เที่ยวน่านและลูกน้องยี่สิบสามคนของเขากลายเป็นแสงสีขาวทั้งหมด และฟื้นคืนชีพที่เมืองเปลือกหอย
พวกเขาต่างมีสีหน้าไม่สู้ดีนัก
ที่คิดจะเข้ารับช่วงต่อบอสระดับทองที่ 'เงามืด' กำลังจัดการ แต่คิดไม่ถึงว่าบอสตัวนั้นจะดุร้ายขนาดนั้น!
"โคตรจะเกินไปแล้ว พวกเราเพิ่งจะเข้าไปในบึงนั้น ก็ถูกล้อมโดยมอนสเตอร์ระดับเงินแล้ว!"
"แถมสายน้ำนั้นยังพ่นออกมามั่ว ๆ หลบไม่ทันเลย..."
"ผมหลบทันนะ แต่ความเร็วไม่พอ เงามืดนั่นหลบสายน้ำได้ ความคล่องตัวของมันต้องสูงขนาดไหน?"
"ต้องเพิ่มความคล่องตัวทั้งหมดแน่นอน?"
"เป็นไปได้ยังไง? ถ้าเพิ่มความคล่องตัวทั้งหมด แล้วมันจะเอาความเสียหายมาจากไหน ถึงได้ตีบอสเลือดหายไปครึ่งหนึ่งได้?"
"ใช่ พวกเราเพิ่งจะโจมตีไปได้ซักพัก สุดท้ายตีไปได้แค่ 3% เอง..."
"เขาคนเดียวตีไปครึ่งหนึ่ง ทำได้ยังไงกันแน่?"
เที่ยวน่านสีหน้าหม่นหมอง
คราวนี้พวกเขาขาดทุนหนักมาก
ตามทฤษฎีของเที่ยวน่าน ตายแล้วเสียอายุขัยที่ไม่สามารถแลกเปลี่ยนได้นิดหน่อย ไม่มีปัญหาอะไร
สิ่งสำคัญคือต้องทำให้ตัวเองแข็งแกร่งพอให้ได้ก่อนที่อายุขัยที่ไม่สามารถแลกเปลี่ยนจะหมด!
แต่ตอนนี้...
พวกเขาคราวนี้เป็นการไปมอบตัวให้เฉย ๆ เลย!
"ไป ไปต่อกัน"
เที่ยวน่านไม่ยอมแพ้ง่าย ๆ แน่นอน ท่ามกลางสายตาที่แปลกใจของชาวเมืองเปลือกหอยไม่น้อย เขานำทีมออกเดินทางต่อ
สภาพของพวกเขาทำให้ชาวเมืองหลายคนฉงน
ถึงตอนนี้ การตายกันทั้งทีมแบบนี้ไม่ค่อยมีให้เห็นแล้ว...
ด้วยเหตุนี้ ก็มีคนอื่น ๆ ตามพวกเขาไปอีก ออกจากเมืองไปด้วยกัน มุ่งหน้าสู่บึงนั่น...