“เขาไม่ได้!”
“ทำไมล่ะ?”
“ลืมแล้วหรือว่าคราวก่อนเขาตามถามฉันตั้งนานแค่ไหน?” เจ้าหนูหน้าตาน่ารักกอดเสื้อคลุมแน่น “เขาถามเยอะเกินไป ฉันทนไม่ไหวแล้ว ถึงขั้นถามด้วยว่าจะผ่าฉันออกดูได้ไหม!”
หลัวจิ่งหลุดหัวเราะพรืด
สีเฉียวเองก็กลั้นขำไม่อยู่ “เขาผ่าเธอไม่ได้สักหน่อย”
“แต่แค่คิดก็สยองแล้วนะ!” ระบบทำหน้าระแวดระวัง “ไม่เอา ไม่เอาเด็ดขาด!”
ยิ่งคิดก็ยิ่งไม่วางใจ ระบบจึงบินตรงไปหาท่านฉิน
“ตาแก่ฉิน ฉันกลับมาแล้ว!”
“ยินดีต้อนรับกลับมา หยวนเป่า”
พอได้ยินชื่อใหม่ของตัวเอง ระบบก็อารมณ์ดีขึ้นมาหน่อย ก่อนรีบฟ้องต่อ “เรื่องตาแก่กัว คุณต้องจัดการหน่อยนะ พอเริ่มถามก็ถามไม่หยุด ฉันบอกว่าไม่อยากตอบ เขาก็ยังถามอีก!”
“ได้ ฉันจะคุยกับเขาให้” ท่านฉินรับปากพร้อมรอยยิ้ม “ถ้าเธอไม่อยากตอบ ก็ไม่ต้องตอบ ถ้าอยากให้ช่วย ก็ต้องถามก่อนว่าเธอเต็มใจหรือเปล่า”
ดวงตาของระบบเป็นประกาย “คุณพูดเองนะ!”
“ฉันพูดเอง”
เจ้าหนูหน้าตาน่ารักถึงยอมปล่อยมือจากเสื้อคลุม แล้วขยับเข้าไปใกล้ท่านฉินอีกนิด
“ถ้าอย่างนั้น ให้เขาดูสักหน่อยก็ได้”
เสียงหัวเราะดังลั่นทั่วห้องประชุม
ท่านฉินหัวเราะตาม รอจนเสียงค่อยเบาลงจึงเอ่ยขึ้นอีกครั้ง “คืนนี้คงรับมอบข้อมูลกับตัวอย่างทั้งหมดไม่ทัน ส่วนการสรุปผลอย่างละเอียดก็ต้องรอให้แต่ละทีมอ่านรายงานก่อน พวกคุณเพิ่งกลับมา ไม่ต้องอยู่โต้รุ่งด้วย”
สีเฉียวพยักหน้า
เธอยังรับปากพ่อกับแม่ไว้ว่าจะกลับไปอยู่เป็นเพื่อนพวกท่าน
“แต่ยังมีอีกเรื่องที่ต้องบอกพวกคุณตอนนี้”
ทั้งเจ็ดคนหันไปมองพร้อมกัน
“ผลงานจากการเข้าไปในตำแหน่งมิติต่างมิติทั้งสามครั้งของพวกคุณ ผ่านการประเมินเป็นระยะแล้ว” ท่านฉินมองพวกเขา “เนื่องจากลักษณะภารกิจพิเศษ ตอนนี้ยังเปิดเผยไม่ได้ แต่เกียรติยศที่ควรได้รับจะไม่มีขาด”