ฉินเสี่ยวโยวเป็นคนแบบนี้มาตลอด
ไม่ว่าฉินเฟิงจะดีกับเธอแค่ไหน เธอก็มองว่าเป็นเรื่องสมควรแล้ว
ในชาติที่แล้ว แค่ฉินเสี่ยวโยวไม่พอใจนิดหน่อย เธอก็จะโกรธและทะเลาะกับฉินเฟิงเสียงดัง
ฉินเฟิงดูแลเธอมาถึงเก้าปี
อุปกรณ์ สกิล อายุขัย อาหาร ที่พัก ล้วนจัดหาให้เธออย่างครบครัน แต่เธอกลับคิดว่าทั้งหมดนี้คือสิ่งที่เธอสมควรได้!
สุดท้าย เพื่อซ่งเฟย เธอกล้าควักตาของฉินเฟิงด้วยมือตัวเอง...
ที่เหลือเชื่อที่สุดคือ ตอนลงมือเธอยังมีสีหน้ามีความสุข...
"ความดีเล็กๆ น้อยๆ ของคนอื่น เธอกลับจำได้ไม่ลืม"
"ฉันดีกับเธอแค่ไหน เธอก็ไม่เคยแยแส"
ฉินเฟิงยิ้มเย็นชา
ถึงซ่งเฟยจะตายไปแล้ว แต่เขาจะไม่มีวันรับฉินเสี่ยวโยวกลับมาอีก
เพราะว่า...
เธอก็เป็นคนแบบนี้
ไม่มีซ่งเฟย ก็จะมีหลินเฟย หลี่เฟย จางเฟย!
ฉินเฟิงจะไม่พลาดซ้ำรอยกับคนคนเดียวกันถึงสองครั้ง
ที่ไม่จัดการเธอแบบเดียวกับซ่งเฟย ก็เห็นแก่พ่อแม่ที่ตายไปแล้วเท่านั้น
"ถ้ารู้ว่าฉันคือเงามืด คนที่ฆ่าซ่งเฟย..."
"เธอคงด่าฉันได้สามวันสามคืนไม่หายแค้น"
"แต่สำหรับเงามืด กลับยังส่งหนังสือสกิลให้ได้อีก?"
ฉินเฟิงส่ายหน้า ปัดคนผู้นั้นทิ้งไปจากหัว
ตอนนี้ในกระเป๋าของเขามีของเพียบ พร้อมจะกลับไปที่เมืองเพื่อขายของ และประกาศค่าหัวพิกัดบอสไปด้วย
เขาจึงเปิดแชทส่วนตัวของหวังเมิ่ง