【ทำไมยังต้องใช้แต้มอีกล่ะ?!】
คนในห้องประชุมมองไม่เห็นร่างเด็กชายตัวน้อยของระบบ แต่เห็นข้อความบนจอใหญ่
ภายในห้องเงียบไปชั่วขณะ
สีเฉียวชี้ไปยังสองบรรทัดด้านบน
“นี่ไม่ใช่รางวัลภารกิจเหรอ?”
ระบบกำลังค้นหากฎอย่างรวดเร็ว ไม่นานใบหน้ากลมป้อมของเด็กชายตัวน้อยก็พลันหงอยลง
【รางวัลคือโควตาผูกพันเพิ่มเติม เดิมทีโฮสต์ผูกพันผู้พิทักษ์ได้เพียงคนเดียว หากไม่มีรางวัลนี้ ต่อให้ใช้แต้มก็เพิ่มจำนวนไม่ได้】
สีเฉียวเข้าใจแล้ว
แต่เธอไม่ได้รู้สึกดีใจขึ้นเลยแม้แต่น้อย
“สรุปว่ามันแค่อนุญาตให้ฉันจ่ายเงินงั้นเหรอ?”
【ดูเหมือน...จะเป็นอย่างนั้น】
“ขี้เหนียวเกินไปแล้วมั้ง!”
【นั่นสิ!】
ระบบกระทืบเท้าอย่างโมโหอยู่ในหัวของเธอ
【ให้โควตามาแล้ว ทำไมไม่ยกเว้นค่าธรรมเนียมไปเลยล่ะ คนละ 100 แต้ม สองคนก็ 200 แต้ม ทำไมอะไรก็ต้องคิดเงินหมดเลย!】
คนกับระบบหันมาอยู่ฝ่ายเดียวกันได้ยากยิ่งนัก
สีเฉียวเสียดายแต้มของตัวเอง ส่วนระบบก็เสียดายแทนเธอด้วย
หลังจากเสียดายอยู่หลายวินาที สีเฉียวก็พลันนึกอะไรขึ้นมาได้
“คราวนี้นายก็ได้แต้มมาเยอะไม่ใช่เหรอ? ถ้างั้น...”
ท่าทางกระทืบเท้าของระบบชะงักค้าง
เด็กชายตัวน้อยค่อย ๆ เอามือไพล่หลัง สายตาเริ่มล่อกแล่ก
【แต้มของโฮสต์กับแต้มของระบบใช้ร่วมกันไม่ได้】
“ใช้ไม่ได้จริง ๆ เหรอ?”
【...】
“เสี่ยวถ่ง?”
ระบบไม่ส่งข้อความแล้ว แต่พูดเสียงเบากับสีเฉียวว่า “หมดแล้ว”
“อะไรหมด?”
“แต้มหมดแล้ว”
สีเฉียวไม่อยากเชื่อ ห้ามตัวเองไม่อยู่จนเผลอตะโกนออกมา “นายเพิ่งได้แต้มมาไม่กี่วันเองนะ?”