นอกบ้านหลังเล็กสไตล์ตะวันตกมีพื้นที่ว่างอยู่ผืนหนึ่ง อยู่ห่างจากแปลงผักพอสมควร เหมาะจะใช้จอดยานพอดี
หลังจากหารือกันแล้ว ทุกคนก็เชิญอู๋ตั๋วไปรอที่นั่น จะได้พูดคุยเรื่องซื้อขายกันสะดวก
เหยียนซั่วตามมาด้วย ก่อนออกมายังกำชับคนในเผ่าเป็นพิเศษว่า หากเห็นอะไรบนฟ้าลงมา ก็ไม่ต้องแตกตื่น
เจียงหลินชวนเชิญทั้งสองคนเข้าบ้าน แล้วทักทายให้นั่งลง
อู๋ตั๋วกวาดตามองข้าวของในบ้าน ภายในใจไม่ได้ประหลาดใจนัก
เป็นอย่างที่คิด คนพวกนี้มาจากดาวดวงอื่นเหมือนกัน
ก่อนหน้านี้พอได้เห็นกระดาษ ปากกา และตำราการแพทย์ เขาก็เริ่มคาดเดาแล้ว ยิ่งตอนนี้ได้เห็นที่พักของพวกเขา ก็ยิ่งรู้ว่าบนจีสามห้เจ็ดหนึ่งไม่มีทางมีสิ่งเหล่านี้
เพียงแต่ไม่รู้ว่ามาจากดาวหลักดวงไหน แล้วเกิดเรื่องอะไรขึ้น ถึงได้ติดอยู่ที่นี่เหมือนกัน
เขาไม่ได้ถาม รับน้ำที่เจียงหลินชวนยื่นให้ แล้วเอ่ยขอบคุณ
ส่วนเหยียนซั่วมองไปทางนั้นทีทางนี้ทีจนแทบไม่ทัน
ข้างนอกก็น่าอัศจรรย์พออยู่แล้ว ไม่คิดว่าข้างในจะมีของมากมายขนาดนี้ ทั้งโคมไฟบนเพดาน ผ้าม่านตรงหน้าต่าง แม้แต่พื้นใต้เท้าก็ยังเรียบเสมอกัน
เขานั่งลงบนโซฟา พอรู้สึกว่าที่นั่งยุบลงนิด ๆ อย่างนุ่มนวล ก็ยื่นมือไปกดเบาะข้าง ๆ อีกครั้ง
“นั่งสบายจริง ๆ”
เจียงหลินชวนยิ้ม “เอนหลังดูสิ ด้านหลังก็นุ่มเหมือนกัน”
เหยียนซั่วลองเอนหลัง ไหล่กับแผ่นหลังที่เกร็งอยู่ค่อย ๆ ผ่อนคลาย เขาอดไม่ได้ที่จะลูบที่วางแขนอีกครั้ง