เขี้ยวที่งอนออกมาฟาดเฉี่ยวสีข้าง เหยียนซั่วถูกกระแทกจนกระเด็น ร่างหมีมหึมาร่วงกระแทกพื้น เลือดทะลักออกมาทันที
「เหยียนซั่ว!」
เสียงของอาฉีบนขั้นบันไดหินเปลี่ยนไป นางหันหลังแล้วพุ่งลงมา
มนุษย์สัตว์หลายคนที่อยู่ใกล้ ๆ รีบกรูกันเข้าไปขวางสัตว์เกล็ดหนักอีกตัวที่อยู่ด้านข้าง แต่สัตว์เกล็ดหนักตัวที่บาดเจ็บตรงคอไล่ตามเหยียนซั่วไปแล้ว มันยกขาหน้าขึ้นเตรียมเหยียบลงมา
เหยียนซั่วฝืนยันร่างขึ้นได้ครึ่งหนึ่ง ก่อนจะล้มลงไปอีกครั้งอย่างแรง
เซี่ยถิงหลานเห็นสถานการณ์ทางนี้แล้ว เขาไม่ลังเล ปล่อยพลังจิตพุ่งตรงเข้าไปในสมองของสัตว์เกล็ดหนัก
เสียงคำรามของมันขาดห้วง ขาหน้าที่ชูขึ้นค้างแข็งอยู่กลางอากาศ
เมื่อได้รับแรงเสริมจากธาตุลม ร่างของเซี่ยถิงหลานก็เร็วเสียจนแทบมองไม่ทัน เหยียนซั่วเห็นภาพตรงหน้าพร่าไปชั่ววูบ ก่อนจะรู้สึกว่ามีมือคว้าจับใต้แขน แล้วร่างมหึมาของเขาก็ถูกกระชากออกไป!
ตูม!
อุ้งเท้าสัตว์ร้ายกระแทกลงตรงจุดที่เขาเพิ่งนอนอยู่ เศษหินกระเด็นกระจายไปทั่ว
เหยียนซั่วยังไม่ทันหายใจทั่วท้อง เซี่ยถิงหลานก็ปล่อยมือแล้วหันกลับมาฟันดาบใส่ทันที!
คมดาบฟันเฉียงจากใต้คอเข้าไปตามบาดแผลเดิม ผ่าลงไปถึงอกและท้อง ร่างสัตว์ร้ายอันหนาหนักแทบถูกผ่าออกด้วยดาบเดียว เลือดพุ่งกระฉูด!
สัตว์เกล็ดหนักไม่มีแรงแม้แต่จะพุ่งเข้าใส่อีกครั้ง ล้มครืนลงต่อหน้าเซี่ยถิงหลาน
เหยียนซั่วจ้องบาดแผลจากคมดาบอันน่าสยดสยองนั้น นิ่งงันไปพักใหญ่
เมื่อวานเขาได้ยินคนในเผ่าพูดกันว่า สัตว์เพศผู้จากต่างถิ่นคนนี้สังหารสัตว์ขนเหล็กไปทั้งรัง
แต่ก็ยังไม่สะเทือนใจเท่ากับการได้เห็นกับตาตัวเอง