สถานการณ์บีบคั้นเหลือเกิน จวนจะเจียงฟานกำลังจะถูกโจมตีถึงแก่ชีวิต จักรพรรดิหญิงฝืนเร่งพลังปราณ ร่างพลันวาบหายไปอย่างรวดเร็ว ปรากฏตัวตรงหน้าเจียงฟาน กั้นขวางการลงมือของป้าหวูไว้
"หาความตาย!" ป้าหวูเหวี่ยงฝ่ามือออกไปอีกครั้ง
จักรพรรดิหญิงรับฝ่ามือด้วยฝ่ามือ
ปัง!
สองฝ่ามือปะทะกัน อากาศโดยรอบเกิดการระเบิดพร้อมกับเสียงกัมปนาทดังสนั่น
แรงปะทะมหาศาลทำให้ทั้งสองต้องถอยกรูดไปหลายก้าว
สาม สาม สาม!
จักรพรรดิหญิงถอยร่นอย่างต่อเนื่อง ร่างของนางดูไม่มั่นคงกว่าป้าหวูอย่างเห็นได้ชัด
ในที่สุดเมื่อหยุดนิ่ง จักรพรรดิหญิงก็ยังต้องคุกเข่าข้างหนึ่งลงกับพื้น กระอักเลือดเลือดคั่งออกมา หลังจากนั้นนางไม่สนใจบาดแผล ร้องถามด้วยความตกใจ: "ฝีมือระดับปรมาจารย์วิถียุทธ์ เจ้าเป็นใครกันแน่?"
แม้จักรพรรดิหญิงจะวางยาพิษและบาดเจ็บแล้ว ไม่ค่อยได้ถามถึงเรื่องราวในยุทธภพ แต่ถึงอย่างไรนางก็เป็นผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสูงเก้าขั้น ฝ่ายตรงข้ามเพียงสัมผัสก็รู้ระดับได้ทันที
เพียงอีแค่ปะทะฝ่ามือกับป้าหวูเมื่อครู่ ก็รู้ว่าพลังของอีกฝ่ายเหนือกว่าตน ควรจะถึงระดับปรมาจารย์แล้ว
"ข้าเป็นใครไม่สำคัญ ที่สำคัญคือเจ้าพวกนี้ต้องตายกันวันนี้ทั้งหมด!"
แคร้ง แคร้ง แคร้ง!
ป้าหวูปล่อยเข็มเงินที่อยู่ระหว่างนิ้วออกไปอย่างรวดเร็ว มุ่งตรงไปที่เจียงฟานและจักรพรรดิหญิง
"ระวัง!" หลงอู่เห็นดังนั้น ก็ดึงผ้าปูโต๊ะจากโต๊ะข้าง ๆ ออกมา พุ่งไปข้างหน้าทั้งสองเพื่อใช้มันบังไว้
ไม่นานเข็มเงินที่หนาแน่นก็ถูกสกัดออกไปได้ทั้งหมด
ครั้งนี้หลงอู่ถอดบทเรียนจากครั้งก่อน ไม่เลือกที่จะประทะกับป้าหวูตรง ๆ เพราะพลังของป้าหวูเหนือกว่าหลงอู่มากนัก หากประทะตรง ๆ ตนเองไร้โอกาสชนะโดยสิ้นเชิง
หลงอู่จึงเลือกกลยุทธ์สู้ไปถอยไป ป้าหวูลงมือเขาก็หลบ ป้าหวูหยุดเขาก็โจมตี
การโจมตีที่ว่า ก็เป็นเพียงการถ่วงเวลาเชิงทดสอบ หลงอู่คอยรอให้อีกฝ่ายเผยช่องโหว่ ช่องโหว่ที่สามารถสังหารได้ในชั่ววินาทีเดียว