย่างเกรี้ยวกราดว่า “พวกแกคนไหนกล้าหนี ฉันฆ่าทิ้งแน่!”
คนเหล่านั้นรีบยืนยันว่าจะไม่หนี
แต่ในใจต่างก็เสียใจอย่างหนัก
ทำไมพวกเขาถึงไม่รีบไปตั้งแต่แรกนะ?
ถ้าออกไปพร้อมกับกลุ่มแรก ก็คงไม่ต้องอยู่ที่นี่อย่างหวาดผวาแบบนี้
เวลานี้ เฮลิคอปเตอร์ที่พวกเขาส่งออกไปบินมาถึงเหนือผืนป่าแล้ว
เพราะต้นไม้ในป่ามีจำนวนมาก พวกเขาจึงมองไม่เห็นฉู่อีอีจากด้านบน ทำได้แค่หาที่ลงจอดแล้วค่อยไปจัดการเธอ
เฮลิคอปเตอร์บินไปเหนือพื้นที่โล่งแห่งหนึ่ง ซึ่งอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากฉู่อีอี เจ้าหน้าที่ติดอาวุธ 9 คนสะพายร่มชูชีพแล้วกระโดดลงจากเฮลิคอปเตอร์
ระยะทางไม่ได้ไกลนัก ตอนเฮลิคอปเตอร์บินมาใกล้ ฉู่อีอีก็ได้ยินเสียงแล้ว
เธอขึ้นไปนั่งบนหลังเสือขาว แล้วสั่งให้มันพาเธอมุ่งหน้าไปทางหนึ่ง
พอเข้าใกล้พื้นที่โล่งผืนนั้น เธอก็เห็นเงาคนหลายคนกำลังห้อยร่มชูชีพร่อนลงมา
ฉู่อีอีไม่พูดพร่ำ รีบหยิบหน้าไม้ที่ยึดมาจากเจย์ บาวเออร์ขึ้นมายิงใส่พวกเขาทันที
ฝีมือยิงธนูของเธอแม่นยำมาก ต่อให้พวกเขาลอยอยู่กลางอากาศ ลูกธนูทุกดอกก็ยังปักเข้าเป้า
คนเหล่านั้นลอยอยู่กลางอากาศ จึงหยิบปืนออกมายิงตอบโต้ไม่ได้ ถูกฉู่อีอีโจมตีอยู่ฝ่ายเดียว