“ฮ่าฮ่าฮ่า……” ชายสวมหน้ากากผู้เป็นหัวหน้าคนนั้นพลันหัวเราะลั่นอย่างได้ใจ “หลงเจิ้งอวิ๋น ฉันบอกแล้วไงว่าตระกูลหลงของพวกแกกำลังจะเจอหายนะ ฮ่าฮ่า……”
“ฮึ ตระกูลหลงเล็ก ๆ ยังกล้ามายุ่งเรื่องชาวบ้านอีก!” ชายชราคนหนึ่งยืนอยู่บนหลังคา มือไพล่หลัง สีหน้าดูแคลนขณะจ้องหลงเจิ้งอวิ๋น “ในเมื่อพวกแกตระกูลหลงดึงดันจะเดินซ้ำรอยตระกูลเฉิน งั้นฉันก็จะสงเคราะห์ให้!”
ฟึ่บ ฟึ่บ!
ชายชราทั้งสองกระโดดตัวขึ้นพร้อมกัน
ทว่าในจังหวะที่พวกเขาเพิ่งกระโจนขึ้นจากพื้น พลันมีชายชุดดำสวมหน้ากากเทพยมบาลสีแดงปรากฏตัวขึ้นจากด้านหลัง
ชายคนนั้นถือกระบี่สั้นไว้ในมือขวา แล้วสะบัดมือฟันออกไป
ปราณกระบี่สีทองยาวราวหนึ่งจั้งกวาดออกจากด้านหลังของยอดฝีมือขั้นปรมาจารย์ทั้งสอง
ปราณกระบี่สีทองพุ่งเร็วราวสายฟ้า ชั่วพริบตาก็ฟันเข้าที่ท้ายทอยของทั้งคู่
“ฉึก ฉึก……” ศีรษะของยอดฝีมือขั้นปรมาจารย์ทั้งสองที่เพิ่งลอยขึ้นกลางอากาศ พลันกระเด็นหลุดออกจากบ่า
ชายสวมหน้ากากเทพยมบาลสีแดงยื่นมือรับศีรษะทั้งสองไว้กลางอากาศ ก่อนแตะปลายเท้าลงบนหลังคาวิลล่าเบา ๆ แล้วหายลับไปในความมืด
ทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็วจนแทบไม่ทันกะพริบตา ตั้งแต่ยอดฝีมือขั้นปรมาจารย์ทั้งสองกระโจนขึ้นจากหลังคา จนถึงชายสวมหน้ากากเทพยมบาลหิ้วศีรษะของพวกเขาจากไป ใช้เวลาไม่ถึงสามวินาที
หากไม่ใช่เพราะศพไร้หัวของยอดฝีมือขั้นปรมาจารย์ทั้งสองกำลังกลิ้งลงจากหลังคา เหตุการณ์ทั้งหมดคงดูราวกับไม่เคยเกิดขึ้น
“ตุ้บ ตุ้บ……” ร่างของยอดฝีมือขั้นปรมาจารย์ทั้งสองกลิ้งตกจากหลังคา ลงไปกองบนสนามหญ้าไม่ไกลจากคนอื่น ๆ ทำให้ทุกคนสะดุ้งจนตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว
ยอดฝีมือขั้นปรมาจารย์สองคนถูกสังหารในกระบวนท่าเดียว นี่เป็นเรื่องน่ากลัวระดับไหน ไม่มีใครกล้าคิด
แต่ไม่ต้องคิดพวกเขาก็รู้แล้วว่า อย่างน้อยต้องมีพลังระดับขั้นตันเหยียนขึ้นไปจึงจะทำเช่นนั้นได้