บทที่ 1 คู่รักทรยศ ชายชั่วหญิงช่าที่รักกันสุดใจ
ตีหนึ่งกว่า ๆ
เจียงซูถงที่กำลังหลับสนิทถูกข้อความงานจากลูกค้าที่ส่งมาปลุกให้ตื่น
หลังจากอ่านข้อเรียกร้องไร้สาระมากมายของลูกค้าแล้ว เธอก็หงุดหงิดจนนอนไม่หลับอีกต่อไป จึงลุกขึ้นเพื่อจะเข้าห้องน้ำ
เพราะบ้านเก่า เสียงดังลอดผ่านได้ง่าย กลัวจะปลุกคนในบ้านให้ตื่น เธอจึงลุกขึ้นและเปิดประตูอย่างระมัดระวัง
แต่เมื่อเดินผ่านห้องของน้องสาว กลับได้ยินเสียงที่น่าอายดังออกมาจากข้างใน
“พี่หมิงเจ๋อ เบา ๆ หน่อยนะ...”
และเสียงหอบหายใจต่ำของชายหนุ่ม “ฉิงเอ๋อร์ อย่าเสียงดังนักสิ เดี๋ยวพี่สาวของเธอก็ได้ยิน...”
เสียงของหญิงสาวออดอ้อนและขาด ๆ หาย ๆ “ได้ยินก็ได้ยินไปสิ พี่หมิงเจ๋อ เธอคือของฉัน...”
ในชั่วขณะนั้น เจียงซูถงรู้สึกราวกับเลือดในกายแทบจะแข็งตัว
เธอไม่เคยคิดเลยว่า แฟนหนุ่มที่ทั้งเป็นผู้ใหญ่ สุขุม อบอุ่นและเอาใจใส่ของเธอ จะมีสัมพันธ์กับน้องสาวแท้ ๆ ของเธอ!
น้องสาวถูกครอบครัวตามใจเสียจนเคยตัว แต่เจียงซูถงในฐานะพี่สาวคนโตของบ้าน ก็คอยตามใจน้องสาวมาตลอด
เธอไม่ใช่ว่ามองไม่เห็นว่าน้องสาวของเธอพึ่งพาสวี่หมิงเจ๋อเกินขอบเขต
เธอก็เคยเตือนสวี่หมิงเจ๋อเป็นการส่วนตัว ให้เขารักษาระยะห่างกับน้องสาวของเธอ
แต่สวี่หมิงเจ๋อกลับคิดว่าเธอทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่ เขาพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า “ถงถง เธอกำลังคิดอะไรอยู่? ฉิงเอ๋อร์ยังเด็ก ฉันแค่รักและเอ็นดูเธอเหมือนน้องสาวเท่านั้น เพราะน้องสาวของเธอก็คือน้องสาวของฉัน...”
ที่เขาพูดแบบนั้น เจียงซูถงก็ได้แต่กลับมาทบทวนตัวเองอย่างจริงจังว่าตัวเองเป็นคนใจแคบเกินไปหรือเปล่า
ถึงกับหึงหวงแค่เพราะแฟนหนุ่มดีกับครอบครัวของเธอมากเกินไป
ตอนนี้เมื่อมองดูแล้ว ลางสังหรณ์ของหญิงสาวนั้นแม่นยำยิ่งนัก
ฟังเสียงน่ารังเกียจที่ดังออกมาจากข้างในนั้น เจียงซูถงก็เตะประตูห้องนั้นเปิดออกทันที
พร้อมกับเสียงกดสวิตช์ไฟ แสงไฟในห้องก็สว่างขึ้น เห็นเพียงร่างเปลือยเปล่าสองร่างกำลังพัวพันกันอยู่บนเตียง
ภาพตรงหน้าน่าขยะแขยงยิ่งนัก ตำตาจนเธอรู้สึกแสบตา
เจียงซูถงไม่ได้โวยวายแต่อย่างใด แค่หัวเราะเย็นชา แล้วยกมือขึ้นปรบมือ “ชายชั่วคนหนึ่ง กับหญิงช่าคนหนึ่ง พวกเธอสองคนสมกันราวกับเกิดมาเพื่อกันและกัน!”
“อ๊า!” เด็กสาวบนเตียงกรีดร้องลั่น รีบดึงผ้าห่มมาปิดร่างแล้วพูดด้วยความไม่พอใจว่า “พี่สาว ทำไมพี่ไม่เคาะประตูก่อนเข้ามา!”
บ้านเก่าทรุดโทรมไม่ได้ซ่อมแซม ประตูห้องของเธอนั้นล็อกไม่สนิท แค่เตะก็เปิดออก
เห็นเจียงมู่ฉิงยังมาพูดจาใส่ร้ายกลับก่อน เจียงซูถงก็ถูกหัวเราะเยาะให้โกรธ “ขอโทษที พวกเธอเสียงดังเกินไป รบกวนการนอนของฉัน”
“ทำเป็นรังเกียจไปได้ เธอส่งเสียงดังขนาดนั้น ก็ไม่ใช่เพราะอยากปลุกฉันให้ตื่นขึ้นมาดูหรอกหรือ?”
เจียงมู่ฉิงมีแววตาล่องลอยไปชั่วขณะ ใบหน้าพลันเจือไปด้วยความเขินอาย “พี่สาว พี่ไม่เข้าใจ มันห้ามไม่ได้หรอก พี่หมิงเจ๋อเก่งเกินไป...”
คืนนี้นางจงใจส่งเสียงดังเพื่อปลุกพี่สาวให้ตื่น
นางไม่อยากเป็นเมียน้อยที่ต้องคอยหลบซ่อนอีกต่อไป
นางจะทวงคืนผู้ชายที่เป็นของนาง
สวี่หมิงเจ๋อรีบหันหลังกลับไปสวมกางเกงอย่างลนลาน ใบหน้าเจือไปด้วยความอับอายและเคอะเขิน
“ถงถง ขอโทษนะ ฉัน ฉันคืนนี้ดื่มเหล้าไปหน่อย ก็เลย...”
เจียงมู่ฉิงสวมชุดนอนแล้วโถมเข้ากอดเขาจากด้านหลัง “พี่หมิงเจ๋อ พี่จะอธิบายให้เธอฟังทำไมกัน ในเมื่อพี่ชอบฉัน พี่สาวรู้แล้วก็ดี...”
ตั้งแต่เล็กจนโต สิ่งใดที่นางชอบ พี่สาวก็จะยอมยกให้นางเสมอ
นางเชื่อว่าผู้ชายก็เช่นกัน
เจียงซูถง “...”
ก่อนหน้านี้รู้สึกเพียงว่าน้องสาวคนนี้เอาแต่ใจและดื้อรั้นไปบ้าง แต่ก็ไม่ได้จิตใจเลวร้าย
ไม่คิดเลยว่า จะผิดเพี้ยนไปถึงขนาดแย่งแฟนพี่สาวแล้วยังมีหน้ามาพูดจาเหมือนว่าตนถูกต้อง
สวี่หมิงเจ๋อร่างแข็งทื่อ จิตใจกำลังต่อสู้กันอย่างรุนแรง
เขารู้ว่า ถึงเวลาที่ต้องเลือกระหว่างสองพี่น้องแล้ว
เขาคบกับเจียงซูถงมาสองปี ความรู้สึกย่อมต้องมีอยู่แน่นอน
แต่ความรู้สึกที่เจียงมู่ฉิงมอบให้เขานั้นแตกต่างอย่างสิ้นเชิง
เจียงมู่ฉิงยามปกติจะพึ่งพาเขาผู้เป็นว่าที่พี่เขยมากทีเดียว อีกทั้งยังออดอ้อนเขาอยู่เสมอ
เขามีความสุขมากกับการพึ่งพาและความเคารพนับถือที่เด็กสาวมอบให้
ส่วนเจียงซูถงนั้นเป็นอิสระมาก ปัญหาทุกอย่างล้วนแก้ไขได้ด้วยตัวเอง ไม่เคยมาหาเขา
เธอทั้งเข้มแข็งและน่าเบื่อ คบกับเขามาสองปีก็ไม่ยอมให้เขาแตะต้อง
ตรงกันข้ามกับฉิงเอ๋อร์ ที่ว่าง่ายและอ่อนโยน บนเตียงก็มอบรสชาติอันวิเศษแก่เขา ทำให้เขาติดใจอย่างมาก
ทั้งสองรักษาความสัมพันธ์ที่ไม่เหมาะสมนี้มานานครึ่งปี
จนกระทั่งคืนนี้ เจียงซูถงถึงได้จับได้
“พี่หมิงเจ๋อ พูดสิ บอกพี่สาวว่า คนที่พี่ชอบคือฉัน” เจียงมู่ฉิงเร่งเร้า
สายตาของสวี่หมิงเจ๋อเลื่อนไปมาระหว่างสองพี่น้องเจียงอย่างลังเล ใบหน้าเต็มไปด้วยความยุ่งใจ
เจียงซูถงมองทะลุถึงความคิดของเขาในแวบเดียว
เฮอะ ยังจะมาเลือกอีกหรือ?
เพราะเสียงดังเกินไป เจียงพ่อและเจียงแม่ก็ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นในตอนนั้น
พวกเขาเดินมาที่หน้าประตูห้อง พอเห็นภาพตรงหน้าก็ต้องตกตะลึง
หลิวกุ้ยเซียงพูดด้วยน้ำเสียงเหลือเชื่อ “พวกเธอนี่มัน... หมิงเจ๋อ ลูกเดินเข้าห้องผิดหรือ?”
“แม่ พี่หมิงเจ๋อชอบหนู” เจียงมู่ฉิงตาแดง พูดพลางร้องไห้สะอึกสะอื้น “หนูกับพี่หมิงเจ๋อรักกันด้วยใจจริง ในความรักของเราสามคน พี่สาวที่ไม่ได้รับความรักต่างหากที่เป็นมือที่สาม...”
เจียงซิงเต๋อถามด้วยความโกรธ “หมิงเจ๋อ เรื่องมันเป็นมายังไงกันแน่?”
เผชิญหน้ากับสายตาที่ถามหาคำตอบของเจียงพ่อเจียงแม่ สวี่หมิงเจ๋อรู้สึกเคอะเขินยิ่งนัก เพราะเขาคบกับพี่สาว แต่กลับพาน้องสาวขึ้นเตียง
เขาจึงต้องทำใจแข็งพูดว่า “คุณพ่อคุณแม่ครับ ผม ผมชอบฉิงเอ๋อร์จริง ๆ พวกท่านวางใจเถอะนะครับ ผมจะรับผิดชอบฉิงเอ๋อร์อย่างแน่นอน”
เจียงซูถง “...”
เฮอะ ช่างเป็นคู่รักทรยศ ชายชั่วหญิงช่าที่รักกันสุดใจ
แล้วเธอคืออะไร?
เป็นแค่ตัวประกอบในละครรักของพวกเขาหรือ?
เจียงพ่อเจียงแม่รักและเอ็นดูบุตรสาวคนเล็กที่สุดเสมอมา หลิวกุ้ยเซียงจึงพูดขึ้นทันทีว่า “ถงถง ลูกก็เห็นแล้ว ไหน ๆ หมิงเจ๋อกับน้องสาวของลูกก็ลงรักลงชอบกันแล้ว ลูกก็อย่าไปสอดแทรกเลย...”