“ตอนนี้มีซอมบี้อยู่ที่ประตูใหญ่ 29 ตัว คาดว่ามีซอมบี้ระดับ 2 อยู่ 13 ตัว” เสียงของหลัวจิ่งดังขึ้นจากเครื่องสื่อสาร
นี่เป็นแผนที่พวกเขาตกลงกันไว้ แม้ระบบสื่อสารของระบบจะใช้งานได้ดี แต่หากไม่จำเป็น พวกเขาก็ไม่ควรพึ่งพามันมากเกินไป
ซอมบี้ตัวหน้าสุดมีใบหน้าหายไปครึ่งหนึ่ง มันส่งเสียงคำรามแหบแห้งจากลำคอ ก่อนพุ่งเข้าหาคนที่อยู่ห่างออกไปเพียงไม่กี่เมตร เซี่ยถิงหลานเบี่ยงตัวหลบ คมดาบแทงเข้าไปหลังใบหูของมัน พอชักดาบออกก็เตะศพให้กระเด็นไปขวางตัวที่อยู่ด้านหลัง
ซอมบี้หลายตัวข้างหลังสะดุดล้มกระแทกกันเป็นกอง
หานเฉิงเยว่พุ่งเข้าใส่ มีดสั้นพิฆาตสิ่งกีดขวางฟันลงบนกะโหลกของซอมบี้ตัวบนสุด เหวินเซียวเข้าประกบจากด้านข้าง เพิ่งดึงมีดออกมาได้ หางตาก็เหลือบเห็นศพที่สมองหายไปครึ่งหนึ่งบนพื้นยังคว้าขากางเกงเขาอยู่
“แบบนี้ยังไม่ตายอีกเหรอ?”
เขาถอยหลังครึ่งก้าว แล้วแทงมีดซ้ำเข้าไปในเบ้าตา
เวลาเจอคนเป็น แค่ทำให้บาดเจ็บสาหัสก็พอจะหยุดการเคลื่อนไหวของอีกฝ่ายได้แล้ว แต่ซอมบี้ไม่เหมือนกัน ตราบใดที่สมองยังไม่ถูกทำลายจนหมด ต่อให้เหลือแค่มือเดียว มันก็ยังคลานอยู่บนพื้นแล้วกัดคนได้
หลายคนมีฝีมือดี แต่ยังขาดประสบการณ์ในการรับมือซอมบี้อยู่บ้าง โชคดีที่พวกเขาประสานงานกันได้อย่างเข้าขา
“ทางขวาของประตูใหญ่มีมาอีก 8 ตัว” เสียงหลัวจิ่งดังมาจากหูฟัง “มี 2 ตัวเลียบกำแพงอ้อมไปทางประตูหลังแล้ว”
“เห็นแล้ว” เสิ่นชิงเหอตอบ
เสียงทึบดังขึ้นสองครั้งติดกันจากด้านหลังชั้นสอง กรอบสีแดงสองกรอบในภาพหายไปทีละกรอบ
ข้างประตูเหล็กที่พังลง มีซอมบี้เบียดเข้ามาอีก 3 ตัว สีเฉียวสะบัดกระบองยืดหดได้ออก ฟาดใส่ตัวที่อยู่หน้าสุด