ขณะที่ซีลีอุสกำลังบินอยู่ในห้วงอวกาศไม่หยุดหย่อน บางครั้งก็พุ่งชนดาวเคราะห์น้อยจนแตกกระจายเหมือนรถไฟ
ในอีกโลกหนึ่ง
PV ของอุลตร้าแมนตัวใหม่ที่ลอร์ดวงแหวนปล่อยออกมา หรือก็คืออุลตร้าแมนซีลีอุส ได้แพร่กระจายไปอย่างรวดเร็วในวงการโทคุซัทสึ
หน้าปกของ PV เป็นภาพของไซลัสที่ยังไม่ทันได้ออกจากความตะลึงในอวกาศ กำลังมองมายังโลก
ดูแค่หน้าปกไม่เห็นอะไร เพราะก็เห็นเพียงแผ่นหลังของอุลตร้าแมน มองไม่เห็นด้านหน้า
จริง ๆ แล้วตอนนี้แฟน ๆ อุลตร้าแมนไม่ได้คาดหวังอะไรกับอุลตร้าแมนตัวใหม่แล้ว เพราะชุดของลอร์ดวงแหวนในตอนนี้ทำออกมาแย่ลงเรื่อย ๆ จริง ๆ
อย่างเช่นหัวของอาร์คยังพอได้ แต่ลำตัวนั้นพูดไม่ออกเลย อัลตร้าแมนโอเมก้าคือลำตัวพอได้ แต่หน้ากวนอูแดงนั้นกลั้นใจดูไม่ไหวจริง ๆ แบบนี้ต่อไปอุลตร้าแมนตัวใหม่ก็ทั้งหัวและตัวน่าเกลียดมิใช่หรือ? (พูดถึงนายนั่นแหละ ทีโอ!)
อุลตร้าแมนตัวใหม่หรืออะไร ก็แค่เป็นภารกิจที่พี่ใหญ่ให้ลอร์ดวงแหวนเท่านั้นเอง
PV สั้นมาก เพียงครึ่งนาทีสั้น ๆ แต่ภาพเริ่มต้นขึ้นในพื้นหลังมืดสนิท "จานดาราซีลีอุส" เก่าแก่และประณีตชิ้นหนึ่งลอยนิ่งอยู่อย่างเงียบงัน
เสียง "ติ๊ง ติ๊ง" ที่ว่างเปล่าและใสสะท้อนดังในจานดารา ดวงดาวขนาดเล็กหลายดวงในจานดูเหมือนจะถูกปลุกให้ตื่นขึ้น เริ่มสว่างขึ้นทีละดวง เปล่งประกายสีขาวเงินเจิดจ้า
เมื่อดาวทั้งหมดถูกจุดสว่าง ในชั่วพริบตาหนึ่งดาวทั้งหมดก็ระเบิดแสงจ้าออกมาพร้อมกันทั้งหน้าจอถูกแสงสีขาวบริสุทธิ์กลืนหายไปทั้งหมด พร้อมด้วยเสียงที่มีพลังทะลุทะลวงสูง
ไม่นานหลังจากนั้นแสงสีขาวก็จางหายไปอย่างรวดเร็ว กล้องโฟกัสอยู่ที่จานดาราที่ถูกจุดสว่างทั้งหมดแล้วเช่นเดิม
แต่หลังจากนั้นทันที กล้องก็ถูกดึงถอยหลังอย่างรวดเร็ว วัตถุที่แต่เดิมคิดว่าเป็นจานดารา กลับกลายเป็นเครื่องจับเวลาบนหน้าอกของอุลตร้าแมน
เมื่อกล้องถูกดึงถอยออก รูปลักษณ์สง่างามเต็มตัวของอุลตร้าแมนตัวใหม่ก็ปรากฏแก่สายตาผู้ชมอย่างไม่ปิดบัง เช่นเดียวกับอัลตร้าแมนโอเมก้า เป็นการจับคู่สีแดงเงินแบบคลาสสิก แต่ไม่มีสิ่งที่เรียกว่าหน้าแดงและตาเพชร และมีเกราะอกบาง ๆ กับเครื่องจับเวลารูปจานดารา
หลังจากแสดงรูปร่างเต็มตัวของอุลตร้าแมนแล้ว กล้องก็เริ่มเลื่อนไปทางด้านขวาของภาพอย่างราบรื่นและถอยห่างออกไป
เมื่อมุมเปลี่ยน สายตาที่เดิมทีมองตรงไปข้างหน้าของอุลตร้าแมนตัวใหม่ ก็ค่อย ๆ หันไปยังโลกสีครามที่อยู่ใต้เท้า
ใบหน้าสีเงินภายใต้แสงดาวที่ส่องเฉียง แสดงถึงความโหยหาที่เงียบงัน ราวกับกำลังปรารถนาสิ่งใดบางอย่าง
หลังจากนั้นภาพก็ดำขึ้น เผยให้เห็นคำว่า "อุลตร้าแมนซีลีอุส"
ส่วนผู้ชมที่ดู PV นี้ ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ปากก็อ้าค้างแล้ว
ไม่ใช่เหรอพวกนาย บอกฉันทีว่านี่คือ PV ฉลองครบรอบ 60 ปี?
[ให้ตายเถอะ ครั้งนี้ต้องเรียกว่าลอร์ดแห่งแหวนแล้วจริง ๆ!]
[พวกพี่น้อง ครั้งนี้เปิดแชมเปญได้แล้วจริง ๆ!]
[ไม่ใช่เหรอพวกนาย หน้าตาของอุลตร้าแมนนี่คือสุนทรียะของลอร์ดวงแหวนจริง ๆ เหรอ? การจับคู่สีแดงเงินเรียบง่าย แต่กลับเน้นความงามที่กำลังดี โดยเฉพาะตอนท้าย PV ใบหน้าที่มองไปทางโลกนั้นประกอบกับแสงแบบเทพเจ้า ฉันนึกว่าตัวเองเห็นเทพเจ้าจริง ๆ]
[พูดจริง ๆ เลยนะ เครื่องจับเวลาจานดารานี่เป็นเครื่องจับเวลาที่สวยที่สุดในรอบหลายปีแล้ว]
[ไม่ได้เห็นอุลตร้าแมนที่มีความเป็นเทพเจ้าแบบนี้มานานแล้ว สมกับเป็นครบรอบ 60 ปีจริง ๆ ลอร์ดวงแหวนไม่ได้ทำให้พวกเราผิดหวัง](สนุก)
[ดูจากหน้าตาของอุลตร้าแมนตัวใหม่แล้ว PV แอ็บสแตรกต์สองอันของลอร์ดวงแหวนยังพอให้อภัยได้]
[ได้ยินว่าอุลตร้าแมนตัวนี้ต้องถึงเดือนมิถุนายนปีนี้ถึงจะออนไลน์ ขอร้องล่ะลอร์ดวงแหวน ออนไลน์ตอนนี้เลยเถอะ ทุกคนยอมทำทุกอย่างให้]
คุณภาพของ PV ในครั้งนี้สูงเป็นประวัติการณ์ไม่เคยมีมาก่อนอย่างไม่ต้องสงสัย เนื่องจากหน้าตาที่งดงามเป็นพิเศษของอุลตร้าแมน และเครื่องจับเวลาจานดารารูปแบบใหม่ ทำให้อุลตร้าแมนซีลีอุสตัวนี้ได้รับความนิยมเพียงพอก่อนที่จะมี TV ด้วยซ้ำ
บวกกับการสนับสนุนของครบรอบ 60 ปี ทำให้มีหลายคนเริ่มย่องไปขโมยโรงงานแชมเปญแล้ว
แต่ก็มีบางคนตั้งคำถามว่า ตัวล่าสุดที่ได้รับความนิยมสูงขนาดนี้คือที่เรียกว่าทีก้าแห่งยุคใหม่นั่นนะ นี่จึงทำให้หลายคนสงบลงได้บ้าง
แต่อย่างไรก็ตาม คุณภาพ PV ที่สูงมากได้ทำให้แฟน ๆ อุลตร้าแมนหลายคนเกิดความคาดหวังขึ้นแล้ว
เมื่ออวิ๋นอวี้กลับมาถึงโลกก็เป็นเวลากลางคืนแล้ว เนื่องจากอุลตร้าแมนในอวกาศไม่มีข้อจำกัดสามนาที ดังนั้นอวิ๋นอวี้จึงเผลอลืมเวลาไป
หลังจากได้ผ่อนคลายในระดับหนึ่ง ความรู้สึกไม่เป็นธรรมชาติของอวิ๋นอวี้ก็ลดลงไปมาก ตอนนี้เขาที่สูญเสียพลังอุลตร้าแมนไปชั่วคราว กำลังกลุ้มใจกับเรื่องหนึ่งอยู่ นั่นคือตัวเองควรพักที่ไหน
ตอนนี้เขามีเงินทั้งหมดประมาณ 5,000 หยวน แต่ดูจากราเม็งที่เพิ่งกินไปราคา 50 หยวนแล้ว เมืองนี้ในโลกนี้ เห็นได้ชัดว่าเหมือนกับชิบูย่าในโตเกียวอีกโลกหนึ่ง
เงิน 5,000 หยวนนี้ คงใช้ชีวิตอยู่ได้แค่ประมาณสิบวัน
ไม่ใช่เหรอพวกนาย ฉันเพิ่งชมว่าการทะลุมิตินี่มีจิตสำนึก ปรากฏว่าเงินที่ให้มานิดหน่อยนี่แค่ใช้ชีวิตในเมืองนี้ได้สิบกว่าวันเอง
คงไม่ใช่ว่าตัวเองในฐานะนักรบแห่งแสงยังต้องกลุ้มใจเรื่องเงินนะ!
ชีวิตไม่ง่าย อวิ๋นอวี้ถอนหายใจ
วิธีที่ดีที่สุดในตอนนี้คือหางานที่รวมอาหารและที่พัก เมื่อก่อนตอนอยู่จีน อวิ๋นอวี้เรียนจบมัธยมปลาย จากชนบทย้ายไปทำงานที่เซี่ยงไฮ้ เป็นพนักงานเสิร์ฟที่ร้านไห่ตี่เลากินอยู่ฟรีสองเดือน ก็หาเงินค่าเทอมอะไรพวกนั้นได้
และตอนนี้แค่มาหางานที่รวมอาหารและที่พักในโลกใหม่นี้ น่าจะไม่ยากนะ?
อย่างไรเสียโลกนี้ผู้คนก็สามัคคีกันแล้ว ไม่ว่าจะยังไงโอกาสในการทำงานก็ต้องมีเยอะมากสินะ
ความจริงพิสูจน์ให้เห็นว่า ขอแค่มีใจอยากหางาน ก็ต้องหาได้แน่ เพียงแต่ระหว่างทางจะค่อนข้างกระสับกระส่ายเท่านั้น
ระหว่างนั้นตอนที่อวิ๋นอวี้เดินผ่านบาร์แห่งหนึ่ง ก็ถูกถามว่าอยากไปเป็นพนักงานขายของบาร์หรือไม่ก็โฮสต์ หรืออะไรพวกนั้น ซึ่งแน่นอนว่าเป็นเพราะเขาหน้าตาดีเหมือนกับพวกคุณผู้อ่านนั่นเอง
ให้เป็นโฮสต์อะไรนั่นไม่มีทางทำหรอก แต่พนักงานขายก็ไม่ใช่ว่าทำไม่ได้ เพียงแต่คิดว่า ไม่ว่าตัวเองจะทำอะไรก็จะกลายเป็นโทคุซัทสึให้เด็ก ๆ ดู อวิ๋นอวี้รู้สึกว่าหางานปกติดีกว่า
ดังนั้นตอนนี้อวิ๋นอวี้จึงกำลังคุยกับเจ้าของร้านสะดวกซื้อ 24 ชั่วโมงแห่งหนึ่ง
"ขอดูบัตรประชาชนหน่อย"
เจ้าของร้านเป็นชายอ้วนรูปร่างกลม บนใบหน้ามีรอยยิ้มซื่อ ๆ ดูค่อนข้างใจดี แม้จะดูเหมือนรังแกง่าย อวิ๋นอวี้มองเขาครู่หนึ่ง ความประทับใจแรกก็ไม่เลว
อวิ๋นอวี้ไม่พูดพร่ำทำเพลง หยิบบัตรประชาชนที่โผล่มาในโลกนี้จากไหนก็ไม่รู้ยื่นไปตรง ๆ
"เคยทำมาก่อนไหม?" เจ้าของร้านอ้วนถามไปพลางเปิดดูเอกสาร พลางแสร้งทำเป็นถามเรื่อย ๆ
"เคยเป็นพนักงานเสิร์ฟอยู่ช่วงหนึ่ง" อวิ๋นอวี้ตอบตามจริง
ได้ยินคำนี้ ในดวงตาเล็ก ๆ ที่หรี่อยู่ของเจ้าของร้านอ้วนก็แวบผ่านความผิดหวังเล็กน้อย แต่เดิมเขาตั้งใจจะปัดตกไปแล้วสำหรับคนไม่เคยเป็นแคชเชียร์ แต่เจ้าหมอนี่หล่อเกินไป
จริง ๆ แล้วที่เขายอมสัมภาษณ์อวิ๋นอวี้ สรุปแล้วก็เพราะถูกใจใบหน้าหล่อไร้ที่ติของเจ้าหมอนี่นั่นแหละ เพราะถ้าให้ใบหน้านี้ยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์เก็บเงิน ร้านสะดวกซื้อของเขายังไงก็ต้องขายดีขึ้นบ้าง
หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เจ้าของร้านอ้วนก็ตัดสินใจเด็ดขาดในที่สุด
"ได้ งั้นเวลาทำงานของนายคือห้าทุ่มถึงหกโมงเช้า ทดลองงานสามวัน เงินเดือนสามวันนี้คิดตามครึ่งหนึ่งของเงินเดือนจริง"
เจ้าของร้านอ้วนหยุดเล็กน้อย ดูเหมือนกลัวว่าคนหนุ่มที่ดูขาวเนียนสะอาดตรงหน้าจะทนความลำบากไม่ได้ จึงเตือนอย่างหวังดีว่า: "การขึ้นกะกลางคืนมันทรมานมากนะ นายแน่ใจว่าจะทนได้เหรอ?"
อวิ๋นอวี้พยักหน้าอย่างสงบ แสดงว่าสิ่งเหล่านี้ไม่ใช่ปัญหา
"ไม่มีปัญหาก็ดี นี่คือกุญแจหอพัก ตามหลักแล้วค่าหอพักต้องมัดจำหนึ่งเดือนจ่ายล่วงหน้าสามเดือน แต่เห็นว่านายไม่ค่อยง่าย และทำงานที่นี่ นายมัดจำหนึ่งเดือนจ่ายหนึ่งเดือนก่อนก็พอ รวมสองพันหยวน" เจ้าของร้านอ้วนล้วงกุญแจหนึ่งดอกกับสัญญาออกมาจากลิ้นชัก
อวิ๋นอวี้รับสัญญากับกุญแจมา ตรวจสอบข้อกำหนดข้างบนอย่างละเอียด หลังจากนั้นก็เซ็นชื่อของตัวเองลงในช่องผู้เซ็นสัญญา แล้วจำใจดึงแบงก์สองพันหยวนออกมาทั้งน้ำตา
จนกระทั่งเดินเข้ามาในหอพักที่มีพื้นที่แค่สิบกว่าตารางเมตร อวิ๋นอวี้ถึงได้สงบลงอย่างเสียมิได้
ก็เป็นเช่นนี้ ในโลกที่แปลกหน้าแห่งนี้ ในที่สุดเขาก็ได้มีที่พักพิงเป็นของตัวเองจริง ๆ